praag.co.za

Tag: grypsug

  • Pensioenfondse moet nou Eskom-‘bates’ koop, sê ANC

    Pensioenfondse moet nou Eskom-‘bates’ koop, sê ANC

    Die regerende African National Congress se Ekonomiese Transformasiekomitee het voorgestel dat pensioenfondse sommige bates van die bankrot kragopwekker in staatsbesit oorneem.

    Die voorstel om dele van Eskom Holdings SOC Bpk in nie-staatshande oor te plaas, is gemaak in ‘n besprekingsdokument van 8 Julie waarin voorstelle in reaksie op die ekonomiese insinking vanweë die koronavirus gemaak word.

    Die vakbonde in die ANC-dampkring is gekant teen die privatisering van Eskom-bates.

    “Daar is ‘n behoefte aan voortgesette steun aan Eskom om sy onmiddellike finansiële en tegniese uitdagings die hoof te bied en om betroubare elektrisiteitsvoorsiening te verseker,” het die komitee in die dokument gesê.

    “Daar moet ‘n oplossing gevind word vir die skuldprobleem van Eskom, waaronder die moontlikheid dat pensioenfondse gemobiliseer kan word om sekere geherstruktureerde bates van Eskom oor te neem.”

    Eskom, wat ekonomiese groei belemmer het deur die land aan periodieke kragonderbrekings te onderwerp, gaan gebuk onder ‘n skuldlas van ten minste R450 miljard ($ 26,7 miljard) en kan nie die koste daarvan dek nie.

    Breër strategie

    Die voorstelle rondom Eskom maak deel uit van ‘n breër strategie wat deur die komitee voorgestel is om die ekonomie te help herstel van die impak van die koronavirus-epidemie, wat volgens die komitee die land se ongelykhede “na vore gebring het”.

    “Die pandemie het die aanhoudende probleem van die bestaan ​​van twee afsonderlike ekonomiese werklikhede in Suid-Afrika skerp na vore gebring – een arm en hoofsaaklik swart, en een ryk en hoofsaaklik wit,” lui dit.

    Daar word gesê dat monetêre beleid meer kan doen om groei te bevorder.

    “Suid-Afrika moet ‘n groter verskeidenheid monetêre beleidsinstrumente gen gunste van groei en beleggings implementeer wat versoenbaar is met die heropbou van ‘n ekonomie,” lui die verklaring.

    “Die Covid-19-krisis het ‘n duidelike aanduiding gegee van die rol wat die monetêre owerheid kan speel om hulpbronne in die ekonomie in te spuit en om effekte-aankope te gebruik om kapitaalmarkte te stabiliseer en laer rentekoerse te bewerkstellig.”

    Die komitee het ook die regering versoek om:

    • Die wetsontwerp op die ontwikkeling van petroleumbronne te finaliseer om die ontwikkeling van olievelde te versnel en voort te gaan met ‘n plan om ‘n nuwe olie-raffinadery en petroleumkompleks te bou;
    • ‘n Farmaseutiese maatskappy in staatsbesit  te skep om teen-VIGS-medisyne te vervaardig;
    • Reguleringsgeskille in die mynbedryf op te los;
    • ‘n Spesiale ekonomiese sone vir hernubare energie in die oostelike provinsie Mpumalanga te skep om werk te behou namate steenkoolkragstasies in daardie streek geleidelik sluit;
    • Voort te gaan met die lang verwagte veiling van addisionele telekommunikasie-spektrum; en
    • die skepping van ‘n staatsbeheerde bank te versnel.

    Daar is geen woord gerep oor die Suid-Afrikaanse Lugdiens nie, die bankrot lugredery wat ‘n reddingspakket benodig om te oorleef. Terwyl die ministerie van openbare ondernemings die lugdiens wil red, het die nasionale tesourie gesê dat dit die beste is om dit te sluit.

  • Kenia wys hoe om dinge nie te doen nie

    Enkele jare gelede is die skikking na ‘n gekookte presidentsverkiesing in Kenia as model voorgehou, en is dié model in ‘n afgewaterde vorm in Zimbabwe toegepas.

    Pas het verskeie Afrikalande dikbek gereageer oor die toe beursies van die G-20, maar veral die G-8, of Kenia se parlement gaan keur ‘n salarisverhoging van 40 % aan sy eie lede toe.

    Om sake in perspektief te stel: ‘n Amerikaanse kongreslid verdien $174 000 per jaar, maar Kenia se parlementslede wil elk $175 000 per jaar uit die ekonomie wurg. Pres. Barack Obama se salaris is $400 000 per jaar. Die voorgestelde nuwe salaris vir premier Raila Odinga is $486 000 per jaar. Daarby het Kenia nog ‘n semi-uitvoerende president ook.

    In alle billikheid, Odinga het die salarisverhoging van die hand gewys.

    Die gemiddelde inkomste per persoon in Kenia is in die orde van $1 600 per jaar, teenoor die VSA se bykans $50 000 per jaar in 2006. Boonop het die dollar in Kenya veel meer koopkrag as in die VSA.

    Die totale salarisrekening vir die parlement sal nou $8,8 miljoen per jaar beloop, ‘n bedrag wat die minister van Finansies, Uhuru Kenyatta, sê hy nie in sy begroting het nie.

    Dié vorm grypsug herinner aan die twee Bloemfonteinse munisipaliteite, beide bankrot en op die Ouditeur-generaal se rooi tapyt, wie se munisipale bestuurders hoër salarisse as die minister van Finansies verdien.

    Die ontsteltenis wat Kenya se wetmakers internasionaal veroorsaak, sal bykans verseker dat donateurlande se hande maar aan die toe kant bly.

    Juis hierom is dit noodsaaklik dat semi-staatsinstellings in Suid-Afrika ernstig kennis neem van presies hoe sleg dit in donateurs se gemoedere afgaan as bakhand gestaan word terwyl die ringkoppe se sakke bult. Omdat Afrika dikwels as ‘n eenheid beskou word – ook deur die kontinent se eie toedoen – kan dit so maklik veroorsaak dat dié misplaaste solidariteit ook lande wat wel verantwoordelik ontwikkelingebegrotings in stand probeer hou, onder dieselfde kam geskeer en benadeel word.

    детские строительные инструменты купитьДанильченко

  • Versoening of grypsug?

    Te oordeel aan sy uitlatings, is Jimmy Manyi ‘n aartsrassis. Hy laat geen geleentheid verbygaan om blankes by te kom, of om te kla oor die stadige pas van rassistiese transformasie nie. Manyi is egter nie alleen nie. Baie lede van die regerende regime is weliswaar minder uitgesproke as Manyi, maar op die oog af is hulle ook anti-blanke rassiste, wat blankes en ons beskou as ‘n groot deel van die land se problematiek. Só waarsku Gugile Nkwinti byvoorbeeld dat swartes se vergewensgesindheid nie onbeperk sal wees nie, iets wat neerkom op ‘n kwalik bedekte “of anders..” dreigement.

    So ook is daar nie net in swart geledere nie, maar in die klein troppie blanke Quislings en mak werfbobbejane wat die ANC napraat, telkens donker waarskuwings oor die rassisme en weiering om te versoen waaraan blankes kwansuis skuldig sou wees. Een van die mak werfbobbejane wat getrou die ANC se evangelie verkondig, is oud-Broeder en ouddominee Nico Smith, wat wie se kategismus uitsluitlik deesdae handel oor hoe blankes dankbaar moet wees dat die swartes ons nie uitmoor nie. Nog ‘n voorbeeld is Antjie Krog, waarskynlik die alfawyfie onder die ANC se werfbobbejane.

    Gaan dit egter werklik vir die ANC oor sogenaamde blanke rassisme en blankes se halstarrige weiering om te versoen, of is dit ‘n blote rookskerm? Wat beteken versoening nou eintlik vir die ANC op voetsoolvlak, om nou soos ‘n Krog-kader te wil klink? Hoe gaan ons weet die slag ons regtig versoen is? Wat sal dit kos om die ANC en die linkses tevrede te stel dat blankes nou regtig versoen is met die res?

    Ek is van mening al die versoeningspraatjies en rassisme-aantygings is ‘n blote rookskerm. Ek sal wel toegee dat die mak blanke werfbobbejane hopeloos te naief is om raak te sien wat werklik aan die gang is, maar die res van ons is darem nie bobbejane nie. Daar is naamlik een tema wat soos ‘n goue draad deur Manyi, Gugile en andere se aanhoudede rassisme-geskree en geteem oor transformasie en versoening loop: blankes moet ons bates oorhandig, of anders… Dit word weliswaar versoening genoem, maar uiteindelik handel dit oor slegs een term: “Gee ons wat joune is, so nie is jy ‘n rassis.” Of, erger: “Versoen deur jou bates te oorhandig, want anders… (vul die gewelddadige scenario van jou eie keuse hiernaas in.)”

    Gugile se tirade was byvoorbeeld in die konteks van grondhervorming, en sy dreigement kom daarop neer dat swartes blankes slegs sal vergewe mits blankes omrol, dood speel en boere 40% van hul plase wat dikwels oor geslagte heen opgebou is, summier aan swartes oorhandig. In die naam van versoening, sien. Wat is die quid pro quo wat die boere in ruil vir hierdie geweldige gawe te wagte kan wees? Niks nie, behalwe ‘n skimp dat hulle dan sal toegelaat word om voort te leef. Vermoedelik het Gugile iets soos die Zimbabwiese benadering in gedagte, met boere wat 1 uur gegun word om hul plase te ontruim. Dit het dus bitter min met die gewaande rassisme of gebrek aan ewigdurende jammerte aan blankes se kant te make nie, en alles met die gedwonge onteiening en plundery van blankes se bates. Sogenaamde blanke skuld (jammer dat ons julle geleer lees en skryf het en bevry het van malaria) is ‘n gerieflike stok om druk op blankes uit te oefen om van ons eiendom afstand te doen.

    Die ANC se ganse bestaansrede kan eintlik in een woord opgesom word: plundery. Die ANC is niks anders as een reuse misdaadfamilie nie, wie se enigste en uitsluitlike doel is om die land se rykdom vir homself toe te eien, op enige denkbare manier. Die skuldgevoelens wat aanhoudend onder veral blanke werfbobbejane aangewakker word, is uit en uit ontwerp om mee te help in die proses van plundery.

    Dit is eweneens die geval met Manyi. Manyi skree telkens, soos die snuffelende trogvark wat hy is, oor die gebrek aan etniese reiniging van blankes uit hul poste bekend as reg-stelende-aksie of rassistiese transformasie, maar Manyi se masker het afgeval toe hy ‘n Noorweegse afvaardiging geskok het met sy hebsug. Ja, daardie einste, naïewe, liberale Skandinawiërs wat so pro-ANC was, het uiteindelik agtergekom met watter ondersese kaliber van indiwidue hulle in die ANC te make het. Manyi het nie in die minste belanggestel in aangeleenthede waaroor sy posbeskrywing handel nie, maar het probeer om kontrakte vir hom en sy mede-trogvarke by die Noorweegse afvaardiging te beding. Vergete was Manyi se praatjies oor die imaginêre blanke rassisme. Dit het alles gehandel oor hoe Manyi homself kan verryk. Was ek maar ‘n vlieg teen die muur om my te verkneukel aan hoe die liberales se seepbel geprik was deur Manyi se ware kleure!

    As die ANC of kranksinnige linkses soos Stalinbos se professor Sampie Terre’Blanche of ander ANC-werfbobbejane dus op jou gevoel wil speel, meneer en mevrou die blanke, en jou wil maak skuldig voel oor jou vermeende gebrek aan gewilligheid om te versoen, vra die voor-die-hand-liggende vraag. Indien dan nie aan die spreker nie, maar vir jouself: “Wat beteken versoening regtig in praktiese terme?” Ek is bevrees dat die ANC se begrip van versoening veel meer te make het met plundery as met enige houdings wat blankes glo nog sou koester.

    какой клей для плиткиФільчаков прокурор