praag.co.za

Author: Albert Brenner

  • Albert Brenner: Die Vryheidsfront Plus Moses

    Albert Brenner: Die Vryheidsfront Plus Moses

    Tydens die onlangse SONA16-debat in die parlament het Corné Mulder, die hoofsweep van die VF+, opgestaan en gevra dat die Stoel hom moet “erken”. Laasgenoemde het hom toe kort en aandagtig aangekyk, gefrons… en gevra wie hy is.

    En dít, liewe mense, beskryf die wese van die VF+ in sy totaliteit. Ek bedoel: as ‘n politieke party al 22 jare lank in die parlement sit, dan moet dit tog al so ‘n impak gemaak het dat sy hooffigure ten minste herken moet word – selfs al is dit net hul gesigte?

    Maar selfs nie eers dít kan die VF+ vermag nie. Nou moet ‘n mens noodgedwonge vra waarom nie. Hel, alle eer aan Rachel de Beer… maar wie is dié klomp nuttelose mense? Wat presies doen hulle? En, belangrikste, hoekom word hulle nog, na al die jare, gesien as die “leiers” van die Afrikanervolk?

    Die stigting van dosyne Afrikanerbelangegroepe/-organisasies soos, byvoorbeeld, PRAAG, die BBV, die VVK, Solidariteit, Afriforum, Boere in Nood, ens. bewys 100% dat die VF+ so doeltreffend is soos tepels op ‘n bul… want bogenoemde organisasies moes/moet noodgedwonge inspring om alles te doen wat die VF+ so liederlik versuim het om te doen, al sedert 1994.

    Maar steeds ploeter die party eenvoudig maar net voort, asof hulle alles in pag het. Dit laat mens noodgedwonge vra wat in die koppe van die VF+ aan die gang is – want dis amper asof hulle in ‘n heel ander realiteit lewe as die normale Afrikaner op straat. Nou onlangs het die hoofkokkedoor van die party, Pieter Mulder, geskryf dat die EFF “harmonie in Suid-Afrika bedreig”. Nou vra ek u, met trane in my oë, watter flippen harmonie?! Vierduisend boere is al op die wreedste maniere vermoor op hul plase, 40 000 (meestal stedelike) blankes is al vermoor sedert 1994. Amper ‘n miljoen blankes het al die land verlaat; 600 000 blankes (meestal Afrikaners) lewe in armoede in plakkerskampe. Die Afrikaner het al sy universiteite verloor, behalwe Maties. Die aantal Afrikanerskole verminder drasties jaar na jaar. En daagliks word blankes in die land deur RA, SEB, en kwotastelsels so gekniehalter, dat dit bitter moeilik is om nog enigsins voorspelbare toekomsplanne te kan maak.

    Die VF+ is egter min gepla. Al het hulle al 2/3 van die Afrikaner stem verloor sedert 1994. Steeds is alles ok… niks om te sien hier nie, stap eenvoudig verder.

    Die Liewe Vader weet; ek weet nou hoekom die oorgrootte meerderheid van swartes aanhou om vir die ANC te stem. Hulle doen eenvoudig wat hul apartheid-“base” nog steeds doen – hul stap al bedwelmd en bulkend agter diegene aan wat hulle belowe het hulle sal, eendag, die Beloofde Land erwe.

    En dít doen die VF+ al sedert 1994… en hul (een)horingdom kiesers glo dit nog steeds, soos die ANC-kieser dit ook glo.

    Regte Afrikaners is intelligente mense wat al hoe meer begin besef dat die VF+ hulle ‘n rat voor die oë gedraai het, al die jare. Net jammer dat ons volkie nog steeds so goedgelowig is, veral wat ons leiers aanbetref. Laasgenoemde “hoëvertroue”-kultuur spruit seker uit ons sterk Calvinistiese agtergrond.

    Feit is: daar word nog steeds vir ons gelieg… presies soos tydens FW de Klerk se bewind. Moet asseblief nooit vergeet dat Pieter Mulder ook ‘n FW-generasiepolitikus is nie. En die politieke appel val nooit te ver van die boom af nie, veral as dit baat om te lieg.

    PhilipvStaden_brief

    Soos byvoorbeeld die blatante liegstories wat Philip van Staden, VF+ Streeksleier Pretoria vertel het met die mev. Stroebel-“wendyhuis”-debakel tydens die munisipale verkiesing in 2011. Soos u kan sien in die prent boaan hierdie rubriek, het Van Staden aan die vrou geskryf dat die VF+ hul steun aan haar ontrek “weens die feit dat die inwoners van die wendyhuise in groot getalle op Woensdag 18 Mei 2011 vir die DA gaan stem…”.

    Maar hier wys dit onomwonde hoe lieg Van Staden al te lekker vir ‘n joernalis… deur te seg dat die VF+ hul steun onttrek het uitsluitlik weens finansiële redes/probleme.

    Maar steeds staan Van Staden hoogheilig daar: “Sedertdien sien jy hom gereeld in die nuus en op televisie waar hy besig is om kos vir die armes uit te deel, protesoptogte te lei, veg in die howe om mense in hul wendyhuise te laat aanbly…”. (bron)

    Janee, ou swaer; vra my broer Jack, hy lieg net soos ek.

    En ja mense, indien die VF+ kan wegkom met sulke klein leuens, dan kan hulle seer sekerlik ook wegkom met groter leuens – veral met die grootste leuen van hul politieke bestaan, naamlik die strewe na self-beskikking vir die Afrikaner.

    Trouens, hierdie belofte aan die Afrikanervolk staan nog steeds pertinent op hul webwerf.

    Die Vryheidsfront Plus is onherroeplik verbind tot die verwesenliking van gemeenskappe, in die besonder die Afrikaner, se internasionaal erkende reg op selfbeskking, territoriaal en andersinds, die handhawing, beskerming en uitbouing van hulle regte en belange asook tot die bevordering van die reg op selfbeskikking vir enige gemeenskappe in Suid-Afrika gebind deur ‘n gemeenskaplike taal – en kultuurerfenis.

    Uhm… alles goed en wel, so skyn dit te wees. Maar hoe op aarde kan die VF+ hierdie belofte aan die Afrikanervolk vereenselwig met hul naarstigtelike pogings om die swart stem te werf, soos ek hier bewys het? Ek bedoel: gaan swart VF+-lidmate hul daadwerklik bind aan, byvoorbeeld, onderstaande vereistes van lidmaatskap?

    Lidmaatskapsartikel 18.2.2:
    2. Dat Afrikaner-volkseenheid bevorder moet word;

    3. Dat die Afrikanervolk se reg om in sy eie staat oor homself te regeer (selfbeskikking) nagestreef sal word as ‘n ononderhandelbare reg;

    4. Dat ‘n eenheidstaat en enigeander staatsvorm waarbinne ander staatkundig oor die Afrikanervolk kan regeer en waar hy deur ander verswelg mag word, vir die VF+ onaanvaarbaar is,

    Vlag-artikel 19.1 Die strydvlag van die voormalige Boererepublieke, tans bekend as die Vryheidsvlag van die Afrikaner, is die amptelike vlag van die Vryheidsfront-plus en moet by alle openbare byeenkoms.

    Lmga, hoe goedgelowig is ons volkie darem nie? Dink die VF+-leierskap werklik dat regdenkende Afrikaners sal glo dat wanneer, byvoorbeeld, net soveel swartes as wittes vir die VF+ stem, dat eersgenoemde groep ewe skielik as ‘n “kollektiewe Moses” gaan optree… deur laasgenoemde “vry te laat” om in vrede in ‘n Afrikanervolkstaat te gaan lewe, sonder hulle?

    Helletjie-keppeletjie, hoe dom dink die VF+-leierskap ons is werklik? Ha, stel u net ‘n senario voor waarin die VF+ meer swart kiesers het as Afrikanerkiesers. Eersgenoemde meerheidsgroep sal dan seer sekerlik nooit so arrogant wees om aan te dring daarop om inspraak in VF+-beleid te hê nie. Nee, natuurlik nie… hulle gaan die “Moses” van Afrikanerselfbeskikking wees – nè Pieter? Die Swarte gaan die “verlosser” van die Witman in Afrika word… soos in elke land noord van Suid-Afrika, nè Pieter? En direk na die algemene verkiesing in 2018, gaan een miljoen vierkleurswaaiende swart VF+-lidmate ons vaarwel roep as ons in ons volkstaat intrek, nè Pieter?

    Janee, ou swaer. Kumbaya, my Lord, Kumbaya. Hoofsaak is dat die VF+-leierskap mekaar wedersyds op die skouer klop na elke toespraak in die parlament, elke flippen jaar… al (er)ken niemand hulle nie – selfs nie eers die swartes nie.

    Haha, geen wonder die Afrikaner het sy Moses teëgekom nie…

    L.W. Die redaksie van PRAAG onderskryf nie noodwendig die standpunte van ons bydraers of rubriekskrywers nie.

  • Rugby en die Afrikaner

    Rugby en die Afrikaner

    Jy sal hom vind daar waar hy deur die strate van menige Westerse stad drentel – veral in Statebondshoofstede soos Londen, Dublin en Sydney.

    En in die stede en dorpe van Suid-Afrika is hy ‘n algemene gesig… die eensame, groot Afrikanerman wat die Springboktrui met geregverdigde trots dra. Dis asof die dra van die nasionale rugbytrui hóm die regte Springbokspeler maak, die wenner – al is dit net vir ‘n rukkie.

    En wie kan hom blameer? Die Springbokke – daardie voortreflik gevormde atlete van ‘n fisieke spel wat volmaak by die rowwe Afrikanerman pas – is legendaries. Hulle was nog altyd een van die twee topspanne op aarde. Dis ‘n geweldige bron van trots… want hulle is inderdaad wénners!

    Deur die Springboktrui in die openbaar te dra, ontvang Afrikanermans uiteindelik daardie positiewe erkenning, daardie internasionale ego-inspuiting, wat hulle ontsê word sedert hulle – deur hul eweknieë in die Weste – geblameer word vir al die probleme wat swartes in Suid-Afrika teister.

    Trouens, dit is feitlik die énigste bron van trots wat die Afrikaner toegelaat word om te koester… die enkele erkenning waarop hy of sy mág aanspraak maak. Want hulle bevind hulle in ‘n sosiokulturele en polities-ekonomiese omgewing wat hulle, asook hul hele wese, slegs apartheidsterme beskou. Soortgelyk aan Duitsers ná die tweede wêreldoorlog, is die Afrikaner letterlik van al sy prestasies vóór apartheid – tot in sy diepste geskiedkundige wese – gestroop.

    Sy unieke taal, Afrikaans – die derde jongste Germaanse taal op die planeet – word steeds gekriminaliseer en gemarginaliseer as “die taal van die verdrukker”… en as die onmodieuse “dumb Dutchman”-taal deur vermetele, gebore Engelssprekendes in Suid-Afrika bespot.

    Sy legendariese militêre manhaftigheid – soos weereens tydens die Angolese oorlog vertoon is – is insgelyks gekriminaliseer. Daardie dapper jong Afrikanermans – waarvan baie destyds ‘n skamele 18 jaar oud was – en wat die Weste gehelp het om die Koue Oorlog te wen, word vandag deur die oorheersend swart ANC-regering as niks anders as wrede “apartheidsmoordenaars” voorgestel nie. ‘n ANC wat destyds vir die ander kant geskree het.

    Die besondere prestasie en sukses om Suid-Afrika tot die rykste, magtigste en ontwikkeldste land in Afrika op te bou, is so te sê deur die swart regering en liberale in die Weste uit die geskiedenis uitgewis – eenvoudig omdat hulle aanneem dat Suid-Afrika se swartes dit in elk geval sou reggekry het, indien dit nie vir die “bose” Afrikaner se “apartheidsingryping” was nie.

    Dan noem ‘n mens nie eens die Afrikaner se ongelooflike moed en vasberadenheid om hom letterlik, sonder enige hulp, vanuit die as op te trek wat deur Lord Milner se lafhartige verbrande-aarde-:”oorlogvoering” gedurende die tweede vryheidsoorlog agtergelaat is nie. ‘n Oorlog waarin die Afrikaner in getalle 10/1 oortref is, ‘n oorlog wat 33 000 van sy vroue en kinders in die Britse konsentrasiekampe laat sterf het – en die Afrikaner destyds tot die armste blanke nasie op aarde gereduseer het.

    Kortom, die Afrikaner se hele geskiedkundige wese verduur tans dieselfde lot as wat sy plase tydens Milner se gepoogde volksmoord ‘n eeu gelede getref het… behalwe dat dit hierdie keer gaan oor sy verstand wat verskroei is!

    Hieroor is die internasionale gemeenskap egter min gepla. En wat die ontstellendste van alles is: dit lyk nie asof dit die meerderheid van die moderne Afrikaners pla nie. Waarom? Ek bedoel, hoe kan ‘n unieke volk met ‘n ongelooflike geskiedenis eenvoudig vergéét, asof niks gebeur het nie?

    Wel, dis waar rugby inkom. Die erkenning wat die Afrikaner (-meerderheid) deur rugby ontvang, hou hom skynbaar gelukkig… selfs te midde van die barbaarse chaos in Mandelatopia.

    Die soeke na erkenning (thymos) is een van die sterkste dryfvere in die menslike psige. So sterk dat dit selfs deur Francis Fukuyama as die enjin van die geskiedenis veronderstel word. Sy (taamlik gemeenplasige) boek, The end of history and the last man, het menige Westerse leier tot histeriese vreugde oorgehaal, want dit het ‘n utopiese grondslag/regverdiging vir neoliberalisme verskaf nadat die Koue Oorlog teen kommunisme gewen is.

    Hoe dit ook al sy, almal van ons smág na erkenning – sommiges meer (en op ‘n groter skaal) as ander. Die puberteitsdrukvlerk op die kattebak van ‘n Ford Escourt mag die ding wees wat jou ego die meeste streel, of ‘n vakansiehuis op Hermanus, of ‘n doktorale titel voor jou naam, of ‘n multinasionale maatskappy wat aan jou (soos aan Kdoos Bekker van Naspers) ‘n uitnodiging na Davos besorg. Wat ook al die grootte en vorm van van jou ego, sal jy deur die vuur loop om dit gestreel te kry. En as dit uiteindelik gestreel word, is jy daardie wénner… dít waarna jy só lank gesmag het.

    En dit is presis waarom Afrikaners bereid is om met ‘n verskroeide verstand in ‘n verlore ryk wat deur “edele” barbare regeer word, saam te leef. Want om op die rugbyveld te wen is al die erkenning wat hy (dink) hy nodig het, aangesien hy nes die Springbokke nog nooit werklik verloor het nie. In sy verbeelding is hy steeds “baas van die plaas”.

    Die gemene ou Britse Ryksarende het die Anglo-Boereoorlog gewen, maar hulle het nooit daarin geslaag om die Afrikaner se moed te breek nie. Die Afrikaner het die Angolese oorlog loshande gewen, selfs al het hy die vrede verloor, danksy die verraad van sy domonnosele leiers. Die Afrikaner het nooit sy “domein” aan god Mandela moes afstaan nie; hy het dit eenvoudig aan Mandela oorhandig – soos die Springboktrui wat hulle tydens die afsluitingseremonie van die 1995-rugbywêreldbeker aan hom oorhandig het.

    Oor die algemeen beskou, is Afrikaners, as individue, steeds (gemiddeld) wenners in Mandelatopia, en elders ter wêreld as uitgewekenes – veral finansieel, nes hul Springbokhelde en -rolmodelle.

    Die enigste probleem is dat rugby ‘n spansport is, net soos ‘n nasie… soos ‘n beskawing. Selfs die magtige Springbokke kan net wenners bly solank hulle as ‘n span speel. Dis waarom minder en minder eensame, groot Afrikanermans met hul trotse Springboktruie in die toekoms deur die strate van Westerse stede gaan drentel.