Category: Anton Barnard

Anton Barnard het ‘n Meestersgraad aan Tukkies behaal. Hy werk as ‘n demografiese statistikus en rekenaarkonsultant in Johannesburg, maar woon in Centurion. Van sy bydraes verskyn ook gereeld op LitNet.

Ockham se skeermes en die geval Sandra Laing

Sandra Laing is ‘n vrou wat in 1955 op die dorp Piet Retief gebore is, en die onderwerp van die rolprent Skin. Beide haar ouers was glo blankes gewees, maar me Laing is op die oog af nie ‘n blanke nie. Sy lyk na ‘n swart of gekleurde dame en het ook later van tyd met ‘n swart man getrou. As gevolg hiervan het sy ‘n uitgeworpene geword in die ou Suid-Afrika, en is sy byvoorbeeld uit die kosskool geskors. Skin is terloops waarskynlik 90 minute se moeisame en ongebreidelde anti-apartheidspropaganda, waarvoor hulle in die teater Valoid ipv springmielies sal moet verkoop. Ek weet nie of Bill Gates genoeg geld het om my te betaal om in ‘n teater te moet gaan sit om dit te verduur nie.

Me Laing se voorkoms kan glo toegeskryf word aan ‘n baie seldsame verskynsel, waarvolgens daar moontlik iewers in haar voorgeslagte ‘n swart voorouer was, en wie se gene gelei het tot haar voorkoms. Dis seker ‘n moontlikheid, maar ek wonder of Ockham se Skeermes, ook bekend as die “keep it simple, stupid”-beginsel nie hier van toepassing kan wees nie. Alhoewel die meeste Afrikaners weliswaar iets soos 7% gene van nie-Europese afkoms het, wonder ek of ‘n eenvoudiger verklaring nie kan wees dat mevrou Laing senior, haar ma, nie oor die tou getrap het met iemand van ‘n ander bevolkingsgroep nie. Natuurlik sou mevrou Laing senior, gegewe die destydse wetgewing, dit ten sterkste ontken.

Alhoewel daar vaderskapstoetse op meneer Laing, haar vermeende pa, gedoen is, was dit in die dae voor DNS-toetse. Al wat die toets kon sê, was dat hy nie uitgesluit kon word as haar pa nie. Daar was nie sprake van die een-in-’n-miljard akkuraatheid van moderne DNS-toetse nie. Sover my kennis strek, is daar nooit ‘n DNS-toets op haar en haar pa gedoen toe DNS-toetse eers wyd beskikbaar geword het nie. Meneer Laing senior en sy vermeende dogter het ook kontak verbreek. Wat eweneens interessant is, is dat meneer Laing glad gedreig het om Sandra om die lewe te bring, as sy met hom kontak sou maak. Het hy miskien vermoed alles is nie pluis nie?

Alhoewel ek geen bewyse hiervoor het nie, vertel my kennis van die menslike natuur en menslike swakheid my dat die moontlikheid bestaan dat Sandra Laing se geval miskien nie heeltemal die apartheidsmelodrama is wat aan ons voorgehou word nie. Daar is myns insiens wel ‘n moontlikheid dat dit eerder ‘n verhaal van ontug oor rasgrense heen kan wees, met die gevolglike verwerping wat in baie samelewings, en nie net die ou Suid-Afrika nie, daarmee gepaard sou gegaan het. Dis heel moontlik dat Henry Jeffreys in Beeld, soos mens nou maar gewoond geraak het, die kat weer eens aan die stert beet het in sy tranerige gekerm oor hoe lelik iemand glo met me Laing was.

Lees ook Anton Barnard se daaglikse rubrieke en kommentaar op sy woernaal, SAmizdat.

форма 86

10 February 2010
Waar die Afrikaners woon

{jathumbnail off}

Met die hernude belangstelling in die konsep van selfbeskikking wat uiteindelik op ‘n volkstaat sal uitloop, het ek kaarte gaan haal by Statistiek Suid-Afrika se webwerf. Hierdie kaarte toon aan welke bevolkingsgroep die meerderheid in ‘n bepaalde provinsie of metrogebied is. Die data is aangepas vir die 2009 huishoudelike opnames. Vir die doeleindes hiervan het ek die blanke bevolking as ‘n surrogaat vir Afrikaners gebruik, siende dat Afrikaners myns insiens per definisie blankes is.

Alhoewel Suid-Afrika nege provinsies het, publiseer ek slegs dié provinsies wat uit ‘n demografiese oogpunt van die heel grootste belang sou wees, dws die Weskaap, Gauteng en die Noordkaap. Daar is kennelik dorpe in ander provinsies met beduidende konsentrasies blankes, byvoorbeeld Potchefstroom, Bloemfontein en ander, maar ek het slegs die kaarte met die grootste aantal blankes hier weergegee. Ek het die Noordkaap spesifiek gekies omdat beide Orania en die VF+ se voorgestelde volkstaat daar geleë is. Die ander provinsies, veral dié aan die ooskus en Limpopo, is helaas bykans pikswart, met slegs bykans onsigbare kolletjies (op ‘n provinsiale skaal) waar blankes en Indiërs die meerderheid vorm.

Ligte gebiede bevat ‘n meerderheid blankes en pers gebiede is waar geen groep ‘n volstrekte meerderheid is nie

Gauteng is die enigste provinsie wat beduidende konsentrasies blankes bevat, as mens op provinsiale skaal daarna kyk. Vir die ander provinsies is dit moeilik om eens die blanke konsentrasies raak te sien.

Die Noordkaap bevat geen gebied waar blankes in die meerderheid is nie. Dit het wel ‘n groot aantal gebiede waarin kleurlinge ‘n meerderheid is. Indien die bruines skielik en wonderbaarlik ‘n nasionale identiteit sou ontwikkel, sou die Noordkaap stellig ‘n uitstekende onafhanklike kleurlingstaat kon wees.

Die volgende stel kaarte is op ‘n metrovlak. Dit dui aan waar blankes ‘n meerderheid is in die Weskaap en Gauteng se metrogebiede. Uit die onderstaande kan gesien word dat Pretoria, die Oosrand en Johannesburg uit ‘n demografiese oogpunt die beste kandidate sou wees. Tussen hulle bevat hulle die grootste konsentrasie blankes in Suid-Afrika.

Helder oranje gebiede het ‘n blanke meerderheid

Die enigste beduidende gebied waar blankes in die meerderheid is in Kaapstad, is aan die Atlantiese kusstrook van Kaapstad, asook ‘n gedeelte van die Noordelike Voorstede soos Bellville en Durbanville. Soos die DA kan getuig is die Weskaap egter in wese besig om te verander in die heimat van die bruines en Xhosas.

As jy dan wel ‘n volkstaat wil uitroep, wil visvang waar die visse is, en nie miljoene Afrikaners wil probeer oortuig om te trek na ‘n streek sonder ekonomiese geleenthede nie, lyk dit vir my asof Gauteng en die Weskaap, en spesifiek noordelike Johannesburg, Pretoria en die Oosrand, die enigste lewensvatbare kandidate vir ‘n volkstaat gaan wees. Selfs daar sal daar weliswaar gelap moet word om die gebiede aaneenlopend te kry.

In hierdie verband – lapwerk – plaas ek hieronder ‘n baie interessante kaart. Donkergroen dui gebiede aan op die Wesoewer van die Jordaanrivier wat onder die Palestynse Owerheid se beheer is. Let op hoe dit, nes die gebiede met ‘n blanke meerderheid in Gauteng, ook na ‘n laslappie-kaart lyk. Let veral op hoe die Wesoewer ook geen seetoegang het nie, nes Lesotho en Switserland. ‘n Gebrek aan seetoegang is uiteraard ‘n gunstelingverskoning van diegene wat weier om demografiese realiteite in die gesig te staar. Let voorts op hoe die Palestyne se gebied uit twee geografies-afsonderlike streke bestaan: die Wesoewer en die Gasa-strook. Die Kaap is weliswaar veel verder van Gauteng af as die Gasa-strook van die Wesoewer af, maar weer eens: wat verhoed ons om ook ‘n volkstaat te hê wat uit twee gebiede bestaan?

As die Palestyne dit kan bestuur, verstout ek my om te raai Afrikaners kan ook so maak. Al wat ontbreek, is die politieke wil om onsself te bevry.

you play games

26 January 2010
‘n Teeparty is nodig om ons te bevry

Op 16 Desember 1773 het ‘n baie belangrike gebeurtenis in Boston, Massachusetts plaasgevind. Inwoners van Boston, ontstoke oor die Engelse koloniale heersers wat addisionele belastings op hulle wou hef, het drie skeepsvragte vol tee verwoes deur dit in Boston se hawe te gooi. Hierdie gebeurtenis was bekend as die Boston Teepartytjie, en was ‘n sleutelgebeurtenis in die aanloop tot die Amerikaanse Rewolusie, wat sou lei tot die bevryding van die Amerikaanse kolonies van die juk van Britse kolonialisme.

Dit is baie belangrik om te let op die oorsaak van bostaande Teepartytjie: belasting. Belasting wat gehef is deur ‘n vreemde volk, sonder dat die koloniale mense insae gehad het daarin. Die beswaarmakers se slagspreuk was: “No taxation without representation.” ‘n Gewapende stryd, ‘n rewolusie, het dus begin omdat mense kwaad was omdat hulle nie geraadpleeg was oor belasting nie.

Afrikaners is in ‘n baie soortgelyke posisie as die Amerikaners in 1773. Ons volk en grondgebied word ook deur ‘n vreemde mag beset, een wat uit Zoeloes, Indiërs en Xhosas bestaan, gewapen met ‘n Engels-kommunistiese ideologie. Ons het geen insae oor hoe ons belasting bestee word nie, en ons almal weet waarop dit verkwis word: kindertoelaes, korrupte tenders en luukse motors vir ANC-kaders. Soos ek hierdie skryf, is ek bra onwelriekend. Ek wil graag bad, maar een of ander sjimpansee in Aapstat se ANC-stadsraad se wanbestuur het veroorsaak dat ons sonder water in ons krane sit. Dus, selfs al betaal ons belasting, is dit geensins seker dat ons iets daarvoor sal ontvang nie. Ons kan egter agv die Afrikakieser se gebrekkige begrip van die verband tussen sy stemreg en sy eie lot nie hoop om hond haaraf te maak by die stembus daaroor nie.

Ek gaan die volgende stelling maak: dit is amper irrelevant dat Afrikaners nie ‘n eie grondgebied het nie. Dit maak ook nie juis saak dat ons by die stembus verswelg word nie. Die sleutel lê in ons belastingbydraes wat deur ‘n korrupte regime verkwis word. Die dag as ons nie meer belasting hoef te betaal aan die ANC-regime nie, maak Eksdom nie meer saak nie, want ons bou ons eie kragsentrales. Die verengelsing van Stalinbos sal nie meer ‘n knelpunt wees nie, want ons sal bloot ons eie universiteit stig, weg van die kloue van die ANC-regime.

Die dag wat ons nie meer belasting aan die ANC betaal nie, is die dag waarop ons ons vryheid teruggekry het. ‘n Volkstaat sal dan binne minder as twee jaar onafwendbaar wees, omdat die ANC grootliks magteloos sal wees om dit te verhoed. Al hoekom die ongure ANC-regime ons onderdruk, is op paradoksale wyse die feit dat ons hom befonds.

Om nie belasting te betaal aan die ANC-regime nie lyk egter onmoontlik, nie waar nie? Die wet verplig ons werkgewers om persoonlike belasting van ons salarisse te verhaal. Elke keer as jy ‘n brood koop, betaal jy BTW. As jy brandstof ingooi of ‘n bottel wyn koop, kry die ANC-regime se belastinggaarder sy pond vleis.

Kom ons dink egter waarom bostaande die geval is. Jy betaal inkomstebelasting omdat jy vir ‘n maatskappy werk wat by die SAID geregistreer is, en omdat hulle die wet sou oortree as hulle nie so maak nie. Jy betaal BTW omdat jy by ‘n winkel koop wat vir BTW geregistreer is en opgawes moet indien. Al het jy jou eie onderneming, betaal jy belasting omdat jou bank aan die SAID gekoppel is en die Ontvanger dit sal bevraagteken as jy geld deponeer sonder om belasting daarop te betaal.

Kortom, dus: ons betaal belasting omdat ons aan die ANC se finansiële stelsel deelneem.
Hou op om so te maak, neem nie meer deel aan die Suid-Afrikaanse finansiële stelsel nie, en jy betaal per definisie nie meer belasting aan die ANC waarmee hy jou onderdruk nie, waarmee hy byvoorbeeld sy regskostes betaal om die Hoërskool Ermelo mee te suiwer van jou taal. As geen Afrikaners, diegene wat die meerderheid persoonlike belasting in Suid-Afrika betaal, meer deelneem aan die Suid-Afrikaanse geldstelsel nie, is die ANC-regime binne maande bankrot, en verdwyn hierdie klad op die mensdom welverdiend in die asblik van die geskiedenis.

Dit is dus logies dat die te-stigte Afrikanerowerheid se heel belangrikste strategiese rigting sal moet wees om Afrikaners los te maak van die Suid-Afrikaanse finansiële stelsel. Die AO se ganse beleid sal geskoei moet wees daarop om Afrikaners te onttrek uit die stelsel, om te sorg dat Afrikaners se belasting aan die AO gaan, en nie aan ons verdrukkers nie. Laasgenoemde is ‘n “eenvoudige” oplossing, nie waar nie? Nee. Dis glad nie so eenvoudig om jouself bloot te onttrek nie. Jy sal selfs in die tronk kan beland.

Tog is daar maniere om so te maak, al is dit gedeeltelik. As jy op ‘n plaas woon, jy wek mbv sonpanele krag op, jy drink boorgatwater en kweek jou eie voedsel, betaal jy reeds baie minder belasting oor aan die ANC-regime as wat ‘n stadsbewoner doen. Nie almal van ons kan egter op plase woon nie, en dis moeilik om dit een-een te vermag. ‘n Volkstaat sou nommerpas gewees het hiervoor. Meer as ‘n miljoen van ons het al op ‘n ander manier opgehou om belasting aan die ANC te betaal, waarmee hy regstellende aksie en ander rassisme teen ons toepas: hulle het geëmigreer.

Sou dit nie ideaal gewees het as ons wat nie in die buiteland is, in ‘n volkstaat woon of op ‘n plaas nie, glad nie in rande handel gedryf het nie, en nie die Suid-Afrikaanse bankstelsel gebruik het nie? Of wag: iemand hét mos al daardie plan bedink! Orania het hulle eie geldeenheid, die Ora, wat tans meestal as ‘n soort toerisme-foefie dien. As al die Afrikaners egter more begin om in Ora-kontant met mekaar handel te dryf, val die Suid-Afrikaanse Tesourie se inkomste met minstens 60%, en verruil kameraad Blade sy BMW noodgedwonge vir ‘n trapfiets, wat steeds veel meer is as wat sy sogenaamde bydraes tot die samelewing sou regverdig.

Dit hoef egter nie Ora’s te wees nie. Dit hoef in der waarheid nie eens regte papiergeld te wees nie. ENB, daardie rassistiese bank wat so graag teen sy blanke werknemers diskrimineer, het ‘n puntestelsel wat eBucks genoem word. Jy verdien eBucks op gewone banktransaksies. Jy kan eBucks gebruik om byvoorbeeld blomme by Netflorist of om elektronika by Digital Planet te koop. Alhoewel daar nie eBucks-banknote is nie, het eBucks wel baie van die kenmerke van geld. Dit is maw ‘n ruilmiddel wat mens vir ander goedere en dienste kan ruil. Waarom nie iets soortgelyk vir Afrikaners skep nie?

Ek het nog nie die detail hiervan goed deurdink nie, maar gestel die AO stig ‘n puntestelsel wat slegs vir Afrikaners is. Om dié stelsel aan die gang te kry, skep hy vir elke Afrikaner wat by die AO registreer ‘n openingsaldo van, sê, 10000 punte. Laasgenoemde is terloops presies hoe regerings maak om geld te skep, sedert almal van die goudstandaard afgestap het. Die dollars en rande wat deesdae geskep word, het nie goud as ‘n waarborg daaragter nie.

Koppel die waarde van ‘n AO-punt aan ‘n geldeenheid soos die euro, om te sorg dat wanneer die onafwendbare Zimbabwefikasie van Suid-Afrika die rand nes die Zim-dollar laat daal tot miljoene teen die dollar, die AO-punte nie hulle waarde verloor nie. Doen dan doelbewus soveel as moontlik van ons sake met mekaar, met AO-punte as die ruilmiddel, en nie rande nie. Ek gaan besoek dus ‘n Afrikaner-dokter en betaal hom met my punte. ‘n Sentrale rekenaarstelsel by die AO debiteer my punte en krediteer die dokter s’n. Laasgenoemde is presies wat gebeur as jy vir Valentynsdag blomme bestel mbv jou eBucks. Die dokter laat sy motor herstel en die werktuigkundige se punte word gekrediteer en die dokter s’n gedebiteer.

Een van die toevallige voordele hiervan sal wees dat SEB nie meer ‘n faktor vir Afrikaners sal wees nie. Geen Afrikaner sake-onderneming wat in AO-punte handel dryf sal hom meer hoef te steur aan die ANC-regime se rassistiese aandrang daarop dat hy ‘n deel van sy onderneming moet afstaan aan anderskleurige passasiers nie. Dit sal ook sorg dat Afrikaners se welvaart onder onsself verdeel word, en nie aan vreemde volke gaan nie.

Twee dinge is nodig om ‘n sukses hiervan te maak: vertroue van die publiek in die integriteit van die AO, en groot getalle mense wat deelneem, sodat die gebruik van die puntestelsel ‘n kritieke massa en momentum kan verkry. Slaag dit, en gebruik genoeg van ons hierdie stelsel ipv rande en die Suid-Afrikaanse bankstelsel, het ons alreeds opgehou om ‘n groot deel van ons belasting aan die ANC-regime oor te betaal.

Ek is doodseker daar is onder Praag se lesers mense wat hul eie gedagtes het oor hoe ons kan ophou om aan die ANC belasting te betaal, en ek sou graag daarvan wou hoor. Een ding is egter seker: Afrikaners se magtigste wapen in die stryd teen die ANC-regime is ons ekonomiese slaankrag.

Kom ons maak een van die AO se slagspreuke: geen belasting aan ons verdrukkers nie!

Lees ook De la Rey of ‘n Afrikaner-Spartacus op Anton Barnard se woernaal SAmizdat.

детектор лжи 5 Александр Фильчаков

24 January 2010
‘n Wolkstaat eerder as volkstaatgrense

Beeld se meningspeiling oor die volkstaat het dié debat opnuut laat opvlam, soos die witwarm debat hier op die Praagwerf getuig. Soos ek in vorige rubrieke aangedui het, is ek egter van mening dat ‘n volkstaat bloot die uiteinde van ‘n proses van selfbeskikking is. Selfbeskikking is die ware doelwit, en ‘n volkstaat verteenwoordig slegs die uiteinde van ‘n proses. ‘n Meer sinvolle peiling sou dus eerder gevra het of Afrikaners ten gunste van een of ander vorm van selfbeskikking is, wat ook ‘n volkstaat kan insluit.

Selfbeskikking, die reg om op alle gebiede, ook by die stembus, oor ons eie lot te beskik, is iets wat die Nuwe Suid-Afrika eenvoudig nie aan Afrikaners kan bied nie. Die demografiese realiteit van verswelging deur ander volke sorg daarvoor. Afrikaners en die swart meerderheid se belange bots op bykans alle gebiede. Afrikaners betaal byvoorbeeld die meerderheid persoonlike belasting, maar daardie belasting word op kinder- en ongeskiktheidstoelaes, asook duur motors en hotelle vir die ANC se Wabenzi verkwis, tot nadeel van die klein aantal blankes wat gebuk gaan onder ‘n onhoudbare las. Armblankes wat vir sulke toelaes aansoek wil doen, word egter soms verhinder om so te maak, bloot omdat hulle wit is. Afrikaners ontvang met ander woorde geen waarde vir ons Skandinawiese vlakke van belasting nie, maar ons kan niks daaraan doen nie. In ‘n werkende demokrasie sou Afrikaners hul ongelukkigheid by die stembus kon uitdruk, maar omdat ons slegs 10% of van die bevolking uitmaak, en dit in die belang van die volksvreemde massa is om ons as belastingbetalers uit te buit, is deelname aan die demockracy grootliks nutteloos vir ons.

Alhoewel die volkstaat uiteraard die finale vorm van selfbeskikking is, is ander vorme van selfbeskikking moontlik sonder ‘n volkstaat. Dit is dus na my mening voortydig om nou al grense te wil trek. Om grense te wil trek; of dit nou Orania is, of selfs die grense wat ek ‘n aantal jaar gelede in my eerste rubriek vir Praag om Pretoria wou trek, dien slegs as ammunisie vir opponente om die gedagte af te kraak. Enige grense, veral dié iewers tussen êrens en nêrens in die Noordkaap, gaan op hierdie stadium in ieder geval die meerderheid Afrikaners uitsluit, en gevolglik selfs onder diegene wat die gedagte van selfbeskikking steun, weerstand veroorsaak.

Selfs al vang ons die bus, en kry Afrikaners wonderbaarlik more ‘n grondgebied, ‘n volkstaat, wat maak ons daarmee sonder regeringstrukture? Wie regeer die gebied? Wie verskaf polisie- en veiligheidsdienste? Wie hou ‘n bevolkingsregister in stand? Hoe weet ons wie is burgers en wie nie? Wie reik paspoorte uit? Dit klink vir my dus baie logies om eers die strukture te verstig, en dan later van tyd eers die gebied van ‘n volkstaat te bekom.

Ek het ook al voorheen die gedagte van ‘n Afrikanerowerheid (AO) geopper as voertuig vir bogenoemde. Na my mening sal ‘n vorm van selfbeskikking moontlik wees waarin Afrikaners só ‘n owerheid verkies, en die AO dan regeringsfunksies aan Afrikaners bied. Ons betaal in ieder geval alreeds dubbele belasting, in die vorm van addisionele skoolgelde, privaatsekerheid en mediese fondse. Inwonders van Aapstat sal ook binnekort ons eie vullis moet begin verwyder omdat die ANC-Tshwenes nie die intellektuele kapasiteit het om Graad 3 te slaag nie, laat staan nog ‘n stad te wil bestuur nie.

Waarom nie al hierdie soort funksies, wat die mislukte ANC-regime nie meer kan lewer nie, in een, verkose Afrikanerowerheid, die AO, ‘n owerheid vir Afrikaners, namens Afrikaners en wat uit Afrikaners bestaan, sentraliseer nie? ‘n AO behoort nie slegs operasionele funksies soos veiligheid te verskaf nie, maar moet ook strategiese stappe neem om Afrikaners te bevry. Die AO behoort Afrikaners byvoorbeeld aan te moedig om onsself sover as moontlik te speen van afhanklikheid van die paar dienste wat die ANC-regime nie totaal in duie laat stort het nie. Daar is geweldige ekonomieë van skaal wanneer dit byvoorbeeld kom by die opwekking van elektrisiteit. Elke huis kan sy eie kragopwekker koop die slag as Eksdom in duie stort, of derduisende huishoudings kan ‘n gasaangedrewe kragopwekker saam oprig, teen ‘n heelwat laer eenheidskoste. Stel dus ‘n ruimtelike ontwikkelingsplan op. Moedig Afrikaners aan om sekere gebiede en woonbuurte te beset.

Die AO kan selfs ‘n parallelle ekonomie en geldeenheid op die been bring, waar hy ‘n sentrale bankfunksie lewer, om Afrikaners te beskerm teen die dag wanneer die ANC se ekonomiese wanbestuur en korrupsie lei na ‘n ramp wat Zimbabwe na ‘n vulletjie sal maak lyk. (Ek voorspel dat ons teen 2015 reeds ‘n rand sal sien wat tot R20 teen die dollar geval het.)

Skep al die bostaande sover as moontlik in die kuberruim. Daar is baie IT-kundigheid onder Afrikaners wat so ‘n versameling stelsels kan bou. Maak die AO die wêreld se eerste wolkstaat. Groepe soos Bravoland probeer al vir ‘n geruime tyd iets soortgelyk op die been bring, maar ek weet nie of hulle visie heeltemal tot op hierdie uiterste strek nie.

Bostaande owerheid klink vir my na die logiese eerste stap op die pad na selfbeskikking. Sodra ons nie meer van die ANC-regime afhanklik is vir dienslewering nie, is die stryd half gewonne. Die groot vraag word nou: hoe bring mens die AO op die been?

Ek is baie skepties oor demokratiese komitees en vergaderings as ‘n meganisme om iets soos die AO tot stand te bring. ‘n Kameel is immers ‘n perd wat deur ‘n komitee ontwerp is. Lede van sulke komitees verwar dikwels ook die hou van vergaderings en die nakoming van die korrekte prosedures tydens vergaderings met daadwerklike optrede. Dit is ‘n grootskeepse dwarstrekkery, veral deur diegene wat reken hulle is geregtig op erkenning. Daar was voorheen ‘n poging, waarby ek betrokke was (en waaraan ek persoonlik selfs skuldig was, ha-ha!), om byvoorbeeld ‘n verkiesing onder die vaandel van ‘n Afrikanerraad te hou, wat nie gewerk het nie. Een van die redes was die onafwendbare binnegevegte en faksievorming in al wat ‘n komitee is. ‘n Ander faktor was dat die Afrikanerraad meestal uit onbekende en onbenullige persone soos ek bestaan het. Wie gaan hom steur aan ‘n raad wat bestaan uit onbekendes waarvan niemand nog ooit gehoor het nie?

Hoe kan mens dit beter doen? Ek wil amper sê die beginproses moet relatief ondemokraties wees. Vergeet die eindelose vergaderings en doen iets daadwerkliks. Dis belangriker om wye publisiteit te kry as om die publiek aanvanklik te laat deelneem. Die ideale situasie sou wees as daar ‘n kleinerige groepie bekendes gevorm word, wat byvoorbeeld uit Dan Roodt, Kallie Kriel, Danie Goosen, ‘n VF+-verteenwoordiger, een van die Afrikaner Volksparty, HNP ensovoorts bestaan, wat die gedagte van ‘n AO bevorder, en wie se doel dit is om die maksimum publisiteit vir die saak in te win. (Sou die HNP so ‘n gedagte steun, wonder ek terloops?)

Stig dan die AO as ‘n maatskappy sonder winsbejag, met die doel om dienste aan Afrikaners te lewer, en ook om soveel as moontlik Afrikaners as ingeskrewe lede te betrek. Veiligheid en gesondheidsorg is voordiehandliggende kandidate vir dienste wat die AO kan lewer. In plaas van ‘n legio privaatsekerheidsmaatskappye waarvoor Afrikaners in ieder geval tans betaal, behoort die AO ‘n nasionale veiligheidsdiens aan Afrikaners te lewer. In plaas daarvan dat ons geld verkwis aan mediese fondse wat deur SEB-begunstigdes en Engelse kapitaal beheer word, waarom nie ‘n gesondheidsstelsel vir Afrikaners op die been bring met daardie geld nie, met Afrikanerdokters en mediese personeel? Waarom nie die CVO-skole se konsep uitbrei, en die toenemend-betekenislose Azaniese onderwysstelsel vervang met ‘n Afrikanerstelsel, een waar jy nie ‘n onderskeiding kry as jy slegs 1 + 1 reg kan beantwoord nie? Daar is ‘n toenemende aantal blankes wat agv die ANC-regime se rassistiese praktyke uit diens gestel is. Die AO kan ‘n groot werkgewer vir sulkes wees, as ‘n addisionele pluspunt – Afrikaners as sekerheidsmagpersoneel, onderwysers, administratiewe werkers en mediese personeel.

Die langtermynvisie vir die Afrikanerowerheid is relatief eenvoudig: dit moet aanvanklik ‘n de-facto-, verkose owerheid vir Afrikaners word, wat later van tyd die de-jure-, maw amptelik erkende, owerheid gaan word. Met amptelike erkenning verwys ek na internasionale erkenning, met ambassades of kantore in die buiteland. Afrikaners het baie beslis nie die ANC-regime se toestemming of goedkeuring nodig om oor onsself te beskik nie. Die stigtingsverklaring van die AO-maatskappy behoort amper soortgelyk aan ‘n nasionale grondwet te wees, spesifiseer dat sy bestuur verkies word deur sy lede, en dat verkiesings elke paar jaar gehou moet word. As ek dus ontevrede is met die dienste wat die AO lewer, kan ek vir ‘n ander bestuur stem. Politieke partye kan meeding om die beheerraad se poste, alhoewel die laervlak-amptenare apolitiese aanstellings moet wees. Ek sou ook terloops hoop dat die stigtingsverklaring sal spesifiseer dat selfs die topbestuur se motorvoertuie van ‘n beskeie aard moet wees, Polo’s ipv Audi’s, anders as die gespuis wat die land tans “regeer”. Dink byvoorbeeld aan Fatah en Hamas, die twee groot politieke partye wat deur die Palestyne verkies word om die Palestynse Owerheid (PO) te beheer.

Die belangrike ding om te besef is dat hierdie liggaam in die praktyk dan die ekwivalent van die PO kan wees. Dit sal toenemend die falende ANC regime vervang as die regering vir Afrikaners. Selfs belangriker is dat dit alle Afrikaners tot diens kan wees, en nie slegs diegene wat binne ‘n volkstaat woon nie. Wat die AO ook verteenwoordig is ‘n verkose liggaam wat namens Afrikaners kan praat en ons kan verteenwoordig, veral in die buiteland. Sou ons wel ‘n volkstaat bekom, is die AO se strukture reeds gevestig, en is daar nie ‘n vakuum in terme van ‘n regering nie.

Weer eens: om nou grense van ‘n volkstaat te wil trek, is voortydig en veroorsaak dat ons ons oog van die bal af haal. Selfbeskikking is die doelwit, nie om onmiddelik fisiese grense te wil definieer nie. Kom ons doen dus eers ons huiswerk. Kom ons beywer ons vir selfbeskikking, ons bou eers die struktuur, kom ons stig eers ons staatsdiens en vestig ons owerheid, ons maak ons vry van die juk van ANC-verdrukking, dan bekommer ons onsself oor waar ons volkstaat sal wees.

Wie weet: met die voortsnellende tempo waarteen die ANC se kapasiteit om die land te regeer in duie stort, is dit nie ondenkbaar dat die AO uiteindelik in die praktyk die enigste funksionerende regeringsorganisasie in die hele Suid-Afrika kan word nie.

лобановский депутат

17 January 2010
Beeld se volkstaatpeiling: ‘n geleentheid vir die VF+?

Die Afrikaanse dagblad Beeld het ‘n peiling op sy webwerf gehou wat gevra het of sy lesers, wat byna almal Afrikaners is, ‘n volkstaat sou steun. ‘n Volslae meerderheid, 54%, het gesê ja. ‘n Verdere 19% het gesê dit hang af. Sowat sewentig persent van Beeld se lesers sou die gedagte dus moontlik steun.

Beeld het die peiling opgevolg met ‘n stuk linkse propaganda verbloem as ‘n redaksionele stuk wat kommentaar gelewer het oor die peiling, wat weer eens toon hoe uit pas Beeld met sy lesers is. Alhoewel tot soveel as 70% van sy lesers voel dat hulle nie meer lus is vir die reënboognasie nie, blaas Beeld steeds in dié rubriek die uitgediende vuvuzela van die gefaalde Azaniese staat, en verkwansel hy steeds sy multi-kulti perdevye as soetkoek. Die vuvuzela wat Beeld blaas se deuntjie is die ou-ou een: Afrikaners sal sink of swem saam met die res van Mzansi. Dis ‘n belaglike argument, soortgelyk daaraan vir ‘n passasier op die Titanic om vol te hou hy wil nie op ‘n reddingsboot klim nie, want hy wil graag saam met die skip sink.

Die peiling se uitkoms was nietemin ‘n baie verblydende uitslag vir my. Dit lyk of die meerderheid Afrikaners uiteindelik die skrif aan die muur gesien het. Suid-Afrika was toe nié anders as enige ander Afrikaland suid van die Sahara nie, het Jan Alleman besef. Die ANC was toe nie die redders wat aan ons voorgehou is nie. Suid-Afrika is nie spesiaal nie, en ook nie sy swart regering nie. Dit is bloot nog ‘n Afrikaland, met alles wat dit impliseer: endemiese misdaad, verval, wanbestuur, korrupsie; ‘n land wat onderworpe aan die stelselmatige verdomming en ‘n versnelling na agterlikheid wat so kenmerkend van post-koloniale Afrika is. Selfs Beeld se redaksionele stuk erken noodgedwonge dat laasgenoemde die geval is.

Die uitslag van die peiling is die goeie nuus. Dit lyk of die tyd ryp is vir selfbeskikking.

Die raaiselagtige verskynsel, en die minder goeie nuus, is egter dat Afrikaners, die meningspeiling ten spyt, skynbaar die volkstaatgedagte slegs in die teorie steun. Op voetsoolvlak het ons wat Afrikaners is skynbaar ander prioriteite as ‘n volkstaat. Die Vryheidsfront Plus is immers sedert sy ontstaan reeds by uitstek die voorstaander van dié gedagte, maar die groot meerderheid blankes, meer as 90% van die blanke kiesers, ook Beeld se lesers, stem eerder vir die DA as vir die VF+. Die VF+ se gedagte was vir ‘n volkstaat aan die Weskus, met Orania as die beginpunt. Daar is so ‘n kaart op die VF+ se webwerf.

Of is dit so raaiselagtig dat Afrikaners die volkstaat as slegs goeie plan beskou in die abstrakte? Ek dink nie so nie.

Ek het nou kennelik die voordeel van ‘n 20/20 geskiedenisvisie, maar die eerste probleem is dat Orania bykans sinoniem geword het met die volkstaatgedagte. Dit was ‘n fout om Orania aan die volkstaatgedagte te koppel. Daar gaan mense wees wat nou kwaad gaan wees vir my, maar as ons eerlik met onsself moet wees, sal ons moet toegee Orania het nie gewerk nie en dat die VF+ sy geld gevolglik destyds op die verkeerde perd verwed het.

Daar was tot onlangs toe minder as 1000 inwoners, dws minder Afrikaners as wat daar in ‘n kleinerige voorstad van Centurion of Kaapstad woon. Voorts is Orania se behoudende lewensuitkyk nou nie juis iets wat ek vermoed aanklank sal vind by jongmense nie. Beeld se berig lê op sarkastiese wyse sy vinger op die probleem: volgens Beeld se rubriek verkies die Afrikaners eerder die Menlynpark-winkelsentrum. Beeld is helaas reg. Pieter Mulder, die leier van die VF+, asook die VF+ se topleierskap, woon nie een eens in Orania nie, omdat daar geen ekonomiese geleenthede daar is nie. Praktiese oorwegings weeg swaarder as ‘n volkstaat. Dis nie onverwags nie. Bitter min Afrikaners gaan uit hul poste bedank en die risiko neem om na ‘n woestynstreek te verhuis wat sonder werksgeleenthede is, al kla hulle oor die simptome van ‘n vervallende Afrikaland.

Omdat Orania se sukses heel beperk is, word die volkstaatgedagte en dus selfbeskikking vir Afrikaners met dieselfde kwas geteer. Omdat Orania nie uit sy nate bars nie, sal selfbeskikking ook nie werk nie, word geïmpliseer. Selfs die VF+ sal dit erken, soos mens duidelik kan agterkom uit die VF+ se bykans totale stilte oor die Noordkaapse volkstaat deesdae. Om te sê die VF+ is deesdae selfs louwarm oor ‘n volkstaat, sou wees om dinge te oordryf. Dit is gevolglik al te maklik vir opponente van selfbeskikking om ‘n vinger na Orania te wys en te sê: “Daar’s julle volkstaat, maar julle eie mense stel nie eens belang nie.” Sodoende word die gedagte van selfbeskikking as onbelangrik en doodgebore afgemaak, juis omdat die publiek Orania en selfbeskikking noodwendig met mekaar assosieer.

Daar is egter ‘n probleem wat selfs groter as die publiek se persepsies van Orania is. Dit is naamlik dat selfbeskikking en ‘n volkstaat, dws ‘n afgebakende, onafhanklike gebied, bykans sinoniem geword het. Mense sal stellings maak soos dat ‘n onafhanklike grondgebied ‘n voorvereiste is vir selfbeskikking. En nie net sommer énige grondgebied nie: dit moet een wees met seetoegang, anders as heelwat ander suksesvolle lande soos die sjarmante Switserland, Oostenryk, Tsjeggië, Luxembourg en ander plekke wat op ‘n verbysterende wyse daarin slaag om as lande te oorleef sonder seetoegang of ‘n hawe. Luister jy na hierdie mense, moet mens eers die stuk grond en dan selfbeskikking kry.

Sê wie?

Die Palestyne en Israel baklei donkiejare al oor grondgebied, maar nietemin het die Palestyne ‘n groot mate van selfbeskikking en ‘n eie owerheid, die PO. Die PO bestaan al is daar laslappies van Israel se nedersettings op die Wesoewer (die gewaande gebrek aan lewensvatbaarheid van laslappies is nog ‘n gunstelingbeswaar.) Die Baske in Spanje geniet heelwat outonomiteit, maar Spanje se grondgebied is nie verdeel in twee afsonderlike lande nie. Die Duitse volk is nie ‘n sinoniem vir die Duitse grondgebied nie. Die Afrikanervolk is ook nie noodwendig gebiedsgebonde nie. Daar bly immers sowat 150,000 jong Afrikaners op enige tydstip in Londen. Die Jode is stellig die beste voorbeeld van ‘n volk wat dwarsoor die wêreld versprei is, en tot 1948 toe geen grondgebied gehad het nie. Wat verhoed Afrikaners om ‘n eie owerheid tot stand te bring? Beslis nie die huidige gebrek aan ‘n grondgebied nie, behalwe natuurlik as iemand my wil vertel dat ons nie sulke goeie bestuurders as die Palestyne kan wees nie.

Al is hy tans in die praktyk hoogstens louwarm teenoor die gedagte van selfbeskikking, bly die VF+ nietemin steeds ‘n sleutelrolspeler in hierdie verband. Die VF+ se prestasie by die stembus is hoeka reeds op ‘n afwaartse trajek. Vernuwing is duidelik nodig. Die beste stuurmanne staan mos altyd aan wal, maar as hierdie stuurman die VF+ van raad kon bedien, sou ek die volgende voorstel.

1. Beweeg weg van die gedagte van onmiddelike territoriale onafhanklikheid, en lê klem op selfbeskikking, in teenstelling met ‘n eie land of ‘n volkstaat as ‘n mediumtermyndoelwit. Kry sodoende eindelik iets wat ‘n differensiator is tussen die VF+ en die DA: waar die DA ‘n multi-kulti ANC-lite is, hoort die VF+ na my mening sy naam gestand te doen en hom te beywer vir selfbeskikking, soortgelyk aan dié wat die Baske en Katalane in Spanje geniet, of dan die PO.

2. Die heel eerste stap in hierdie proses is die totstandkoming van ‘n Afrikanerowerheid, ‘n verkose liggaam wat onafhanklik van ‘n politieke party staan, en wat ten doel het om van die regeringsfunksies wat die ANC regime in elk geval nie kan lewer nie, aan Afrikaners te verskaf. Veiligheid is die aangewese beginpunt.

3. Drink maar die onaangename medisyne en stap af van die Orania / Noordkaapgedagte. Dis doodgebore en ‘n albatros om die nek.

4. Maak ‘n eie grondgebied of, na my mening, grondgebiede rondom Pretoria en in die Weskaap, die langtermyndoelwit.

Beeld se peiling het getoon dat iets tussen 50% en 70% van Afrikanerkiesers reg is om die gedagte van selfbeskikking te steun. Die VF+ se stempersentasie is onder die 9%, wat beteken dat iets tussen 40 en 60% van die Afrikanerkiesers reg is om selfbeskikking te ondersteun, maar in weerwil daarvan vir ‘n liberale reënboognasieparty stem. Is dit net ek, of wink hier ‘n gróót geleentheid vir die VF+?

Lees gerus ook Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

люстры интернет

13 January 2010
Geen tekort aan (blanke) vaardighede nie

Na aanleiding van die vrystelling van die matriekuitslae, bekla al wat ‘n organisasie is die sogenaamde tekort aan vaardighede wat kwansuis veroorsaak gaan word deur die 95% van die Azaniese studente se totale gebrek aan ‘n aanleg vir wiskunde en wetenskap.

Ons word deur die doemprofete vertel watter lelike (dog ongespesifiseerde) gevolge op die land sou wag as veral swart matrikulante nie wonderbaarlik, van iewers af, nie en-masse die kapasiteit kry om wiskunde te begin verstaan en deurkom nie. Omdat daar glo ‘n tekort aan swart ingenieurs en rekenmeesters bestaan, gaan die land in die toekoms glo sukkel. Bedoel diegene ons sukkel nie alreeds met Eksdom, riool in die Vaalrivier en ‘n dreigende waterkrisis nie?

Bostaande is egter ‘n volkome mite. Daar is, buiten in kommunistiese lande, meestal geen tekort aan enige iets met ‘n ekonomiese waarde nie – brandstof, huise, motors, kos ensovoorts. Daar is weliswaar nie ‘n onbeperkte gratis aanbod daarvan nie, en dus is daar ‘n skaarsste. ‘n Skaarsste en ‘n tekort is allermins dieselfde ding nie. ‘n Tekort impliseer dat daar eenvoudig te min beskikbaar is. ‘n Skaarsste dui daarop dat daar wel ‘n aanbod van ‘n item is, maar dat dit ‘n prys het. Hoe skaarser, hoe duurder word die item.

Wanneer veral werkgewers en maatskappye teem dat daar ‘n tekort van byvoorbeeld ingenieurs sou wees, bedoel hulle eintlik dat daar ‘n skaarsste bestaan aan ingenieurs wat bereid is om te werk teen die salaris wat die werkgewer aanbied. Dis nie dieselfde as ‘n tekort nie.

Bostaande is veral die geval met blanke ingenieurs, rekenmeesters, dokters en ander professionele persone. Benewens die miljoen of meer blankes wat landuit gevlug het, is honderdduisende professionele kundiges in terme van die ANC regime se etniese suiwering van blankes bekend as regstellende aksie oorbodig gemaak. Daar is dus byvoorbeeld geen tekort aan dokters wat bereid is om in plattelandse hospitale te werk nie. Daar is bloot ander lande soos Kanada wat bereid is om markverwante salarisse vir Suid-Afrikaanse dokters te betaal, teenoor die Suid-Afrikaanse staat wat nie ‘n behoorlike salaris wil betaal wat ‘n dokter vergoed om in die vullis en chaos van ‘n tipiese Azaniese hospitaal te moet werk nie. Verhoog egter die prys, betaal genoeg, en die dokters sal terugkeer uit Kanada.

Wat die werkgewers en staatsdiens eintlik verwag, sonder om dit hardop te sê, is dat daar soveel swartes gaan wees wat matriekwiskunde kan slaag, dat daar ‘n ooraanbod van ingenieurs en rekenmeesters gaan ontstaan. Wanneer daar ‘n ooraanbod ontstaan, daal die prys na vlakke wat meer aanneemlik vir ‘n suinige werkgewer is. Geen rasionele persoon verbeel hom egter dit gaan ooit gebeur nie. Ek is bevrees die probleem met wiskunde en wetenskap het oorsake wat nie deur blote ingrypings in die onderwys aangespreek kan word nie.

Op ‘n stadium sal werkgewers die stang moet vasbyt, en hulself noodwendig op uitgeweke en afgetrede blanke kundiges moet beroep.

arabian nights

10 January 2010
Transformasie of motivering?

In die lig van die stelselmatige verdomming van Suid-Afrika se skoolstelsel sedert 1994, en 2009 se matriekuitslae wat twee persent swakker is as die vorige jaar s’n, ten spyte van standaarde wat jaar na jaar verlaag word, soek almal weer naarstigtelik na sondebokke. Ek weier om die totale bog en snert van die blaam op die sogenaamde agterstand agv apartheid eens te bespreek, omdat selfs nie eens meer die mees gestremde ANC-kader sy eie propaganda hieroor ernstig opneem nie.

Ander gunstelingsondebokke vir Azanië se patetiese onderwysstelsel, buiten die mites oor apartheid, sluit in die sogenaamde moeilike omstandighede in veral plattelandse skole. Ek wonder egter hoe Duitse skole in 1945 gelyk het? 98% van Stuttgart was in 1945 in puin. Slegs twee uit elke honderd geboue was dus staande. Die meeste skole was sekerlik deur die geallieerdes se bomme platgevee. Nietemin was Wes-Duitsland sestien jaar later, in 1961, goed op pad om weer eens die magtigste ekonomie in Europa te word. Die haglike omstandighede ná die oorlog en het Duitse kinders en studente klaarblyklik nie juis benadeel nie, of verhinder om ‘n suksesvolle land uit die puin te bou nie. Daar is absoluut geen vergelyking tussen die verwoesting van Duitsland in 1945 en Suid-Afrika in 1994 nie, maar waarom boer die Azaniërs agteruit, sestien jaar later? Dit lyk dus of dit nie gaan oor die fisiese infrastruktuur nie, maar veel eerder oor die leerlinge se ingesteldheid. Nog ‘n mite oor Azaniese onderwys byt gevolglik in die stof.

So ook word die Azaniese onderwysowerhede se onbekwaamheid blameer. Daar is ‘n element van waarheid hierin, maar dis egter nie die alleenoorsaak nie. Soos met alles anders wat deur die ANC regime se beheptheid met rassistiese transformasie besmet word, is die Departement van Onderwys ook ‘n rampgebied, wat juis agv rassistiese transformasie van enige bestuursvermoëns ontneem is. Die probleem is egter dat die owerhede se rol relatief beperk is. As onderwysers se salarisse betaal word, skole skryfbehoeftes het en die kurrikulum daargestel is, is dit oor aan die onderwysers, ouers en leerlinge self om ‘n sukses daarvan te maak.

Dis presies hier waar die geneukery kom.

Enige iemand wat al ooit in ‘n bestuurs- of leiersposisie was, sal kan getuig dat dit baie moeilik is om mense te motiveer wat nie vanself gemotiveer is nie. Om mense te motiveer is miskien die grootste uitdaging van die bestuurswetenskappe. Al het elke Azaniese skolier dus in ‘n paleis gewoon, al was die Onderwysdepartement 100% doeltreffend, al was al die boeke betyds by skole, al word elke onderwyser se salaris presies akkuraat en betyds oorbetaal, gaan als puur verniet wees as die leerlinge en onderwysers nie gemotiveerd is om te presteer nie.

Motivering en die wil om jouself te verbeter, laat homself nie stuit deur omstandighede nie. Duitse krygsgevangenes wat in eweneens moeilike omstandighede aangehou is in kampe vir krygsgevangenes tydens die Tweede Wêreldoorlog, het groot moeite gedoen om hulself op te voed. Duitse krygsgevangenes in die VSA, maar ook in ander kampe soos in Noord-Afrika, kon Spaans, Duitse literatuur, chemie en ‘n hele reeks ander vakke bestudeer, met medegevangenes as dosente.

Snaaks dat dieselfde ywer en leergierigheid nie op Robbeneiland bestaan het nie. Of is dit so vreemd? Het dit nie veel eerder te make met die Afrikakultuur van die soeke na eksterne faktore om te blameer nie? “Ons kan nie matriekwiskunde deurkom nie agv apartheid / die Departement / huislike omstandighede.” Dis immers baie makliker om die bose witman of kolonialisme te blameer as om jouself op te hef. Of die gemiddelde ANC-kader op Robbeneiland, of die gemiddelde SEB-bevoordeelde ouers se kinders, die intellektuele kapasiteit gehad het om wiskunde te slaag, is ‘n kwessie vir ‘n ander dag se spekulasie.

Azaniese onderwysers se gebrek aan motivering is duidelik vir almal. As hulle eens die moeite doen om by die skool op te daag, is baie van hulle besope, of probeer manlike onderwysers skooldogters seksueel misbruik. Andersins neem hulle aan vakbondvergaderings deel en beplan die volgende staking om aan te dring op meer besoldiging vir minder insette. Die uitsondering hierop is natuurlik die toegewyde onderwysers wat mens in veral Afrikaanse skole aantref, maar hierdie soort onderwyser is ‘n spesie wat bedreig word deur rassistiese transformasie. Azaniese ouers gee dikwels nie ‘n flenter om of hulle veelvuldige spruite eens in die skool is nie. Weet president Zuma of al sy kinders die skool bywoon?

Kontrasteer bogenoemde afwesigheid van motivering met die Oosterling se ingesteldheid tot opvoeding. Só gemotiveerd is Koreaanse matrikulante dat baie van hulle eers ná middernag tuis kom, omdat hulle ekstra klasse bywoon. Die resultaat van dié vlakke van motivering is dat Amerikaanse universiteite kwota’s moes instel teen Asiate, omdat daar veels te veel Oosterlinge in die VSA is wat uitstekend presteer op wiskundige gebied, selfs beter as blanke Amerikaners. Die wil van Oosterse ouers en skoliere om hulself op te voed is ook die rede waarom lande in die Ooste in 1940 net so arm was soos Afrikalande was, maar teen 1970 Afrikalande ver uitgestof het. Die meeste Oosterse lande, selfs dele van China, was ook eens kolonies, wat eweneens bewys waarom kolonialisme nie te blameer is nie.

Die ANC-regime en sogenaamde kundiges soos Jonathan Jansen en die ANC-lid, kameraad Graeme Bloch, kan dus tot vervelens toe kopkrap oor die endemiese krisis in die Azaniese onderwysstelsel. Hulle kan studies loods, UGO skrap, die korruptes by die Departement van Onderwys afdank, maar dis alles puur verniet. Daar is jaarliks sowat 400,000 swart matrikulante. Onder hulle is die slaagsyfer waarskynlik onder die 50%. As jy 400,000 arm Chinese in dieselfde omstandighede maak skoolgaan, waarborg ek dat die matriekslaagsyfer bykans 100% sal wees.

Jy kan ‘n perd tot by die water bring, maar jy kan hom nie matriekwiskunde maak slaag as hy nie die motivering of aanleg daarvoor het nie.

roulette no

8 January 2010
Tien dinge wat vir seker in 2010 gaan gebeur

{jathumbnail off}

1. Julius Malema, Afrikaners se nommer een bondgenoot in die stryd teen politieke korrektheid en multikulturalisme (elke keer as hy ‘n uitlating maak, genees hy nog 1000 blankes van hul liberalisme), gaan ‘n verskeidenheid mense en groepe te na kom.

2. Jan-Jan Joubert en die res van sy Nasperstrawante gaan die lof van beide die DA en nie-rassigheid besing, en ons daarop wys hoe gelukkig ons is dat ons in die land met die “beste grondwet op aarde” (sic) woon. Dit sal gebeur teen die agtergrond van die land wat toenemend versnel op sy afgrondpad na ‘n piesangrepubliek.

3. Dit gaan ‘n lelike sportjaar wees, met die Piesang-Piesangs wat nie ‘n enkele doel gaan aanteken in die 2010 SWB nie, en die krieketspan wat sy huidige rampspoed voortsit.

4. So van 2010 se sokker gepraat: die enigste vraag is hoeveel besoekers getref gaan word deur regstellende inkopies (rooftogte), SEB-seksdade (verkragtings) en ANC-bondelsport (moorde.) My weddenskap is dat dit in die duisende sal tel.

5. Die koerantopskrifte oor (4) in die buiteland gaan egter simpatie betoon met die booswigte en wit verdrukking blameer vir hulle optrede.

6. Die ANC se onnosel stemvee gaan oproerig raak, geboue afbrand, klippe gooi en paaie versper, sonder dat dit by hulle opkom om bloot vir iemand anders te stem in 2011 se verkiesing.

7. Maandelikse stakings van Aapstat se vullisverwyderaars is ‘n gegewe.

8. Matriek gaan nog makliker gemaak word, maar al hoe minder leerlinge gaan wiskunde magtig wees.

9. Verskeie ANC en RA-amptenare gaan betrap word agv korrupte en misdadige aktiwiteite.

10. Apartheid en blanke rassisme gaan die blaam kry vir alles wat skeefloop.

teplovoy

6 January 2010
Kwanzanc: die ANC se ekwivalent van Kersfees

Die viering van Kersfees is uiteraard ‘n uiters Europese tradisie. In die jaar 350 nC het Pous Julius I ‘n dekreet uitgevaardig dat Kersfees, wat die viering van die geboortedag van die Heiland moes wees, op 25 Desember gevier sou word. Niemand is presies seker wanneer Christus werklik gebore is nie, maar dit was waarskynlik nie op 25 Desember nie.

Een van die redes waarom die pous die 25ste Desember gekies het, is omdat dit saamgeval het met die Europese heidense fees van die wintersonstilstand. Die langste nag van die jaar is 21 Desember in die noordelike halfrond. Hierná begin die dae weer langer word. Rondom daardie datum het Europese heidene (jou en my voorouers, waarskynlik) ‘n fees gehou ter viering van die komende somer. Baie van ons Kerstradisies het uit daardie heidense gebruike ontstaan, byvoorbeeld om ‘n kers aan te steek. Immergroen bome is ook deur die heidene as heilige simbole beskou. Vandaar die gebruik om ‘n immergroen boom as ‘n simbool van Kersfees te beskou. Die keuse van 25 Desember was ‘n poging om die heidene te oortuig dat die Christenskap nie ‘n bedreiging vir hul tradisies sou inhou nie.

Baie van die hedendaagse simboliek van Kersfees dra vandag steeds baie Europese simbole – dennebome, sneeu, rendiere ensovoorts. Kersfees en sy simboliek is dus niks indien nie uitheems aan Afrika nie. In reaksie op die Eurosentriese simboliek van Kersfees het die swartbewussynsbeweging in die VSA tydens die 1960s ‘n ekwivalente feestyd bedink, bekend as Kwanzaa. Kwanzaa is ‘n belaglike viering van denkbeeldige Afrikatradisies en sogenaamde Afrikawaardes. Een van hierdie is byvoorbeeld Ujima, wat na bewering sou dui op kollektiewe verantwoordelikheid en arbeidsaamheid, al is dit begrippe wat nog meer uitheems aan Afrika is as Kersfees.

Gedagtig hieraan het ek gewonder of die ANC nie ook ‘n Azaniese Kwanzaa moet bedink nie. Kom ons noem dit die Kwanzanc. Daar is heelwat struggle- en hedendaagse tradisies wat die ANC kan vier.

In plaas van brandende kerse kan die ANC en sy ondersteuners gerus ‘n paar buitebande vol petrol maak en dit aan die brand steek. Omstanders behoort egter attent te wees daarop dat veelvuldige bottels Black Label en buitebande ‘n gevaarlike kombinasie is en maklik tot ‘n halssnoermoord kan lei.

In plaas daarvan om geskenke vir mekaar te koop, kan ANC-gesinne ter viering van Kwanzanc eerder ‘n kompetisie loods wat sal kyk wie die meeste kan steel en plunder, verkieslik by onskuldige belastingbetalers. Steel, bedrieg en korrupsie pleeg is immers aktiwiteite waarin die ANC kampioene is. Al wat ‘n ANC-ondersteuner is op die spreekwoordelike voetsoolvlak droom daarvan om verkies te word as ‘n ampsdraer, sodat hy ook kan deelneem aan die plundery van die belastingbetaler.

Wat sou enige viering van ‘n fees soos Kwanzanc wees sonder ‘n feesmaal? Diegene wat aan vigs ly en aan die ANC behoort, kan ‘n feesmaal van suurlemoene, beet en patats geniet ter nagedagtenis aan Manto Patatkop-Knoffelmang. Vir die trogvarke asook die SAKP se vetkatte sal net die beste uiteraard goed genoeg wees. Vir kaders soos kamerade Blade en Sexwale is dit kaviaar en natuurlik die alomteenwoordige Johnny Walker Blue Label. Hulle kan hul “sterwende” kameraad, Schabir Shaik, afvaardig om proviand vir hulle te gaan koop, voor die stomme man beswyk aan die terminale toestand bekend as die lewe.

Om ANC-aanhangers wat nie deel is van die binnekring nie, veral in linkse Afrikanergeledere (ek dink spesifiek aan vuilgatmusikante en ewe vuilgat Naspersjoernaliste en -rubriekskrywers) tuis te laat voel, kan die Europese mistelplant wat deel is van Kersfees vervang word met Afrika se gunsteling plantaardige produk, Cannabis Sativa. Statistiek Suid-Afrika het immers onlangs die onwettige handel in laasgenoemde produk begin insluit in sy berekening van die BBP. Die verdomming wat die gebruik van hierdie plant se blare teweegbring, is ‘n uitstekende metafoor vir die ANC se mislukte onderwysstelsel.

As die Europeërs se viering ‘n blanke man met ‘n lang baard en ‘n boepmaag het as menslike simbool, kort Kwanzanc seker ook ‘n simboliese figuur inheems aan Afrika. ‘n ANC-ekwivalent vir die denkbeeldige Sinterklaas was so ‘n ietwat moeiliker om te bedink, tot ek aan daardie standbeeld van die ewe denkbeeldige Tshwene (askies, “Tshwane”) buite Aapstat se stadsaal gedink het. “Tshwane” kan in ‘n minibustaxi ry wat deur inheemse bobbejane (Papio Ursinus) getrek word, in stede van uitheemse rendiere. In plaas van sleeklokkies kan “Tshwane” kort-kort die minibus se toeter druk. Hy kan SEB-kontrakte uitdeel aan diegene wat alreeds bemagtigde trogvarke is en korrup genoeg was gedurende die jaar.

Wanneer word Kwanzanc gevier? Ek sou reken dit moet op 6 April plaasvind, toe die eerste skepe van diegene wat rykdom kom skep het en van wie daar geplunder kan word, in Tafelbaai anker gegooi het. Die ANC is hoeka niks meer as ‘n vragkultus nie, en wat sou ‘n vragkultus nou wees sonder diegene wat hy probeer na-aap?

прокурор Фильчаков

24 December 2009
Die begrafnisdiens

Die roudiens word in die KWV se brandewynstokery gehou. Spreker op spreker besing die oorledene se lof, terwyl die bywoners al hoe meer besope raak as gevolg van die gratis versnaperinge wat deur die borge verskaf word. Die oorledene was immers persoonlik verantwoordelik vir ‘n beduidende deel van KWV se omset vir donkiejare al – as’t ware ‘n swart bemagtigingstransaksie op sigself.

Binne die lokaal is daar ruikers van groen plante met lang blare wat onwelriekend is en slakke weghou. By nadere inspeksie blyk dit knoffelplante te wees.

Een van die sprekers is ‘n afgesette amptenaar. Hy haal Shakespeare aan en dring daarop aan dat die oorledene nie gesterf het aan ‘n lewerkwaal nie. Volgens die spreker is daar nie so ‘n siekte soos lewersirrose nie. Hy sê dit is ‘n komplot deur Westerse farmaseutiese maatskappye om Afrikane te probeer wysmaak dat mense lewers nodig het. Hy raak drifting as hy die mening lug dat Westerlinge Afrikane sien as diegene wat soos diere suip en oor geen selfbeheersing beskik nie. Hy hou vol lewersirrose is ‘n sindroom wat per definisie nie noodlottig kan wees nie. Die oorledene is volgens hom dood aan ‘n oormaat gifstowwe in die liggaam, en wys sy gehoor daarop dat sy persoonlike internetnavorsing daarop dui dat daar afvallige wetenskaplikes is wat nie glo dat dit die lewer is wat gifstowwe suiwer nie.

‘n Ander spreker raak emosioneel as hy vertel presies hoe baie die gestorwene vir die Struggle beteken het, terwyl sy in luukse omstandighede aan ‘n Russiese universiteit geleer het hoe om iemand se siekte te diagnoseer met behulp van die ingewande van ‘n varsgeslagte hoender. Hy is weliswaar bietjie vaag oor die presiese bydraes wat sy andersins tot die Struggle gelewer het, buiten vir ‘n paar dramatiese vuisgebare en danspassies, veilig buite bereik van die veiligheidsmagte, maar wys dan daarop dat ‘n gebrek aan enige betekenisvolle bydrae nie verhoed het dat ‘n lughawe na ‘n ander opperste middelmatige vernoem is nie.

‘n Groep betogers sing en dans buite die lokaal. Hulle het vroeër die BBP’s wat die lokaal binnegegaan het, geïntimideer deur hardhandig aan elkeen se kapsel te pluk om seker te maak dat dit nie ‘n raffiapruik is nie.

Uiteindelik is die diens verby. Die meeste van die bywoners is paraplegies dronk en kan nie opstaan nie. Van hulle skree floutjies: “Viva!” en een braak op sy buurman se Armani-gesklede skoot. Diegene wat nie besope is nie neem deel aan ‘n faksiegeveg met lede van ander faksies, maak vuur op die vloer van die lokaal met houtstoele wat hulle stukkend geslaan het, of help hulself aan die dronkes se beursies, selfone en motorsleutels asook ander los voorwerpe wat in die lokaal is.

Die begrafnisstoet wat bestaan uit miljoene rande se blinkswart, Duitse motors met die volle reeks toebehore en getinte ruite beweeg stadig na die begrafnisterrein. Dit is ‘n stadige proses ten spyte van die blou ligte. Die meeste bestuurders se lisensies is by ‘n sjebien gekoop en hulle het geen idee hoe om hulle motors te beheer nie. Verskeie noodlottige voetgangervoorvalle kom onderweg voor en lede van die konvooi brand met aanvalsgewere los op lukrake toeskouers as die toeskouers wil-wil protes aanteken omdat iemand doodgery is. Uiteindelik kom hulle by die teraardebestelling aan. Dis in ‘n land waar Afrika-patats verbou word.

Die erewag is ‘n mislukking. Daar was veronderstel om sewe soldate te wees wat elk drie skote sou afvuur, maar nie een van hulle kan tot drie tel nie en dus was dit van meet af aan gedoem. Vyf van hulle staak in ieder geval omdat hulle gegrief voel omdat hulle nie elkeen ‘n persoonlike bediende het wat hulle kasernes kan skoonmaak nie. Die ander twee kan om die dood nie bedink hoe hulle tussen hulle 21 skote gaan afvuur nie. Hulle bevelvoerder, ‘n illustere MK-kryger wat sewentig van sy eie kamerade per abuis om die lewe gebring het as gevolg ‘n klein glipsie met ‘n kleefmyn, het vergeet om vir hulle ammunisie te gee.

Die grafsteen is in Engels en Russies, en lees: “Hier rus ‘n groot held van die Struggle.” In kleiner skrif onderaan: “(Geborg deur Stolichnaya)”

top online games no download Фильчаков прокурор

23 December 2009
Is die meeste rugby-ondersteuners gay?

Beeld dra ‘n berig oor Sport24, wat ‘n peiling gedoen het waarin sy lesers ‘n hipotetiese keuse gegee word. Twee rylopers staan langs die pad. Een is John Smit en hy is laat vir ‘n rugbywedstryd. Die ander is die skoonheid (aldus Beeld) Lee-Ann Liebenberg, wat laat is vir ‘n skoonheidskompetisie.

Sowat 63% van die lesers het te kenne gegee dat hulle eerder vir Smit sou oplaai as vir Liebenberg.

Volgens Beeld is dit tekenend van hoe fanaties Suid-Afrikaanse mans glo oor hul sport sou wees.

Ummm….ja. Ek is nie so seker oor Beeld se gevolgtrekking nie. Dis soos om 250kg te weeg maar jouself dan wys te maak dis jou keuse van ‘n naskeermiddel wat jou maak sukkel met die teenoorgestelde geslag.

Is daar moontlik ‘n alternatiewe verduideliking vir die uitkoms van die peiling?

Alternatief 1: ‘n Reusepersentasie Sport24-lesers is gay.

Alternatief 2: Die meerderheid wat aan die peiling deelgeneem het, is fanatiese Haaie-ondersteuners.

Alternatief 3: Me Liebenberg voldoen nie aan die groot meerderheid rugby-ondersteuners se konsep van wie vir hulle ‘n skoonheid sou wees nie. Ek is uiteraard te polities korrek om te durf spekuleer waarom dit die geval sou wees.

продвижение

20 December 2009
Kosmopolitaanse fundamentalisme

Ek het wyle Chris Louw se laaste rubriek in die Beeld gelees. Louw se afsterwe is tragies en ek wonder hoeveel sy persoonlike wanhoop oor nie net sy persoonlike situasie nie, maar ook sy wanhoop oor die toekoms van die land, met sy selfmoord te make gehad het. (Wás dit selfmoord – waar kry hy ‘n AK-47, vra ek myself af?)

In sy laaste rubriek maak hy ‘n hele aantal geldige punte, maar hy skryf tog enkele dinge waarmee ek nie heeltemal saamstem nie, byvoorbeeld as hy die volgende sê: “Ek kan my kwalik voorstel dat ek wil gaan eet waar daar net Afrikaners is, amper soos Sondag se nagmaal by die Gereformeerde kerk op die loom Aranos van my jeug.” Voorts skryf hy “En daarby vind ek dit moeilik om my met wit rassiste – gewoonlik mense wat ’n volkstaat voorstaan – te identifiseer, bloot oor die stomme eenogigheid waaruit alle vooroordele spruit.”

Toe ek nog op skool was en afsonderlike ontwikkeling steeds amptelike beleid was, was daar tog enkele plekke wat “internasionaal” was. “Internasionaal” was ‘n eufemisme vir “veelrassig.” Van die restourante op die Jan Smutslughawe was veelrassig. So ook die restourant op die boonste verdieping van die Carltonsentrum in die middestad van Johannesburg, asook sekere plekke in Hillbrow. Mens kon ook by plekke soos Sun City in die voormalige tuislande vryelik met diegene van ander rasse meng.

Dit was vir ons wat in ‘n gesegregeerde samelewing grootgeword het, aanvanklik baie vreemd om te sien hoe sit swartes aan die tafel langs jou. Ek onthou hoe ek my verstom het aan die tafelmaniere by ‘n eetplek in die vroeë dae van Sun City, maar dit was tog op ‘n manier ‘n nuutjie gewees.

Daar is uiteraard diegene wat dit baie meer as net ‘n blote nuutjie gevind het, en selfs sover gegaan het om later van tyd met swart eggenotes te trou, en in swart of gemengde gebiede te gaan woon toe klein apartheid eers afgeskaf is.

Die probleem met alle nuutjies is egter dat dit gou oorwaai. Toe raswetgewing eers volledig geskrap is, het ons vinnig agtergekom dat daar ‘n hele aantal geweldige groot nadele is aan rassevermenging. Een enorme nadeel is die bykans ongelooflike toename in misdaad wat daarmee gepaard gegaan het. So ook het standaarde in baie gevalle in duie gestort agv die vermenging, byvoorbeeld in hospitale.

Ek kan vandag eerlikwaar sê dat ek nie saam met wyle Chris Louw stem nie. ‘n Kosmopolitiese samelewing hou slegs ‘n bekoring in vir ‘n besondere soort persoon, en dan slegs in samelewings waar die meerderheid blankes is. Londen en New York is kosmopolitiese stede wat leefbaar is omdat die meeste van die res van die land blank is, en omdat dinge gevolglik meestal werk en wette daar afgedwing word. Lagos is stellig ook kosmopolities maar daar is geen manier dat selfs die mees liberale blanke hom daar sal gaan vestig nie. Die groot meerderheid blankes, in Suid-Afrika, Europa en Noord-Amerika, verkies egter om in blanke gebiede te gaan woon. Dit was vir my wonderlik lekker om in voorstedelike Pennsylvania te woon vir ‘n ruk en dikwels nie een swart gesig die hele dag lank te sien nie.

In die VSA is daar ‘n bekende verskynsel bekend as “white flight.” Sodra die eerste paar swart of “Hispanic” gesinne ‘n gebied of skool binnekom, slaan die blanke inwoners op die vlug. Die buurt verloor blitsvinnig sy blanke inwoners, behalwe diegene wat te arm is om te trek. Ek twyfel of ál daardie Amerikaners potensiële Ku Klux Klan lede is. Dit is veel eerder ‘n heel natuurlike begeerte om jou te assosieer met mense wat soos jy lyk en wat jou waardes deel.

Ek kan eweneens sê dat ek geen haat vir swartes koester nie, maar dat dit vir my die mees natuurlike ding is om my met mense wat soos ek lyk, te wil assosieer. Kennelik vind sommige swartes blankes ook onaantreklik, maar die negroïede voorkoms staan my hoegenaamd nie aan nie. Ek voel geen aangetrokkenheid tot hetsy Afrikane, hetsy hulle kultuur nie. Dit geld nie slegs vir inwoners van Afrika nie. Ek sal dikwels die kanaal verander as ‘n Amerikaanse program of rolprent met swartes as die hoofkarakters op die kassie verskyn, meestal omdat ek glad geen aanklank by hulle en hul kultuur kan vind nie.

Bostaande geld selfs vir diegene wat die hoogste opgee oor hoe kwansuis nie-rassig hulle sou wees. Die optrede van die liberaliste weerspreek hul eie woorde dikwels. Hulle sal hoog en laag sweer oor hoe lekker dit sou wees om in ‘n township te kuier, hoe bykans al hul vriende swart is en hoe kleurblind hulle sou wees. Nietemin is hulle meestal met ‘n blanke getroud, en woon hulle in ‘n relatief-lelieblanke gebied. Daar is ‘n dissonansie tussen wat hoe die liberalis sê en hoe hy optree, met ander woorde.

Wat my aanbetref is Chris Louw verkeerd in dié opsig dat dit kwansuis rassisties sou wees om met jou eie soort te wil assosieer, al is dit binne ‘n volkstaat. Dit is ook so dat die liberales en linkses hul eie eenogigheid aankleef en inderdaad anti-blanke rassisme pleeg. Hiermee bedoel ek dat dit ‘n aartssonde is in die oog van ‘n liberalis om gehoor te gee aan jou natuurlike instink om met mense soos jy te wil assosieer. Vir die liberalis is die enigste toelaatbare lewensmodel ‘n multikulturele een, waar doelbewuste rassevermenging die enigste eerbare optrede is.

Op sy eie manier is hierdie ook ‘n soort fundamentalisme, en eintlik ook niks anders nie as anti-blanke rassisme nie, omdat dit eenvormige witheid verwerp en ‘n mengelmoes teen alle koste nastreef. Enige iemand wat kettery pleeg teen hierdie fundamentalisme word onmiddelik met die rassiswoordjie gebrandmerk.

8 December 2009
Gee Ierland ‘n kans

Suid-Afrika se “nasionale” sokkerspan, die Banana-Bananas, het glo ‘n moeilike groep teenstanders in die loting vir die 2010 Sokkerwêreldbeker ontvang. As mens na die Bananas verwys, beteken ‘n moeilike teenstander uiteraard enige span wat nie uit die onder-10 leerlinge van ‘n skool vir blindes bestaan nie.

Ek is geen sokkerkenner nie, maar vir my lyk die probleem met die Bananas na iets wat uit twee komponente bestaan: hulle kan nie doele aanteken nie, en kan ook nie keer dat hulle teenstanders doele aanteken nie.

Die aanhalingstekens om die woord “nasionale” is eweneens nie om dowe neute daar nie. Siende dat daar geen Suid-Afrikaanse nasie is nie, is dit nie duidelik presies wie Bafana-Bafana eintlik verteenwoordig nie. Is dié span verloorders moontlik een of ander satiriese metafoor vir die totale onbevoegdheid van die ANC regime in enige iets wat hy aanpak?

‘n Nasionale span is hy beslis nie. Met Afrikaners soos ek het die Bananas en inderdaad die ANC op dees aarde niks uit te waai nie, en ek vermoed laasgenoemde geld ook vir Xhosas of bruinmense. Nasionalisme is immers nie iets waarmee die gemiddelde Afrikaan of selfs Benni McCarthy hom gemaklik voel nie. McCarthy speel veel eerder vir sy Europese klub as om homself in die verleentheid te kry deur vir die patetiese Bananas uit te draf, net om 100% gewaarborg te wees om ‘n loesing te kry.

Dit sou moontlik beter gewees het as daar verskillende stamsokkerspanne gewees het – ‘n span vir Zoeloes, Xhosas, Tswanas en – hier is ‘n radikale gedagte – selfs een vir Afrikaners! Laasgenoemde sou natuurlik nooit toegelaat word nie, want die Afrikanerspan sou bes moontlik jaar na jaar die liga gewen het, ongetwyfeld van rassisme beskuldig word, en dan getransformeer word na ‘n span met 80% swart spelers wat sou sorg dat hy laaste in die liga eindig.

Gevolglik sit FIFA en SAFA met die embarraserende situasie, uniek in die geskiedenis van die Sokkerwêreldbeker, dat die gasheerland se toeskouers hulle vrek skaam vir die plaaslike span. Op lagwekkende wyse weier baie van die plaaslike toeskouers om kaartjies te koop na die Bananas se eie wedstryde, en kies plaaslike toeskouers eerder om Brasilië en ander spanne te ondersteun.

Ek het dus ‘n voorstel vir die organiseerders van 2010 se SWB. Die Bananas gaan hulself slegs verneder en die standaard van die toernooi na benede rem. Die Bananas staan tot sokker soos wat Schabir Shaik tot eerlikheid staan. Hulle moenie daar wees nie. Hulle hoort nie eens in die sesde liga van ‘n Europese toernooi vir parapleë nie.

Daar is wel ‘n ander span, Ierland, wat deur ‘n blatante gekierang deur Thierry Henry van Frankryk, wat hom eerder sou tuisvoel op die rugbyveld, van ‘n plek in die toernooi ontneem is. Om Ierland en die Bananas te vergelyk, sou wees om Michelangelo se handvaardighede met beeldhouwerk met Julius Malema se houtwerktalent te vergelyk.

Ek doen dus ‘n beroep op die Bananas om die eerbare ding te doen. Wees eerlik oor julle terkortkominge, synde ‘n algehele gebrek aan enige vermoë om sokker te speel, en onttrek uit die toernooi ten gunste van Ierland. Ierland sou minstens die kans hê om een doel aan te teken, wat een meer is as die Bananas.

теннис турнир атр Фильчаков прокурор

6 December 2009
Blonde lugwaardinne ‘nie ayoba’

Iets wat nooit sal ophou om my te verstom nie, is hoe die hoofstroommedia blatant, sonder om te blik of te bloos, vir hul lesers kan lieg.

In ‘n rubriek in Rapport lewer Johan Maarman ‘n tirade oor twee blanke medepassasiers wat op dieselfde vlug as Maarman die hoop uitspreek dat dit ‘n aantreklike blonde lugwaardin sou wees wat hulle bedien, en nie een van Suid-Afrikaanse rederye se standaarduitgawe vyandige, oorgewig regstellende-aksie-ousies sal wees nie.

Was daar nie terloops in die verlede ‘n reël dat lugwaardinne van ‘n sekere minimumlengte moes wees nie, nie bokant ‘n sekere gewig mog weeg nie, en ook aantreklik moes wees nie? Dié vereistes is klaarblyklik daarmee heen ná 1994, want die meeste waardinne op binnelandse vlugte is deesdae presies diegene waaroor die twee mans in Maarman se rubriek gekla het; gepigmenteerdes wie se enorme boude, donderdye en drillerige arms luidkeels verkondig dat daar nie ongeëte kos van ‘n dag oud ná ‘n vlug oorbly nie.

Te oordeel aan sy eie foto kan ek wel verstaan dat Maarman (let op dat dit nie Maerman is) ‘n sagte plekkie kan hê vir dik, donker trolliestoters op vliegtuie. Volgens Maarman is dit egter glad nie “ayoba” vir blankes om hul voorkeure uit te spreek nie. (Weer eens daardie ayoba-drek, terloops. Sluit gerus by Facebook se Fok Ayoba groep aan.)

Stellig sou Maarman meer tevrede gewees het as die blanke passasiers een of ander politiek-korrekte sotheid kwytgeraak het: “Ek is so dankbaar vir die voorreg dat my drankie deur ‘n agterstewe wat herinner aan my heldin Saartjie Baartman s’n omgestamp word.” Sou Maarman gelukkiger wees met ‘n skrywe soos hierdie een deur ‘n blanke “joernalis” wat die lof van donker sjokolade besing, en met groot geur en kleur vertel hoe lekker dit is om seks met Afrikane te geniet? Ek kan my net indink hoe vlot sy Rottweiler moet praat as blanke mans nie belangstel nie.

Die twee blankes wat bloot ‘n voorkeur uitgespreek het vir blanke waardinne, word egter deur Maarman aan Malema gelykgestel. Weer eens, ek het nie ‘n probleem daarmee dat Maarman moontlik jaloers is op die mooiste kreatuur in die heelal, ‘n aanvallige, blanke blondine nie. Stellig fantaseer hy self oor ‘n slanke, blanke vrou as hy skryf dat hy ontmagtig voel. Met groot ironie dra dieselfde uitgawe van Rapport ‘n berig oor Tiger Woods wat self ‘n blonde, blanke vrou het.

Maarman se klaarblyklike versugting na ‘n soortgelyke vrou aan sy sy, en sy gevoelens van ontmagtiging omdat vroulike Afrikane dikwels onaantreklik en oorgewig is, is egter sy eie probleem. Wat my wel grief is dat Maarman dan gaan en die standaard Nasperspropaganda besig met die volgende verregaande leuenspraak: “Dat ons moedswilliglik nie wil uitvoering gee aan die idee van nie-rassigheid nie.”

Waarvan práát Maarman? Bewoon ek en hy dieselfde land? Klaarblyklik nie. Ek woon in ‘n land waar nie-rassigheid ‘n grap, ‘n bespotting en ‘n mite is.

Waar is die nie-rassigheid in die ANC-regime se Swart Ekonomiese Bemagtiging?

Waar is die nie-rassigheid in die anti-blanke rassisme bekend as regstellende aksie, wat juis die einste twee wit, manlike passasiers op Maarman se vlug teiken?

Na welke nie-rassigheid verwys Maarman – die soort wat verhoed dat kaptein Renate Barnard nie bevordering kan kry in die SAPD nie?

Waar is die nie-rassigheid in die Black Management Forum?

Kortom, waarom beledig Maarman die intelligensie van sy lesers, deur perdevye aan ons as soetkoekies voor te hou? Waarom lieg hy soos ‘n tandetrekker? Is dit omdat hy self slegs sy pos beklee omdat hy genoeg pigmentasie het, dat hy sonder om te blik of te bloos ‘n blatante leuen vir die waarheid wil staan en verkondig? Skaam hy hom nie?

mobile casino free

30 November 2009