\u201cKortom: \u2018n Burgeroorlog is ons voorland.\u201d<\/p>\n
Dit is nie die woorde van \u2018n regse Afrikaner of \u2018n heethoof Malema nie, maar van dr. Michael le Cordeur, ondervoorsitter van die Afrikaanse Taalraad.<\/p>\n
Le Cordeur se opmerking kan nie werklik net teen die agtergrond van sy artikel in Rapport waar hy di\u00e9 term gebruik het, ge\u00ebvalueer word nie, maar ook teen \u2018n rubriek vroe\u00ebr die week in die Nasionale Pers dagblaaie. Dit is duidelik hy het die saak diep bepeins, en dat dit waarvan die hart vol is, die mond nou van oorloop.<\/p>\n
Hy staan nie ge\u00efsoleer onder die bruin intellektuele nie. Hy haal dr. Allan Boesak, dr.Franklin Sonn, prof.Richard van der Ross en mnr. Ebrahim Rasool aan.<\/p>\n
Le Cordeur se pennevrug volg ook op nuwe klankies wat al \u2018n rukkie uit bruin geledere kom – byvoorbeeld dr. Jakes Gerwel wat geskryf het dat die ANC wel \u2018n vrotsige regering mag wees, maar toe beswaard was dat die ANC so dikwels as landsvyand voorgehou word. Sedert die Annelie Botes-insident het besonder baie bruin meningsvormers, soos nou Le Cordeur, maar vroe\u00ebr ook Heinrich Wyngard en Zelda Jongbloed, bietjie buite die geykte raamwerk begin dink.<\/p>\n
Op die gevaar af om te oorvereenvoudig, was die Botes-insident, hoe onbedoeld ook al, \u2018n waterskeiding tussen \u2018n era waar liberaliste (wat hulself optimiste of selfs as objektief beskryf het) bang was tussengroepverhoudinge gaan tot skadelike vlakke versuur, en \u2018n era waar dieselfde mense openlik besef dat die land wat gesindheidsvlakke betref, reeds in die moeilikheid is.<\/p>\n
Di\u00e9 gewaarwording word onder meer weerspie\u00ebl in die menings van kenners en \u2018n \u201dkenner\u201d wat Rapport vandag ingespan het om bietjie in die 2011-kristalbal te kyk. Prof.Pierre de Vos verwys na spanning tussen die regering en howe wat verder kan oplaai. Christi van der Westhuizen verwys na die \u201cgroter diskoers van onverdraagsaamheid wat geweld moontlik maak\u201d, Flip Buys verwys na die probleem van \u201cgroeiende gaping\u201d, Piet Croucamp verwys na die \u201cdeksel op drukkoker van destruktiewe politiek\u201d en prof. Albert Venter verwys na die gebrek aan \u201c\u2019n geloofwaardige opposisie na wie ontevrede kiesers hul kan wend.\u201d<\/p>\n
Selfs Jan-Jan Joubert wat hom \u2018n week tevore as optimis bevestig het, verwys na \u2018n aspek van die grondkwessie wat ruimte vir korrupsie skep en vir hom onoplosbaar lyk.<\/p>\n
Die debat oor gesindhede staan in skrille kontras met die oorhoofse beeld van euforie wat enkele maande tevore wyd in die media gedra is.<\/p>\n
Die huidige vlaag van pessimisme val ook nou vierkantig in die periode van post-euforiese trauma wat kenners voorspel het.<\/p>\n
Die nuwe denke is nog te los en ongeaksentueer om etikette te kry en behoorlik beskryf te word. \u2018n Paar elemente kan dalk oorweeg word:<\/p>\n
Die geskiedenis sal leer of die Botes-insident die denke-oorsteek van die Rubicon moontlik gemaak het \u2013 dat Realpolitik (\u2018n term wat Jan-Jan ook vandag inspan) nou sterker momentum gaan kry. Dit sal natuurlik verregaande wees om die inhoud van die Botes-insident te koppel aan die inhoudelike van die nuwe debat. Al wat die Botes-insident gedoen het was in wese om aan die kaak te stel hoe \u2018n situasie onder die oppervlak (selfs die deksel van die drukkoker) kan ontaard as die algemeen erkende en aanvaarde debat te diep in die dryfsand van politieke korrektheid vasval, en Realpolitik aan die eietydse Inkwisisie van politieke korrektheid uitgelewer bly. Dit is nog so vroeg in die verwikkelings dat dit nog net die deurswem van die \u201cmighty Apies\u201d is.<\/p>\n
Minstens het die debat bietjie in die dryfsand geroer.<\/p>\n
Juis omdat elemente van Realpolitik na vore kom, sal dit die Afrikaner oor sy ganse politieke spektrum loon om kennis te neem. Realpolitik staan immers nader aan beginselpolitiek as aan die idealismes wat baie rubriekskrywers se pennevrug so lank gekenmerk het.<\/p>\n
Die Afrikaner se politieke pad (nog lank voor \u2018n mens eens die staatkundige neerslag in berekening bring) dra net soveel indien nie meer traumatiese letsels nie as di\u00e9 van die bruin gemeenskap. Dis letsels van misdaad \u2013 sodat selfs die term volksmoord ingespan word, diaspora, politieke verdeeldheid sodat selfs die term \u201cverraad\u201d algemeen gebruik word, ontneming van geleenthede en aktiewe nasionale vervreemding soos in onder meer pleknaamwysigings gemanifesteer.<\/p>\n
Binne die raamwerk van Realpolitik is daar sake waaroor besin moet word \u2013 presies hoe ver kan volgens die de facto \u2013beginsel politiek en staatkundig gehandel word voor die de jure \u2013legitimiteitskwessie wat vir sommiges \u2018n absolute beginselsaak is omgeploeg word? \u2018n Praktiese voorbeeld: As die geleentheid gebied word en sprekers uit die volkstaatdampkring na die FW de Klerk Stigting se komende konferensie genooi word, die geleentheid benut om ander staatkundige opsies op die tafel te plaas, of gaan die Pienk Frikkie-debat en \u2018n afkeer daaraan om legitimiteit aan die beraad te verleen, \u2018n afwesigheid verseker en die alternatiewe opsies dan ni\u00e9 gestel word nie? Gaan aan die VVK-verkiesing deelgeneem en die munisipale verkiesing geboikot word, of gaan aan beide deelgeneem word?<\/p>\n
Gaan die hoofstroommedia dieselfde geleenthede aan Afrikaner-analiste gee wat die Realpolitiek begin ontleed as wat bruin rubriekskrywers nou voel-voel begin betree?<\/p>\n
Of gaan die gemiddelde leser weer weekliks, wanneer die post-euforiese depressie afgewerk en idealisme weer bietjie speelruimte kry, \u2018n keuse tussen die Maxipers en kokende bloed,of niks kry?<\/p>\n