Daar kan gereken word dat PW Botha die laaste volksleier met erkende politieke mag was. Die gatomswaai-brigade wat hom opgevolg het se agendas en verskonings is nou nie juis gedoop in volksliefde nie. Die volkseie leiers van daardie tyd tot en met vandag het nie een regtig daarin geslaag om die steun van die groter blankedom in die land te trek nie.
Vir ongeveer die laaste drie dekades sit ons dus met ‘n leierskapskrisis. Die leiers wat daar was, was nie te vertrou nie en die goeie leiers is nie die kans gegun om te lei nie. Vandag sit ons in ‘n groter krisis as ooit tevore met betrekking tot volkseie leiers. Daar is baie manne soos dr. Roodt, Steve Hofmeyer en ander wat poog om leiding te gee, maar hulle sterk punte is in ander velde en hulle bevind hulle in ‘n situasie waar daar verwagtinge geskep word vir hulle om leiers te wees omdat daar niemand anders is nie. Met ander woorde, bloot omdat hulle leiers is op hulle gebied, moet hulle nou ook leiers wees in die kultuurpolitieke konteks van die volk.
Daar word baie verwys na die idee dat ons nie leiers het nie. Myns insiens is die probleem egter dieper as dit. Ons het leiers, maar ons het die vaardigheid of die kennis oor hoe om te lei, verloor. As ons kyk na ‘n familiebesigheid as voorbeeld sien ons dat die jonger geslag by die ouere oorneem. Eers leer hulle die operasionele kant deur onder die ou geslag te werk en daarna, soos hulle hulle bewys, word hulle “erken” en word die leierskap van daardie onderneming oorgegee. Net so behoort daar ‘n vloei in politieke leiding binne ‘n homogene groep te wees. Die jong manne moet eers leer by die ou manne en dan oorvat en verder lei.
Met die uitwissing van politieke mag het hierdie vloei van leierskap tot stilstand gekom. Daar was skielik nie meer ‘n familiebesigheid om te bestuur nie en die jonger geslag moes uitspring en gaan werk soek. Die gevolg is dat baie leiers hulle tans bevind in leiersposisies in die sakewêreld, terwyl daar ‘n vakuum in die kultuurpolitieke arena ontstaan het. Die afwesigheid van die vaderfiguur in die politiek het tot gevolg gehad dat die bestaan van die volk in twyfel getrek word. Sonder struktuur, is ons net ‘n klomp wit mense hier in die Suidpunt van Afrika. Daar is geen land ter wêreld wat nie ‘n leier het nie. Dink jouself in hoe ‘n land sal voortbestaan sonder ‘n tipe regering? Netso deurmekaar is ons tans sonder leiers en ‘n leierstruktuur.
Die geslag wat nou moes lei, het dus geen erfenis van hulle vaders ontvang nie en laat dus ook geen erfenis vir die kinders na nie. So al die geslagte wat nou ‘n voorbeeld van die vaderfiguur moes ontvang, sien niks behalwe Pokemons nie! Leiers op die internet wat jy oral soek net om te besef dit is alles ‘n virtuele klugspul, net soos Pokemon.
Die realiteit is dat die bestaan van ons volk in gedrang is. Sonder leierskap wag ons eenvoudig dat die laaste hoofstukke van ons geskiedenis oorgeskryf word deur die nuwe heersers, voor hulle ons taal en kultuur finaal uitwis en ons net ‘n klomp kultuurlose individue word. Maar wat is die antwoord? Hoe oorbrug ons leierlose generasies?
Die een opsie is om eenvoudig te wag en te hoop. Alhoewel dit vir sommiges klink na ‘n belaglike idee is daar bewyse dat ons volk geneig is om te wag totdat ons in die hoek is voor daar leiers opstaan. Die oomblik as die krisis groot genoeg is, as daar niks meer oor is om te verloor nie, dan staan die leiers op en trek die wa deur die drif. Baie van die generaals in die ABO wou geen deel hê aan ‘n oorlog nie, tog, toe die oorlog begin was hulle van die name wat in ons geskiedenis vereer word.
‘n Ander opsie is om bestaande leiers te begin kredietwaardigheid gee deur massa-ondersteuning. Bestaande partye, groepe en organisasies het almal leiers in plek. Ek is egter nie oortuig dat hierdie opsie lewensvatbaar is nie. Die argument is eenvoudig dat as hierdie leiers so goed was, sou die mense hulle reeds ondersteun het.
Daar is egter ‘n ander idee wat dalk kan help met die krisis, maar dit is ‘n waagstuk. Neem in ag dat meeste mense onder 40 nie militêre opleiding gehad het nie. Nie net sit ons met generasies sonder die vaardighede in iets soos gevegskuns nie, maar ons sit ook met generasies sonder die dissipline en loutering wat van ware leiers verwag word. Met ander woorde die laaste generasie leiers is nou tussen 40 en 65, die tipiese ouderdom waarop leiers die verhoog beset. As hierdie generasie leierloos verdwyn, sonder om ‘n nalatenskap agter te laat, kan ons die idee van ‘n volk vergeet.
Stel jou voor die leiers van ‘n groep soos 32 (die Buffels) kom bymekaar en stig ‘n burgerregte-organisasie. Soos almal weet was 32 veelrassig, meertalig en was die eenheid onder hulle gebou op wedersydse vertroue, respek en ‘n stel kernwaardes. Die oomblik as so ‘n groep gaan bymekaarkom met die doelwit om die regte van minderheidsgroepe te beskerm, gaan dit skokgolwe deur die politieke landskap stuur. Ons kan van die ou weermag sê en dink wat ons wil, maar hulle het leiers gekweek en dissipline afgedwing. Hierdie “ou” manne sal die ideale platform skep vir die nuwe generasie om die kern van leierskap te leer. Sit hierby die kennis en strategiese denke van iemand soos dr. Roodt en die charisma van die flambojante Steve en skielik het jy ‘n leierskorps wat die behoudende individu en die minderheidsgroepe kan verteenwoordig.
Neem in ag dat ons troep nie net baklei het vir die wit mense in Suid Afrika nie. Hulle het baklei vir hulle land. So die idee van ‘n organisasie wat vir Suid-Afrika baklei, is iets wat elke persoon wat diensplig gedoen het verstaan. Daar is dus onmiddellik ‘n netwerk of band tussen die oudsoldate.
Ons moet ook nie die rol van oorlogsveterane onderskat nie. Van Amerika tot in Zimbabwe is die veterane ‘n naturlike drukgroep om van kennis te neem, maar op die oomblik het ons nie toegang daartoe nie. Ons het egter nodig om ons stryd te sien in die internasionale konteks en daarom gaan dit nie help om ‘n groep te stig wat bloot die behoud van een volkie probeer najaag nie. Die hele wêreld stoei met hierdie liberale ideologie en die konserwatiewe waardestel is oral besig om weerstand te begin bied. Ons moet dus ‘n platform daarstel wat in dieselfde waardestel beweeg en terselfdertyd vir ons as ‘n unieke kultuurgroep beskerming bied.
Dit is heel moontlik ‘n verregaande idee dat die oudsoldate of ‘n legendariese groep binne die oudsoldate soos ‘n 32 Bataljon die nuwe gesig van volksoorlewing moet word. Die idee sal egter radikale groepe soos die EFF iets gee om oor te dink. In ‘n land waar daar tans geen teenpool is nie, sal iets soos die Nuwe Buffels die aandag van duisende trek en kan dit heel moontlik die antwoord wees vir ‘n volk wat tans soos weeskinders sonder ‘n leiersfiguur rondswerf.
Wie weet, as daar nou ‘n leier in sy Army Browns opstaan, was Oom Siener dalk nie te ver uit met sy “Man in Bruin”-visioen nie…
– Vannermerwe

Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.