Geagte mev. Elma Potgieter (en ander vriende van die volk),<\/p>\n
Ek het u brief van 9 deser<\/a> gelees, en het skielik onthou ek het nog ‘n hoender in die oond: “Wirtschaftsgeschichte der Republik Venedig” moet nog vir die Afrikaanse Wikipedia vertaal word. U het heeltemal gelyk: sonder die ekonomie en outonomie kan geen groot<\/em> kuns onder \u2018n volk seker gedy nie. Daarvan is Venesi\u00eb beslis ‘n sprekende voorbeeld. Maar…<\/p>\n U, mev. Potgieter, wat onder meer in Frans geskool is, sal moontlik goed bekend wees met twee name: Albert Camus en Antoine de Saint-Exup\u00e9ry.<\/p>\n Nie dat ek laasgenoemde se kinderlike, na\u00efewe, onskuldige, reinehart Le petit prince<\/em> (Die klein prinsie<\/em>, 1943) veel lesenswaardig vind nie. As kind het die besige intrige van die Afrikaans-oorgeklankte Japannese animasieprent (\u661f\u306e\u738b\u5b50\u3055\u307e \u30d7\u30c1\u30fb\u30d7\u30e9\u30f3\u30b9) my v\u00e9\u00e9l meer geboei. Ja, daardie prinsie met die lang vrolike wimpers soos Hannon Bothma s\u2019n.<\/p>\n Behalwe as mens miskien onthou die eensame \u201cGoue Seun\u201d is die Jungiaanse argetipe genaamd “das g\u00f6ttliche Kind”, of “Kindgott”\/”Heldenkind” of puer aeternus<\/em> (ewige seun) wat as versoener moet optree tussen die bewuste en onbewuste (en moontlik ook gebruik word as metafoor in Thijs Nel se ‘n Annerster soort<\/em> (1997)), en as die dartelende skadu moet dien van die “Wyse ou man” (senex<\/em>). Nie dat ek enigiets van bogenoemde gerieflike liter\u00eare indeling (onder die dekmantel van dieptesielkunde) vir een oomblik glo nie. Wat my eerder dronkslaan, is: hoe op dees aarde het hierdie boekie, met sulke vaal prentjies, in die \u00e9\u00e9rste plek so \u2018n groot aanhang, of eerder kultus<\/em>, verdien? En waarom<\/em> is die boek so belangrik soos die Bybel? En in meer as 300 tale en dialekte vertaal? In Afrikaans sommer tw\u00e9\u00e9 maal, as boek deur Andr\u00e9 P. Brink en vir \u2018n teaterproduksie deur Naomi Morgan? En, jou wragtie, daar sit hy ook op die marmertroon in die onsterflike Latyn! Regulus<\/em>! Die hoogste eer wat \u2018n boek nog te beurt kon val!<\/p>\n Camus se boekies, L\u2019\u00e9tranger<\/em> (sedert 1966 beskikbaar as Die buitestaander<\/em>) en La peste <\/em>(ook sedert 2012 beskikbaar as Die pes<\/em>), wat hom seker die Nobelprys besorg het, moet mens weliswaar van voor af deurwerk. Dis absurd. Wat die boeke se meriete is, weet ek glad nie. Of:<\/p>\n Maar die feit bly staan: hierdie twee Franssprekende here se werke is geskryf in ‘n tyd van beroering<\/u>.<\/strong> Die Tweede W\u00eareldoorlog. Waarin mense seker ook om oorlewing moes baklei? Kyk mens na die betrokke werke, lyk dit glad nie of volkstrots, nasietrots of volkstaat [met \u2018n kleinletter] die skrywers enigsins besiel het nie. Was dit bloot \u2018n blinde gelukskoot?<\/p>\n Of dalk was die oorlog nodig om mense tot lewensbesinning te dwing. As d\u00edt die hoofmaatstaf van liter\u00eare sukses is, ly die Afrikaner daaraan beslis geen gebrek nie. Daarvoor het ons mos \u2018n vyandige staat wat in ons nek blaas, soos u skryf.<\/p>\n Ek sal aanneem met die woord selfbeskikking<\/em> in u brief word eintlik die wens uitgespreek: \u201cVolkstaat\u201d. Want, soos my e-WAT \u201cselfbeskikking\u201d omskryf:<\/p>\n Aangesien ek nie weet hoe op aarde mens twee stelle wette in een land kan h\u00ea nie (behalwe dat die vorige bestel \u2018n siviele (blanke) wet vir Suid-Afrika en \u2018n tradisionele (nieblanke) wet vir die tuislande gehad het), beteken dit net een ding: \u2018n afsonderlike land. Of, \u2018n \u201cstaat\u201d binne \u2018n staat.<\/p>\n Nou goed, gestel die Reset<\/em>-knoppie is gedruk. Almal, wat so lank PRAAG lees, kry uiteindelik die Volkstaat op \u2018n skinkbord waarop dekades lank gehoop is. Onder luide toejuiging. Die VN het onverwags ingestem. Dit is \u2018n feit soos Suid-Soedan. Azani\u00eb, onder leiding van \u2018n kommunis, ontken die Volkstaat se bestaan; die ander SAOG-lande hou hulle vir eers neutraal. Die eerste monument is reeds onthul; 2.000 spierwit, lelieblanke duiwe (simbolies, of uit pure kangeit?) is losgelaat; die volkspele, bakkiesdraai en tiekiedraai was \u2018n reusesukses. Die melktert-uitloting ook. Vir die eerste keer in jare praat Afrikaners, soos die Franse, sl\u00e9gs in hul moedertaal op CNN [o, die addergeslag sal daar beslis wees, hoor!], wat die nuuskanaal te\u00ebsinnig dwing om onderskrifte te gee. Die Saterdagaand eindig met Steve en die Volkslied.\u00a0 En vuurwerke. Meer as by die 4th of July<\/em>.<\/p>\n Beloftes word net mooi die volgende Sondagoggend plegtig, opnuut voor God gemaak, en Maandagoggend in elke volkskoerant verbatim gepubliseer.<\/p>\n Net om 70 tot 100 jaar later deur die goddelose agterkleinkinders verwerp te word. In dieselfde gees as die ontmitologiserende, versetlike, modernistiese \u2018Simbool\u2019 in Een-en-twintig-plus<\/em> (2000-herdruk, p. 44), met die uiters ironiese doodsteek-einde:<\/p>\nKuns in ‘n tyd van vrede?<\/h3>\n
\n\n
\n Die nobelprys het lankal ontaard in ‘n “noddy<\/em> badge” vir diegene wat die eenw\u00eareldorde se saak bevorder. \u2013 Rooikop, Disqus-forum, \u201cPRAAG: Nadine Gordimer oorlede\u201d<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n Skrywersgees: Selfbeskikking of bloot selfstigting?<\/h3>\n
\n\n
\n Beskikking van ‘n individu om sy of haar eie lot te bepaal, en i.d. geval van ‘n volk, kultuurgroep, of dergelike, om ‘n eie vorm van regering of staatsbestel wat onafhanklik van andere is, te kies.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n