praag.co.za

Tag: Leonie

  • Dan Roodt: Ons mis jou al klaar, geliefde ‘Riempies’…

    Dan Roodt: Ons mis jou al klaar, geliefde ‘Riempies’…

    Met hierdie rubriek wil ek graag hulde bring aan een van PRAAG se getrouste ondersteuners wat op 25 Julie 2016 skielik aan ‘n hartaanval oorlede is. Ek het dit per sms van een van haar dogters verneem: “Goeiemôre, dit is Leonie se dogter. Sy het so baie van jou gepraat en daarom het ek dit goedgedink om te laat weet dat sy die 25ste Julie oorlede is aan ‘n hartaanval. Ons harte is baie seer.”

    Vir ons almal by PRAAG was dit ‘n groot skok om te verneem. Ek weet nie presies hoe oud Leonie was nie, maar ek skat iewers in die laat vyftiger- of sestigerjare, dus word sy voortydig van ons weggeneem. “Riempies” soos sy op PRAAG se kommentaarafdeling bekendheid verwerf het, het jare lank feitlik elke dag op nuusberigte en rubrieke kommentaar gelewer.

    Trouens, sy was verreweg die topkommentator op PRAAG wat vanaf 2010 toe ons na die Disqus-kommentaarstelsel oorgeskakel het, nie minder nie as 15 441 keer hier op berigte of rubrieke gereageer het (sien skermskoot hier bo)! Dié webblad het ‘n ewe groot rol in haar lewe gespeel as ons wat dit elke dag met inhoud moet bywerk.

    Eendag het Leonie my per e-pos gekontak en gevra ek moet haar help om haar skuilnaam op Disqus te verander. Ook die skildery met blomme wat sy as profielfoto gebruik het, moes deur iets anders vervang word. ‘n Dag of twee later kry ek weer ‘n e-pos waarin sy sê dat sy nou ‘n “identiteitskrisis” beleef en dat sy weer die naam “Riempies” en die profiel met die blomme terug wil hê. Ek het haar toe vertel hoe om dit weer terug te verander.

    Dikwels het sy ook per e-pos vir my voorstelle gestuur oor onderwerpe vir rubrieke of artikels, dinge wat sy meen verklaar of belig behoort te word. Gewoonlik was dit goeie voorstelle, en het ek die pen opgeneem en daaroor geskryf.

    Ons het mekaar nooit in lewende lywe ontmoet nie, net per e-pos gekorrespondeer. Sy het vroeg opgestaan, want dikwels kon sy al vyfuur soggens kommentaar lewer of een of ander vraag of wenk per e-pos aanstuur. Ek weet ook dat sy baie trots op haar kinders en kleinkinders was, en af en toe oor hul prestasies laat weet het.

    Riempies het elke boek gekoop wat PRAAG ooit uitgegee het, en soms uit eie vrye wil haar maandelikse debietorder verhoog sodat ons nog harder teen die huidige orde met sy heersende ideologie kon baklei. Sy was onbeskaamd pro-Afrikaans, patrioties en het tot haar dood vir FW de Klerk kwalik geneem dat hy in 1994 aan die ANC en SAKP oorgegee het.

    Riempies was die teenoorgestelde van ‘n linkse maatskaplikegeregtigheidskryger (“social justice warrior”, oftwel SJW), ‘n konserwatiewe voorvegter wat daagliks op die internet vir volk en vaderland, maar ook vir Afrikaans, in die bres getree het. Eenkeer (op 5 Maart vanjaar) het sy vir my Eitemal se bewoording van “Die lied van jong Suid-Afrika” aangestuur en gemeen sy wil dit op Disqus plaas. In haar e-pos skryf sy:

    Vanoggend het ek met hierdie lied van Eitemal in my kop wakker geword – met ‘n diepe weemoed dat ons nie tred gehou het met die moontlikheid van verraad deur ons leiers nie.

    Sy haal die lied aan, tesame met die skakel na ‘n YouTube-video met die volgende kommentaar aan die einde:

    Die lied word hier gesing deur ons Afrikanerweermagkoor wat in ‘n donker hotelkamertjie weggegee is aan Umkhontu we Sizwe wat nou sing Kill the farmer kill the boer.

    Ek dink dit sal ‘n gepaste huldeblyk aan Riempies wees om weereens Eitemal se lied hier onder te plaas, tesame met die YouTube-video wat vir haar soveel beteken het.

    Haar laaste bydrae op Disqus was op 23 Julie, dus twee dae voor haar dood, by ‘n berig oor die Universiteit van die Vrystaat wat teen die Hooggeregshof se uitspraak ten gunste van Afrikaans gaan appelleer.

    Ons mis jou al klaar, Riempies! Dankie vir jou deelname en mag dit ander inspireer om ewe harstogtelik vir ons vryheid te pleit, soos jy dit so onverbeterlik gedoen het.

    Die lied van jong Suid-Afrika

    Woorde: EITEMAL; gewysig: P. MCLACHLAN

    Musiek: HUGO GUTSCHE; verwerk: DIRKIE DE VILLIERS

    En hoor jy die magtige dreuning?
    Oor die veld kom dit wyd gesweef:
    die lied van ‘n volk se ontwaking
    wat harte laat sidder en beef.
    Van Kaapland tot bo in die Noorde
    rys dawerend luid die akkoorde:
    Dit is die LIED van Jong Suid-Afrika,
    dit is die LIED van Jong Suid-Afrika,
    dit is die LIED van Jong Suid-Afrika.

    Die klop van die Voortrekkerwawiel
    het die eeue se rus verstoor;
    die klank van die voorlaaierskote
    het klowe en kranse gehoor.
    Die diere het stil staan en luister,
    die bome het bewend gefluister:
    Dit is die KOMS van Jong Suid-Afrika,
    dit is die KOMS van Jong Suid-Afrika,
    dit is die KOMS van Jong Suid-Afrika.

    Waar songloed in glorie die berge
    oor hul fronsende voorhoof streel,
    waar ruisende wind oor die vlaktes
    met grassaad kerjakker en speel,
    die land wat ons vaders gekoop het,
    met bloed tot ons eie gedoop het:
    Dit is die LAND van Jong Suid-Afrika,
    dit is die LAND van Jong Suid-Afrika,
    dit is die LAND van Jong Suid-Afrika.

    Die golwende veld is ons woning
    en ons dak is die hemelblou;
    die Vryheid alleen is ons koning,
    sy wagwoord is: “Handhaaf en bou”.
    Die stryd wat ons vaders begin het
    sal woed tot ons sterf of oorwin het.
    Dit is die EED van Jong Suid-Afrika,
    dit is die EED van Jong Suid-Afrika,
    dit is die EED van Jong Suid-Afrika.

  • Volkstaat: drome teenoor ekonomiese werklikhede

     

    Ek wil graag reageer op Anton Barnard, Ilse Salzwedel, Leonie en Dan Roodt se skrywes.

    Reeds sedert 1984 is ek betrokke by die volkstaat-idee toe ek ‘n artikel in die destydse Vaderland gepubliseer het wat gepleit het dat partisie van die land die enigste standhoudende politieke oplossing vir Suid-Afrika is.

    ‘n Groot maar ekonomies-beskeie grondgebied, wat vanaf Saldanha in die suide tot by die Verwoerddam in die Noorde strek en wat dan met die Oranjerivier tot by Oranjemund strek moes van Suid-Afrika afskei. Prof Carel Boshoff was ook ‘n groot voorstaander van daardie grondgebied. My entoesiasme het gespruit uit my voorkennis van die natuurlike hulpbronne van die gebied, soos byvoorbeeld die massiewe Koedoe-gasvelde aan die weskus en die enorme reserwes van mangaan en ystererts by Sishen. Ek was indirek betrokke by ‘n lewensvatbaarheidstudie vir ‘n groot nuwe staalfabriek by Saldanha, wat duisende werksgeleenthede vir jong Afrikaners sou skep. Daardie fabriek het sedertdien gerealiseer, maar is weens verstek buite die bereik van Afrikanerdom. Die Koedoe-gas sou as energiebron al langs die weskus gelei word en aan ‘n energie honger Weskaap verkoop word. Die aardgas sou ook na die Verwoerddam gelei word waar dit as energiebron kon dien vir ‘n gasturbinekragstasie asook ‘n nuwe chemiese bedryf soos Sasol en sy telge. Die hoofoorweging is dat ekonomiese ontwikkeling van megaprojekte die dryfveer agter die nuwe groot demografiese verskuiwing vir ‘n volkstaat moes wees wat op streeksontwikkeling sou berus.

    Hierdie natuurlike hulpbronne sou duisende werksgeleenthede aan daardie Afrikaners kon verskaf wat deur Azanië verstoot sou word. Dit sou die stimulus wees vir volkstaatstigting. Binne tien jaar kon die nuwe ekonomies selfstandige staat sterker presteer as Botswana. Partisie sou aan Afrikaners die keuse bied om óf in Azanië agter te bly of na ‘n snel groeiende Afrikanerland te trek.

    Maar Afrikaners sou dan ‘n keuse hê. Vandag is hul enigste ander keuse egter om die land te verlaat.

    Tydens die onderhandelinge sou die internasionale gemeenskap die onafhanklikheid van Afrikanerland kon borg as deel van die oorkoepelende nasionale skikking. Daardie gebied, met sy hulpbronne sou gesien word as erfporsie en assuransiepolis vir die Afrikanervolk. Hoewel kleurlinge aanvanklik in die meerderheid sou wees, sou Afrikaners, wat as burgers van Afrikanerland wou registreer, amptelike stemreg in daardie gebied kon bekom en sodoende die meerderheid uitmaak. Andersins sou hul stemreg in ieder geval vermors wees tydens die vyfjaarlikse demografiese sensus wat as verkiesings bekend staan. Die nie-stemmende Afrikaners se getalle is meer as genoeg daarvoor. ‘n Voorbeeld is dat die stemmetal van inwoners van Soshanguwe, wat buite die distriksgrense van Pretoria woon, die Hoofstad regeer en tans besluit wat Pretorianers mag doen en en nie mag doen nie. In vandag se politieke klimaat sou meer as ‘n miljoen Afrikaners hul stemreg in Afrikanerland kon uitoefen, waar hulle ookal binne en buite Suid-Afrika sou woon.

    Maar hierdie toekomsbeelde sal vandag as verouderde denke beskou word, aangesien die staatkundige strukture wat meelopend met ander grondwetlike skikkings bereik kon word, alles verlore is en nie in internasionaal erkende reg van die Afrikanervolk grondwetlik vasgelê nie is nie. Die Noordkaap as streek is dus nou daarmee heen.

    Met die nuwerwetse denke het Orania die plek ingeneem van die Afrikanerland omdat dit binne die gebied geleë is, maar sonder enige noemenswaardige ekonomiese bedrywigheid van sy eie. Moderne denke is dat mense deur hul sug na vryheid uiteindelik gedwing sal word om van voor af te begin. Daardie aanvaarding neem ek met ‘n knippie sout. Vandag trek mense agter werk aan. Ek het bewondering vir Orania se leierskorps en wat reeds bereik is, maar ander streke in Suid- Afrika, Zambië, Mosambiek en die DRK bied veel beter ekonomiese vooruitsigte as Orania. Desondanks moderne denke is ek van mening dat ‘n ideologiese dryfkrag nie ‘n ekonomies gestremde gebied genoegsaam kan stimuleer om dit na staatstatus te lei nie. Vandag sou dit juridies bykans onmoontlik wees om inwonerstatus van Orania van buite te bekom om sy stemgetalle op te stoot.

    Dit bring my na die vier rubrieke wat ek aanvanklik na verwys het. Ilse Salzwedel lyk na die tipiese liberale bloeiende hart wat op retoriek staatmaak. Haar morele standpunte is werklikheidsvreemd. Sy is deel van die koor wat skree dat ons, as vermoorafwagtendes, moet kniel en dankbaar wees dat ons nog leef. Die onheile van apartheid is die stut vir haar betoog. Ilse, ek het nuus vir jou: die rede waarom jy en ek nog leef is nie vanweë die vergewensgesindheid van die swart volke nie. Nee, dit is omdat slegs ‘n klein persentasie van hulle vandag beter daaraan toe is as onder apartheid. Jy leef omdat hulle geen rede het om jou by te kom nie, anders as om jou goed te steel, wat nog altyd in die aard van swart volke was en die rede was vir die Groot Trek en daarna.

    Leonie se stuk weerspieël haar woede teenoor ‘n wankelende swart regering, Dit dien as dryfveer om onder swart oorheersing weg te kom. ‘n Volkstaat is dus ‘n nuttige ontsnappingsroete daarvoor. Die meeste van ons stem waarskynlik met haar sentimente saam, maar dit bring ons nie nader aan ‘n oplossing nie.

    Dan Roodt het verskeie artikels oor die volkstaatbegrip geskryf en ek stem grootliks met sy uitgangspunte saam, behalwe waar hy in die slaggat trap om ‘n gebied te identifiseer. Vir drie jaar was ek ‘n voltydse lid van die Volkstaatraad, waar ons met kaarte en voorleggings van tientalle afgevaardigdes geworstel het. Dieselfde redes geld vir al daardie kaarte as Orania waarom hulle nie ‘n politieke oplossing vir die Afrikanervolk kan wees nie, maar ‘n proefneming (om Carel IV aan te haal). Soos hierbo genoem, is die ekonomiese trekkragte gans te swak om mense te oorreed om spekulatief na ‘n vreemde gebied te laat trek. Verder vereenselwig ek my met Dan se standpunte.

    Wat dan nou?

    Dit bring my na Anton Barnard se jongste stuk. Anton, ek stem heelhartig met jou goed beredeneerde standpunt saam dat ons selfbeskikking as uitgangspunt moet neem en nie grondgebied nie. Daarvoor benodig ons amptelike strukture met dinamiese jong leiers wat die Afrikanervolk sal kan besiel deur suksesvolle leiding. Daarvoor het ons ook nie ANC goedkeuring nodig nie. Benewens jyself, Dan Roodt en Danie Goosen, is ek is ook beïndruk met Kallie Kriel, Dirk Herman en Flip Buys. Tydens laasjaar se Gelofteviering by Bloedrivier, wat ek en my familie met meer as drieduisend ander volksgenote bygewoon het, het Flip Buys ‘n staande ovasie ontvang na sy inspirerende voordrag. Flip was nie sinies nie en het niemand gekritiseer nie. Hy het ook nie moedeloos oor die huidige politieke moeras gekla waarin Afrikaners hulself tans bevind nie. Hou op om drome te droom. Vat liewer die graaf en begin self spit. Hy het goeie voorbeelde van suksesvolle aksies opgenoem.

    Solidariteit doen reeds veel van dit wat Anton voorstaan, maar sonder die legitimiteit van ‘n volk se seën. Etlike ander organisasies kan met Afriforum en Solidariteit saamspan en oor ‘n klompie jare ‘n verkiesing reël. Gesien teen die agtergrond van die huidige opwelling van weerstand teen die aanstuwende swart golf, is die volgende grondwetlike stap baie klein en straks nader as wat ons dink.

    My oplossing vir Afrikanerselfbeskikking is om na die konstituering van die AO die grense te trek waar driehonderd duisend plus Afrikaners reeds woon en waar hulle reeds ekonomies bedrywig is. Die punt is dat ekonomiese realiteite nie deur drome vervang kan word nie, maar deur drome versterk moet word. Gee die mense van Pretoria weer hoop sodat hulle deur middel van die grondwetlike hof en ander regsaksies, die juk van Soshanguve kan afwerp. Anton se AO is die beginpunt vir bevryding van die Afrikanervolk, wat tans ook die Boerevolk insluit. ‘n Gebied oos van die Pietersburg snelweg en wat aansluit by Irene-Verwoerdburg in die suide en Pretoria se noordelike voorstede en verder strek na Hartebeespoortdam sal ‘n uitstekende stadstaat kan vorm.

    Histories is dit alles Afrikanergrond. Dit sluit geen lokasies in nie en die Afrikanermeerderheid is steeds meer as 64%. Die minderheid is grootliks nasionaliteite van oorsese oorsprong met ‘n klein getal kleurlinge en baie min inheemse swartes. In daardie gebied sal die polisiestasies deur Afrikaners beman word, bygestaan deur Anton se sekuriteitsmaatskappye. Die gebied is groter as verskeie state wat in die VN verfteenwoordig is, soos byv. Luxembourg. Toekomstige uitbreiding sal waarskynlik ooswaarts strek, sal Kleinfontein insluit en uiteindelik net duskant Witbank eindig.

    Wat eerste gedoen moet word is om die AO te legitimeer en om Soshanguve se oorheersing van Pretoria deur regsaksies te beëindig. Sonder die getallelas van Soshanguve kan Afrikaners die stadsraad by die stembus oorneem sodat die stadsraad sy samewerking vir Afrikaners se selfbeskikking kan gee. Helaas, omdat dit bots met die DA se ideologie, sal dit sonder die DA gedoen moet word. Afrikaners, wat waarskynlik 90% van die DA se plaalike stembasis uitmaak, sal moet besin oor daardie party. Op nasionale vlak kan hulle vir die DA stem, maar in plaaslike verkiesings sal hulle aan hulself moet begin dink en vir die VF+ stem.

    дома для куколДанильченко Юрий Брониславович