praag.co.za

Tag: Afrikaan

  • ET se moord en die verplasing van blaam

    Ek is vanoggend omstreeks 04h00 wakkergemaak deur ons kat wat ‘n muis gevang het en die ding toe in die huis laat wegkom het. Ek het toe maar die nuus begin lees op die internet en was geskok om te verneem van die moord op Eugene Terre’Blanche.

    Hy was weliswaar ‘n omstrede figuur, en ek het persoonlik nie juis met alles wat hy gesê het saamgestem nie, maar niemand verdien om op so ‘n wrede wyse te sterf nie, selfs nie eens Julius Malema nie. Malema en sy trawante binne die ANC is terloops myns insiens net so aandadig, met hul singery van “Kill the Boer”, aan die moord as wat die twee verdagtes wat vir die moord in hegtenis geneem is.

    Wat ek nog selfs meer steurend vind as Terre’Blanche se wrede dood, indien so iets moontlik is, is die onmiddellike verplasing van blaam op die slagoffer. Gaan lees gerus die skokkende reaksies op CNN se werf onder dié se berig oor die moord. Dit is dadelik vir die Westerse liberaal Terre’Blanche se eie skuld, en onmiddelilk word die slagoffer die skuldige. Die gevoel van baie van die reaksies is dat hy sy verdiende loon gekry het.

    Kom ons sien die ding egter in perspektief: geskille oor betalings en salarisse is ‘n alledaagse verskynsel. Baie van ons het al in soortgelyke dispute met ons werkgewers betrokke geraak. Die oorweldigende meerderheid mense gaan gryp egter nie gevolglik na sy panga en knopkierie en gaan kap sy baas dood nie. Nee, laasgenoemde is slegs tipiese gedrag van die Untermensch; die laeintelligensie-, hoëtestosteroonbarbaar wat geen selfbeheersing het nie.

    Om Terre’Blanche en ander slagoffers van plaasmoorde se behandeling van hul plaaswerkers te wil blameer, is dus verregaande, en sou neerkom daarop dat ek ook my baas kan gaan kap met ‘n panga, sou my salaris te laat oorbetaal word. Dit is nie slegs buitelanders wat hulself aan hierdie soort blaamverplasing skuldig maak nie. Ene Afrikaan, ‘n gereelde briefskrywer aan Litnet se brieweblad (en ek is kennelik huiwerig om daardie idiwidu ‘n Afrikaner te noem, maar hy is sekerlik een van ons, tot ons ewige skaamte) skryf op 27 September 2007 hierdie juweel van ‘n brief, nadat ‘n ander gesin ook in ‘n plaasmoord gesterf het. In hierdie skrywe maak hy presies soos die CNN-reaksies maak, en verplaas die blaam op die slagoffer.

    Vermoedelik sou hetsy Afrikaan, hetsy die kommentators op CNN hoog opgee oor hoe geskok hulle kwansuis sou wees as iemand sou sê dat ‘n vrou wat ‘n kort rokkie gedra het, verdien het om verkrag te word, maar dit is presies wat hulle maak: die slagoffer word die skuldige, en die skuldige word sodoende van blaam onthef. Vir my is dit opmerklik (en ek weet van Afrikaan se vriende lees hierdie rubriek) dat hy en andere meestal te papbroekig is om eens hulle eie naam te gebruik wanneer hulle sulke absoluut verregaande bog, twak en snert kwytraak, wat boekdele spreek oor ‘n bepaalde afstootlike en slapgattige mentaliteit. Ek het Afrikaan al herhaaldelik uitgedaag om sy sienings te kom lug voor ‘n groep boere, maar nodeloos om te sê is hy heeltemal te veel van ‘n lafaard om so te maak, of om eens sy eie naam te teken onder sy walgskrywes. Duidelik glo hy nie in sy eie uitlatings nie, en wil hy nie sy eie naam daaraan koppel nie.

    Wat hieragter sit, is ook nie moeilik om te raai nie. In die verwronge denkraamwerk van die linkse en die liberaal, is swartes nie toerekeningsvatbaar nie. Hulle kan nie geblameer word vir hul optrede nie, selfs nie eens die twee wat Terre’Blanche vermoor het nie. Daar is altyd ‘n blanke wat die beweegrede was vir hul optrede – blanke rassisme of blanke rassiste. Op bisarre wyse word Terre’Blanche dus die skuldige in sy eie moord. Hy het homself as’t ware, volgens die linkse, met ‘n panga en ‘n knopkierie doodgekap. Die ware skuldiges, die barbare sonder enige selfbeheersing, intelligensie of rasionaliteit, verdwyn in die proses deur die krake. Meer as dit; die booswig, mits hy natuurlik swart is, word selfs vir die wit, Westerse liberaal die eintlike slagoffer, soos ons gesien het met die sieklike spektakel van Amy Biehl se ouers wat die sub-menslike gemors wat hul dogter vermoor het, vergewe het.

    Dit is ook duidelik uit die skokreaksies op CNN se berig dat, sou hierdie situasie eskaleer na ‘n rasse-oorlog, iets wat nie uitgesluit kan word nie, dat Eugene Terre’Blanche se mede-blankes, jy, ek en ja, ook Afrikaan, hoegenaamd geen simpatie te wagte kan wees vanuit die oord van die meeste van ons mede-blankes in die Weste nie. Hulle sal, nes diegene wat op CNN kommentaar gelewer het, gevoelloos toekyk terwyl ons ook met pangas van die gras af gemaak word soos in Rwanda, en dan skouerophalend vir mekaar sê: “They had it coming.”

    online slots noФильчаков прокурор

  • Zuma-gesprekke dui op swakheid

    ‘n ope brief aan Dan Roodt

    Beste Dan,

    Soos jy weet, ondersteun ek jou nog altyd en deurgaans. Daar is wat my betref ook geen ander Afrikanerleier wat toegerus is om die ideologiese leierskap te verskaf soos deur jou bedien nie. Sonder ‘n ideologiese raamwerk het ons geen rasionele rigtingaanwyser nie. Selfs Afriforum, wat waardevolle werk doen, spreek meestal die simptome van die huidige bestel aan. In die ideologiese sfeer oortref PRAAG alle ander Afrikanerbewegings.

    Hoewel ek jou argumente rondom verlede week se gesprek met Zuma begryp, is ek soos baie Afrikaners tog besorgd oor hierdie gesprek. Behalwe dat die geheime aard daarvan vir Zuma die geleentheid sou gee om in die toekoms hom van enige verklarings te distansieer, is daar ‘n ander fundamentele probleem met verdere gesprekke in die geheel.

    Ek dink nie daar kan meer twyfel bestaan dat die regime en vernaam Zuma juis ‘n strategie het om waardelose gesprekke met almal en nog wie te voer nie. Indien dit nie valse beloftes aan die landbougemeenskap is nie, is dit leuens aan buitelandse beleggers, waardelose gesprekke met Afrikaners, beloftes aan die swart vakbonde en die lys is nog baie langer. Deur nie die uitnodiging te aanvaar om saam met Zuma te gaan eet nie, het Steve Hofmeyer ‘n baie sterk boodskap gestuur, wat grootliks verwater is deurdat die res wel die uitnodiging aanvaar het.

    Ek dink nie die analogie tussen die huidige gesprekke met die ANC en dié van voor 1994 is geldig nie en wel om die volgende redes:

    1. In daardie dae het ons die mag van die ganse staat gehad. Daar was dus ‘n daadwerklike rede waarom die ANC ten minste in die korttermyn hul beloftes gestand sou doen. Ek reken dat enige gesprekke nou net ‘n gespreksforum sonder angel is.
    2. Wat ons wel tot nou gesien het, is dat die regime geensins hulle woord hou oor enige saak nie. Ek dink daar bestaan ‘n wanbegrip by Afrikaners oor die aard en doel van samesprekinge in die Afrikakultuur. Terwyl ons as Nederduitse gemeenskap oor eeue heen ‘n regsbegrip rondom ooreenkomste en kontrakte gevorm het, het daardie gesofistikeerde ontwikkeling nooit in die Afrikakultuur plaasgevind nie. Hierdie wanbegrip het ook Piet Retief en sy geselskap se lewens gekos en het aanleiding tot Bloukrans en Bloedrivier gegee. In Afrika geld die ooreenkoms net so lank albei partye oor mag in die brutale vorm beskik. Toe die Retiefgeselskap hul wapens neergelê het, het die ooreenkoms geëindig. Die oomblik as enige van die partye mag verloor of afstaan, verval die ooreenkoms. Dit is die begrip wat Roelf Meyer glad nie verstaan het nie. Uit sy naïewe Westerse raamwerk het Meyer in goeder trou onderhandel. Sedertien betaal ons in bloed en aanduidings is dat ons op ‘n massale bloedbad, veel erger as Bloukrans, mag afstuur.
    3. Dit was juis weens die NP-onderhandelaars se liberale aanname, naamlik dat die Afrikaan dieselfde begrip rondom ooreenkomste as ons huldig, dat die ANC so suksesvol met diplomasie was. Die ANC se sukses was nie omdat hulle kwansuis goeie onderhandelaars was nie, maar eerder omdat ons leiers weens hul Westerse konsep van kontraktereg so naïef was. Om aan te neem dat ons dus, vandag, met gesprekvoering dieselfde sukses as die ANC vóór 1994, sal bereik, is om van voor af weer daardie fout te maak. Weereens huldig dit die mistasting dat die Afrikaan oor dieselfde begrip rondom ooreekomste as ons beskik. Ek betwyfel dus of enige gesprekke op hierdie stadium met die regime (insluitende Zuma) enigsins iets sal oplewer. Ons beskik doodeenvoudig nie oor die tipe mag wat vrees by die Afrikaan inboesem nie.
    4. Die voortgesette gesprekke met Zuma skep die indruk van ons desperaatheid en oënskynlike weerloosheid. Eintlik hoef Zuma ons niks toe te gee nie, want soos uit bostaande geargumenteer is, is daar nog geen werklike afskrikmiddel aan ons kant nie. Deur dus verdere gesprekke te voer, lyk ons eerder soos bedelaars wat kom bakhand staan en dit beklemtoon hulle (die ANC se) mag oor ons. Die gevolg is dat ons swak postureer en dus na ‘n maklik oorwinbare, selfs weerlose, vyand lyk. Hierdie benadering binne die Afrikaverband is juis baie waarskynlik om ‘n geweldsaanval op ons uit te lok. Indien ons Steve Hofmeyer se “hardegat”-houding inneem, begin ons in die Afrikaverband sterker postureer. Gesprekvoering op hierdie stadium doen oneindig meer kwaad as goed.

    Ons kan ons ook nie bekommer oor wat die Weste sal sê rakende ons agenda of benadering nie. Ons maak in elk geval ‘n fout as ons dink dat ons oortuigde vriende in die vorm buitelandse regerings het. In die uur van nood gaan nóg Amerika, nóg Europa ons tot hulp snel en sal ons ten volle op onsself aangewese wees. Ons het geen aanspreeklikheid teenoor die buiteland nie. Ons is alleen teenoor onsself en God aanpsreeklik.

    Myns insiens moet alle gesprekke wat met Zuma en die regime gevoer word, ook deur die landboufederasies, in die geheel gestaak word. Alle gesprekke dui op ‘n poging om in goeder trou te onderhandel, want dit is presies die onderliggende aard van onderhandelinge. In die afwesigheid van brutale mag, aan ons kant, laat enige poging in goeder trou ons swak vertoon. (Met “brutaal” bedoel ek nie geweld nie, maar wel die vermoë om dit te kan toepas ingeval van ‘n bedreiging.) Dis om hierdie rede dat, ten spyte daarvan dat die landboufedrasies die minister se drumpel deurtrap, plaasmoorde net toeneem. Die Afrikaan sien die een wat om genade of vergunning vra as ‘n swakkeling. Dit is juis die gesprekvoering wat verdere geweld uitlok.

    Die enigste nie-gewelddadige bedingingsproses wat ons durf volg met enige arm van die regime is deur die howe. Die adverseriële aard van die hofgeding is die enigste bedingingsvorm wat nie ons postuur afbreek nie.

    Verder moet meelopers soos Pieter Mulder geïsoleer word. Die klem moet eerder val op die opbou van ‘n Afrikanerowerheid soos telkemale deur Anton Barnard gepropageer is. Tesame met laasgenoemde, is die oprigting van ‘n paramillitêre beweging ‘n prioriteit. Eers wanneer ons weer mag begin projekteer, durf ons in gesprek met Zuma of enige regimefunksionaris tree.

    бурение артезианской скважиныФільчаков прокурор