{"id":35360,"date":"2015-11-29T11:56:37","date_gmt":"2015-11-29T09:56:37","guid":{"rendered":"http:\/\/praag.co.za\/?p=35360"},"modified":"2015-12-01T06:59:48","modified_gmt":"2015-12-01T04:59:48","slug":"dan-roodt-gestel-daar-was-geen-swartes-in-suid-afrika-nie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/praag.co.za\/?p=35360","title":{"rendered":"Dan Roodt: Gestel daar was geen swartes in Suid-Afrika nie?"},"content":{"rendered":"

Die boek deur Ferial Haffajee wat vandeesweek met fanfare vrygestel is, What if there were no whites in South Africa?<\/em> het \u2018n soort taboe verbreek in die sin dat dit ons noop om Suid-Afrika suiwer in rasseterme te beskou. So iets is sover ek weet, nog nooit vantevore gedoen nie, behalwe miskien deur Amerikaners vir wie dit sedert die dae van Lothrop Stoddard se Rising tide of color<\/a> of Madison Grant se The passing of the great race<\/a> al tradisie geword het. (Albei di\u00e9 boeke kan gratis op die internet gelees word by laasgenoemde skakels of selfs gratis op Amazon.com as Kindle-boeke \u201cgekoop\u201d word.) Toevallig is my nuuskierigheid deur Stoddard se Rising tide of color<\/em> geprikkel en dit is werklik interessant om te lees hoe die rasseprobleem destyds in die 1920\u2019s reeds bespreek is. Stoddard is meer van \u2018n geostrategiese ontleder van die groot \u201crassew\u00earelde\u201d (wit, geel, bruin en swart), terwyl Madison Grant op biologiese ras fokus. In die voorwoord by Grant\u00a0se\u00a0The passing of the great race<\/em> s\u00ea\u00a0Henry Fairfield Osborn:<\/p>\n

European history has been written in terms of nationality and of language, but never before in terms of race; yet race has played a far larger part than either language or nationality in moulding the destinies of men; race implies heredity and heredity implies all the moral, social and intellectual characteristics and traits which are the springs of politics and government.<\/p><\/blockquote>\n

Waarskynlik sou Ferial Haffajee en haar geesgenote hiermee saamstem: alle boosheid in Suid-Afrika is te wyte aan die aangebore tekortkominge van die blanke ras. Vir Haffajee, iemand wat in Suid-Afrika se gangbare tiperings as \u2018n \u201ckleurling\u201d gereken sou word, sou Suid-Afrika sonder blankes \u2018n utopie verteenwoordig. Vermoedelik sou die land baie meer suksesvol gewees het en niemand sou deur \u201cblanke heerssug\u201d of “rassisme” gekwel word nie. N\u00earens in haar teks wat ek in\u00a0Ferial Haffajee: an affirmative-action princess who lacks antiwhite courage<\/a>\u00a0geresenseer het, verduidelik Haffajee egter vir ons presies hoe \u2018n swart Suid-Afrika sou gewerk het nie. Feit is egter dat sy dit as \u2018n idee in die openbare domein invoer.<\/p>\n

Op die Engelse PRAAG verskyn vandag insgelyks \u2018n ander reaksie op Haffajee<\/a> deur \u2018n jong student, John White. Terwyl Haffajee vanuit die hoofstroommedia applous ontvang vir haar gewaagde droom van \u2018n Suid-Afrika sonder blankes, sou dieselfde horde polities korrekte propagandiste waarskynlik minder geesdriftig wees oor die teenoorgestelde utopie: \u2018n Suid-Afrika sonder swartes.<\/p>\n

\"'n<\/a>
‘n Toneel in Durban tydens die tydvak van Suid-Afrikaanse segregasie<\/figcaption><\/figure>\n

En as ons nou praat van \u201cswartes\u201d, gebruik ek \u201cswart\u201d in dieselfde sin as Ferial Haffajee, as die broederskap (of susterskap, om my nie die argwaan van al my fanaties feministiese lesers op die hals te haal nie) van alle nie-wittes. Of nie-blankes, daardie gewraakte term wat in die ou Suid-Afrika so dikwels op bankies in parke, by stasies en op strande verskyn het en sedertdien in duisende foto\u2019s verewig is. Natuurlik het die suidelike VSA oor dieselfde bordjies beskik, maar Amerikaners word dit minder verkwalik as ons.<\/p>\n

Haffajee is nie eens baie donker van gelaat nie en soos ek in my Engelse resensie noem, is sy nie swart nie:<\/p>\n

For she herself is not black, and with her Muslim name would pass for a light-skinned Arab, such as an Egyptian. Or an Indian.<\/p><\/blockquote>\n

Nietemin identifiseer sy met die term \u201cswart\u201d: in haar w\u00eareld loop die verdelingslyn tussen alle gekleurdes (= \u201cswartes\u201d) en die suiwer blankes of mense van Europese oorsprong. In haar swart Suid-Afrika sal daar steeds Indi\u00ebrs, kleurlinge en Chinese wees, maar geen blankes nie. Hoe dit presies daar sal uitsien, weet ons nie. Dit sal net \u201cbeter\u201d wees, synde bevry van blanke oorheersing, rassisme, Afrikaans (hoewel sy nie veel oor Afrikaans s\u00ea nie, is haar koerant, City Press<\/em>, baie anti-Afrikaans), \u201cwitheid\u201d en die \u201capartheidserfenis\u201d.<\/p>\n

Voorbeelde van lande in Suider-Afrika wat eensklaps \u201cverswart\u201d is, is Mosambiek en Zimbabwe. Albei lande het nie lank nadat die etniese suiwering van blankes plaasgevind het nie, tot die vlak van \u201carmste land ter w\u00eareld\u201d teruggesak, met \u2018n BNP per kop van ongeveer $200 per jaar. Maar vir Haffajee en ander aanhangers van \u201cswartheid\u201d maak sulke ekonomiese kwessies nie eintlik saak nie; wat tel, is die beginsel van \u2018n suiwer swartheid wat utopies verwesenlik moet word. Julius Malema en baie ander hang insgelyks di\u00e9 utopiese beginsel aan, van Suid-Afrika wat geheel en al swart moet word en alle aspekte van die maatskappy wat deur swartes besit of beheer moet word, soos plaasgrond byvoorbeeld.<\/p>\n

In die lig van die voortdurende ophemeling en pleidooie vir \u2018n swart utopie in Suid-Afrika, trek ek daarom vandag die stoute skoene aan en vra: Hoe sou \u2018n blanke utopie in ons land lyk? Gestel daar was nooit enige swartes in Suid-Afrika nie of ons het reeds vroegaan \u2018n soort Israelse muur op die Limpopo-grens gebou sodat geen swartes oor ons grense kon kom nie? Of andersins, pleks van tuislande te ontwikkel, het die Verwoerd-regering eenvoudig die reusebedrae wat destyds al aan swart onderwys en gesondheid bestee is, gebruik om swartes te betaal om na die nuut \u201cbevryde\u201d Afrikastate te emigreer? Indi\u00eb sou ook die Suid-Afrikaanse Indi\u00ebrs met ope arms ontvang het, as die staat maar net hul passaat per skip terug Indi\u00eb toe sou betaal het.<\/p>\n

As ek enigiets van swart denke verstaan, is dit die gedagte dat daar niks erger as blanke regering is nie. Daarom sou dit mos net logies wees dat elke swart man of vrou met blydskap na Ghana, Zambi\u00eb, Tanzani\u00eb of Mobutu se Za\u00efre sou wou vertrek om die wondere van swart regering te gaan ervaar. Waarom het die ou NP d\u00edt nooit ingesien nie? Miskien was hulle te \u201crassisties\u201d en het nie mooi na die boodskap geluister wat reeds van oral in Afrika en vanuit die raadsale van die Verenigde Nasies begin opklink het nie. In die Rand Daily Mail<\/em> van destyds waarvan Helen Zille en Allister Sparks sulke trotse redaksielede was, is swart regering vir Suid-Afrika ook konstant bepleit omdat dit beter as blanke regering sou wees. Tans veg sowel Zille as Sparks steeds daarvoor om ons daarvan te oortuig dat swart regering die summum van menslike bestuur verteenwoordig, met die verskil dat hulle vandag in Beeld<\/em> en Die Burger<\/em> skryf.<\/p>\n

Hoe dit ook al sy, hoe Suid-Afrika blank geword het, is nie vir my argument so belangrik nie. Feit is dat ons \u2018n blanke land kon gewees het, met al die voordele daaraan verbonde. Dink \u2018n bietjie daaraan:<\/p>\n

Geen rassekonflik<\/h3>\n

Daar is van die Amerikaanse en Franse teoretici wat beweer dat oral waar twee of meer menslike rasse dieselfde grondgebied deel, rassekonflik onvermydelik is. Dis eenvoudig biologies, s\u00ea hulle. Sonder om egter die \u201charde\u201d biologiese verklaring te aanvaar, kan ons empiries waarneem dat lande met beduidende rassediversiteit almal rassekonflik ervaar. Suid-Afrika en die VSA is sekerlik die mees voor die hand liggende voorbeelde. Maar ook Brasili\u00eb, Meksiko en die hedendaagse Frankryk en Brittanje waar rasseonluste en -terreur gereeld plaasvind.<\/p>\n

Trouens, \u2018n mens kan selfs s\u00ea dat, hoe meer rassediversiteit daar bestaan, hoe groter die konflik. Elke dag vind daar in Suid-Afrika iets soos 15 \u201cbetogings\u201d plaas, waarvan ten minste twee in onluste of openbare geweldpleging ontaard. In die kleiner, homogene blanke lande van Europa of die blanke state van Amerika, is so iets ongehoord. Mense kla as jy skeef parkeer of nie jou huis se vensters skoon gehou nie. Trouens, in Switserland bestaan daar munisipale regulasies wat bepaal dat jy eenkeer per maand jou vensters moet skoonmaak. In sulke lande sien mens nooit enige vullis op straat nie; alles is netjies en skoon, georganiseerd en ordelik.<\/p>\n

Geen ‘rassisme’<\/h3>\n

Suid-Afrika, asook die VSA, word gekenmerk deur histeriese openbare uitbarstings en obsessionele toesprake, artikels en referate oor \u201crassisme\u201d. Trouens, rassisme word as die vernaamste maatskaplike probleem getipeer, nie die gebrek aan elektrisiteit of skoon water of eerlike regering nie.<\/p>\n

In \u2018n blanke Suid-Afrika sou die hele probleem van \u201crassisme\u201d en al die energie wat daarin gestort word, soos mis voor die son verdwyn. Ek kan my kwalik voorstel dat daar in \u2018n homogene samelewing soos Japan oor \u201crassisme\u201d gewroeg word. Waarom sou een Japanner \u2018n ander van \u201crassisme\u201d wou beskuldig? Net so sou ons nie ons kosbare tyd en aandag op \u2018n probleem soos \u201crassisme\u201d in \u2018n homogene blanke Suid-Afrika verkwis nie.<\/p>\n

Baie min of geen misdaad<\/h3>\n

Dis nie meer omstrede om te s\u00ea dat swartes meer misdaad as blankes pleeg nie. Sowel in die VSA as in Suid-Afrika, is daar duisende statistieke wat dit oor en oor bewys. Slegs 2% van ons gevangenisbevolking van ongeveer 200 000 bestaan uit blankes, terwyl ons 9% van die bevolking verteenwoordig. In oorwegend blanke woonbuurte in Suid-Afrika word min of geen moorde gepleeg nie, terwyl honderde moorde in swart of bruin buurte in die Wes-Kaap per jaar gepleeg word. Die gevaarlikste tien polisiedistrikte in Suid-Afrika is almal in swart of bruin buurte gele\u00eb.<\/p>\n

Die voordeel van \u2018n blanke land met min geweldsmisdaad lei logies tot:<\/p>\n

Net ‘n paar tronke<\/h3>\n

Met slegs 4000 blanke misdadigers, sou ons net \u2018n paar tronke nodig h\u00ea. Vyf-en-negentig persent van die gevangenisowerheid of \u201cdepartement van korrektiewe dienste\u201d soos dit tans bekendstaan, sou onnodig wees. Dink aan die belastingbesparings. Met meer aandag en fondse vir maatskaplike werk, sou daardie paar duisend blanke misdadigers verder gerehabiliteer kon word en op die ou end sou ons dalk amper glad nie tronke nodig h\u00ea nie. Dit is die geval in Ysland, met sy homogene bevolking waar daar in die meeste jare nie \u2018n enkele moord gepleeg word nie.<\/p>\n

Goeie onderwys<\/h3>\n

Tans gaan onderwys in Suid-Afrika konstant agteruit omdat die hele stelsel vir swartes aangepas moet word. Minder wiskunde en spelling, en meer politiek en verdomming. Alles word makliker gemaak sodat ons kinders die skole verlaat sonder om behoorlik te kan lees en skryf of somme maak.<\/p>\n

Almal van ons wat in die ou Suid-Afrika op blanke skole was, kan getuig van die ho\u00eb standaarde wat toe gegeld het. Ons het punte verloor as ons verkeerd gespel het, en almal moes wiskunde doen, selfs diegene wat nie universiteit toe sou gaan nie. In \u2018n blanke land sou di\u00e9 voortreflike standaarde terugkeer en sou ons kinders weer met die beste ter w\u00eareld kan meeding.<\/p>\n

Die lande met die beste skoolresultate is almal homogene Oosterse of Europese lande sonder rasseprobleme. Hier is die toptienlande ter w\u00eareld wat skooluitslae betref, almal min of meer etnies homogene lande:<\/p>\n

    \n
  1. Singapoer<\/li>\n
  2. Hong Kong<\/li>\n
  3. Suid-Korea<\/li>\n
  4. Japan<\/li>\n
  5. Taiwan<\/li>\n
  6. Finland<\/li>\n
  7. Estland<\/li>\n
  8. Switserland<\/li>\n
  9. Nederland<\/li>\n
  10. Kanada<\/li>\n<\/ol>\n

    Op di\u00e9 toptienlys is dit slegs Kanada wat na \u201cveelrassig\u201d of multikultureel neig, maar ons moet onthou dat ongeveer 80% van Kanada se bevolking steeds uit blankes bestaan.<\/p>\n

    Geen kultuurkonflik<\/h3>\n

    Suid-Afrika, die VSA en ander veelrassige lande word deur intense kultuurkonflik gekenmerk. Standbeelde word gevandaliseer, skole word afgebrand, mense skree letterlik in die openbaar op mekaar omdat hulle gebelg voel oor die ander ras of groep se kultuur of geskiedenis. Hier is \u2018n voorbeeld afkomstig vanaf Princeton, wat veronderstel is om een van die drie beste universiteite in Amerika te wees, maar waar swart studente wil h\u00ea dat die voormalige blanke president Woodrow Wilson se naam van \u2018n gebou verwyder moet word:<\/p>\n