praag.co.za

Tag: Caledon

  • Engelsman van Kaapstad wil Steve Hofmeyr stilmaak

    Engelsman van Kaapstad wil Steve Hofmeyr stilmaak

    ‘n Engelsman wat soos Steve Hofmeyr op Greykollege in Bloemfontein was, Des Bailes, wil hê dat die sanger geheel en al verbied moet word. Hy het vir die Wes-Kaapse Onderwysdepartement geskryf en gevra dat Steve se konsert by Laerskool Overberg in Caledon op 20 April verbied word.

    Bailes beweer dat Steve Hofmeyr ‘n “rassis” is omdat hy in Afrikaans sing en die Afrikanersaak by sy gehore bevorder. Blykbaar het hy ook beswaar daarteen dat Hofmeyr nie eerbiedig genoeg teenoor Winnie Mandela was nie.

    “Mnr. Hofmeyr is berug vir sy openlike rassisme, met verklarings soos ‘swartmense was die argitekte van apartheid’ en ‘sekere aspekte van apartheid was briljant’,” het Bailes gister in ‘n brief aan die LUR vir onderwys in die Wes-Kaap, Debbie Schäfer, geskryf.

    “Hoe is die swart leerders veronderstel om te voel as dié afstootlike Afrikaner met rassistiese sienings die ou volkslied sing en die apartheidsvlae begin waai? Daar is vele meer geskikte sale in Caledon waar mnr. Hofmeyr sy afstootlike tipe Afrikanerrassisme kan beoefen.”

    “Dit het niks te make met spraakvryheid nie maar slegs met respek en gelykheid vir alle lede van die gemeenskap,” het Bailes gesê en ‘n beroep op die Demokratiese Alliansie gedoen om die geleentheid aan te gryp om standpunt teen “rassisme en blanke bevoorregting” in te neem.

    Bailes het ook ‘n paar dae gelede aan die munisipale raadslede van Kraaifontein geskryf om hulle te vra om hom nie toe te laat om in die stadsaal te sing nie.

    “Ek doen ‘n beroep om die onmiddellike kansellering van dié konsert en die afdanking van diegene wat daarvoor verantwoordelik is dat hierdie beskamende rassistiese byeenkoms toegelaat word,” het Bailes in sy brief gesê.

    Steve het in ‘n twiet na ‘n berig hieroor in Netwerk24 verwys en dit ‘n “swak artikel” genoem.

  • Verspreiding van Afrikaans

    Verspreiding van Afrikaans

    Koikoi aanbid die maanVroeg in die negentiende eeu het reste van die Koikoi-stamme van die Kaapkolonie die gebied noord van die Oranje, dit wil sê die huidige Namibië, binnegetrek. Hulle was bekend as die “Orlams” of “Oorlams”. Dié benaming kom via die 17de-eeuse Nederlands van die Maleise orang lama (datang), “iemand wat al lank gelede (na die Ooste) gekom het”. Dit het in Afrikaans die betekenis van “bedrewe”, “geleerd” en “uitgeslape” gekry.

    Die Oorlams was met wittes en weggeloopte slawe vermeng. Hul trek was deel van ‘n algemene beweging van die Koikoi om sover moontlik van die wittes af weg te kom. Die blankes het van die 18de eeu af die Olifantsrivier oorgetrek, baie Koikoi verdring van hul woonplekke en Klein-Namakwaland in besit geneem.

    Die Oorlams wat die huidige Namibië binnegetrek het, was Jan Boois se stam, die stam van Berseba, die stam van Gobabis, die Afrikaanderstam (“die strydlustige volk”) onder leiding van Jonker Afrikaner en heelwat later, in 1863, die Witboois. ‘n Bepaalde variëteit van Afrikaans is dus dié gebied ingebring deur mense wat nie baie gesteld was op die wit sprekers van die taal nie.

    H. Vedder, kenner van die voorgeskiedenis van Namibië, skryf dat “die Boere” nooit ‘n goeie naam onder die inheemse mense van die gebied gehad het nie. “Dit was veral die Oorlams wat uit die slawetyd herinnerings bewaar het, en die Boere in ‘n slegte lig gestel het.” Hulle het gevrees dat die Boere baas wou word van die gebied.

    Verhoudinge met die Koikoi was een van die sake waaraan die eerste Kaapse goewerneur, graaf Caledon, aandag moes gee. Daar was altyd die gevaar dat die Koikoi en die Xhosas kon saamstaan en die boere van hul plase verdryf. Caledon wou aan die rondtrekkery van die Koikoi ‘n end maak. Daarom het hy in 1809 ‘n proklamasie uitgereik wat die eerste keer in die geskiedenis van Suid-Afrika ‘n duidelike beleid teenoor die Koikoi neergelê het. Hul stamhoofde sou nie in die vervolg erken word nie, en die Koikoi moes, net soos die wittes, vaste woonplekke hê en die wette van die land gehoorsaam.

    Gevolglik mog ‘n Koikoi nie sonder verlof van ‘n landdros of fiskaal van die een distrik na ‘n ander verhuis nie. Elke Koikoi moes ‘n pas hê, en wanneer hy langer as ‘n maand by ‘n boer moes werk, moes hy ‘n huurkontrak opstel wat die landdros of fiskaal moes onderteken.

    Weens klagtes wat hom van alle kante bereik het, het Caledon lt.-kol. Richard Collins aangestel wat sake in 1809 behoorlik ondersoek het. Sy verslag was ondubbelsinnig. Algehele skeiding tussen wit en swart het hy as die enigste oplossing vir die grensmoeilikheid beskou. Dit sou die beste wees as die gebied tussen die Keiskamma- en die Visrivier onbewoon bly.

    Hy het ook aanbeveel dat net die Morawiese Genootskap onder die Koikoi moes kon werk. Die Morawiërs het in 1808 verlof gekry om nog ‘n sendingstasie by Mamre op te rig. Maar Caledon wou nie ‘n openlike stryd met die Londense Sendinggenootskap hê nie, en die sendelinge J. Read en J.T. van der Kemp van dié genootskap het hul werk op Bethelsdorp voortgesit.

    отделочные материалы для ваннойалександр лобановский класс