![\"Richard](\"http:\/\/afrikaansenuus.co.za\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2012\/09\/richard-millet-litterature-659504-jpg_452806.jpg\" "\\"Richard")
\u2018n Bekende Franse skrywer van 50 boeke, Richard Millet, het \u2018n week gelede \u201closgetrek\u201d en \u2018n verdoemende kritiek op die nuwe w\u00eareldorde, globalisering en die multikulturele samelewing gepubliseer waarin hy meen \u201cNoorwe\u00eb verdien Anders Breivik\u201d.<\/p>\n
Millet se opstel, \u201cLetterkundige lof aan Anders Breivik\u201d (\u00c9loge litt\u00e9raire d\u2019Anders Breivik<\/em>, op 24 Augustus uitgegee deur Editions Pierre de Roux), is saam met \u2018n tweede stuk oor die agteruitgang van die Franse taal en invloed in die w\u00eareld gebundel. Enkele dae tevore het hy nog \u2018n lywige opstel oor \u201cAntirassisme as letterkundige terreur\u201d gepubliseer.<\/p>\n Tydens \u2018n radio-onderhoud met die bekende Franse filosoof en openbare figuur, Alain Finkelkraut, het Millet ges\u00ea dat hy hom onlangs alleen op die voorstedelike moltrein as \u201cenigste blanke\u201d bevind het. Daarom het hy hom \u201cuitgesluit gevoel… veral terwyl die bevolking waarin ek my bevind hoofsaaklik uit Noord-Afrikane bestaan\u201d.<\/p>\n Maar dis veral vir sy opstel wat Anders Breivik se dodelike aanval op Noorweegse sosiaal-demokratiese tieners as \u2018n \u201cliter\u00eare gebaar\u201d beskryf, waarvoor Millet onder kritiek in die pers deurloop. Daar is selfs oproepe dat hy by Gallimard, die prestigieuse Paryse uitgewershuis, afgedank moet word of dat die uitgewery se ander skrywers hul van hom moet distansieer.<\/p>\n In die gewraakte passasie van \u201cLetterkundige lof aan Anders Breivik\u201d, beskryf Millet die aanval van Breivik op die jeugdiges as \u2018n vorm van \u201cletterkundige volmaaktheid\u201d:<\/p>\n \u201cOns wat elke dag die gebrek aan kultuur van ons inheemse Franse meet, net soos \u2018n afgrond ons verwyder van die buite-Europese bevolkings wat hulle op ons grondgebied tuisgemaak het, ons weet dat ons taal bowenal daaronder ly, en tesame daarmee, ons geheue, ons bloed, ons identiteit. Behoort ons daarom Breivik gelyk te gee, onder die voorwendsel dat sy slagoffers bloot jong arbeiderondersteuners was, dus toekomstige meedoeners aan die multikulturele nihilisme? Nee: in die volmaaktheid van te skryf met \u2018n aanvalsgeweer, is daar iets wat anderkant die regverdigbare lei…\u201d<\/p>\n Hoewel Millet dit ten aanvang van sy opstel stel dat hy nie \u201cdie dade wat Anders Breivik op 22 Julie 2011 in Noorwe\u00eb gepleeg het, goedkeur nie\u201d, verkwalik sy kritici hom dat hy wel \u201cgeweld verestetiseer\u201d en daarom op \u2018n manier as apologeet vir Breivik optree. Die gesaghebbende linkse en intellektuele koerant Le Monde skryf op 27 Augustus:<\/p>\n \u201cWaarvan praat Millet presies? Nadat hy die voorsorgmaatre\u00ebl getref het deur te s\u00ea dat hy nie Breivik se gebaar goedkeur nie, roep die skrywer die \u2018formele volmaaktheid\u2019 van sy misdaad en die \u2018liter\u00eare\u2019 dimensie daarvan op. Die Noorwe\u00ebr sou op \u2018n manier die voorhoede van Europese wanhoop verteenwoordig, in die aangesig van \u2018n algemene verlies aan nasionale en kulturele identiteit. Binne agtien bladsye, resiteer Richard Millet met woede die litanie van haat wat hy reeds in ander geskrifte uitgeblaker het, veral sy boek Opprobre, wat in 2008 by Gallimard verskyn het. Millet se uitgangspunt is die verregse denke wat nie huiwer om geweld te verestetiseer nie; die skrywer maak hom geensins vir die eerste keer aan afkeer jeens ander skuldig nie.\u201d<\/p>\n Hoewel krities, toon Le Monde ontsag vir die intellektuele en liter\u00eare denke wat Millet se ontleding van Breivik onderl\u00ea. Sy uitspraak oor Breivik se liter\u00eare gebaar of dan \u201cdie volmaaktheid van te skryf met \u2018n aanvalsgeweer\u201d word voorafgegaan deur \u2018n beroemde aanhaling uit die surrealistiese skrywer Andr\u00e9 Breton, wat ges\u00ea dat die \u201ceenvoudigste surrealistiese gebaar sou wees om met \u2018n rewolwer in jou hand op straat te gaan en lukraak in die skare in te skiet\u201d. Breton was polities links en ook \u2018n lid van die Franse Kommunistiese Party, dus maak Le Monde insgelyks \u2018n fout as die koerant die \u201cverestetisering van geweld\u201d as noodwendig \u201cverregse denke\u201d beskryf.<\/p>\n Van die meer konserwatiewe en liberale publikasies in Frankryk beskryf Millet se opstel oorwegend as \u201cvreemd\u201d. Volgens \u2018n skrywer in Le Point, \u201cmoet \u2018n mens jouself knyp… En \u2018n mens kry hierdie man jammer wat styl het en dit op selfvernietigende uitsprake mors.\u201d<\/p>\n Oorkant die Ryn in Duitsland waar die doen en late van Paryse intellektuele met voortdurende belangstelling gevolg word, het die groot nuustydskrif Der Spiegel met skok op di\u00e9 jongste manifestasie van aweregse, Franse onverskrokkenheid gereageer. Benewens enkele aanhalings uit Millet se opstel, verwys die tydskrif sy lesers met \u2018n skakel na die Taz-koerant wat praat van Millet se \u201cverregse geestesverwantskap\u201d.<\/p>\n Terwyl die Taz eintlik geen teenargument bied teenoor Millet se arsenaal argumente rondom multikulturalisme, wat met intense Franse intellektuele snobisme aangebied word nie, erken die koerant tog dat Millet oor \u2018n bepaalde statuur in Frankyk beskik: \u201cIn weerwil van sy ongewone uitsprake, sou hierdie pamflet miskien \u2018n stille dood in die Paryse boekhandel gesterf het, as die skrywer nie \u2018n bekende romanskrywer en uitgewer was nie. Hy het self ongeveer vyftig boeke geskryf en wys met trots op sy vroe\u00ebre provokasies. Vandag s\u00ea hy dat hy die mees gehate skrywer in sy land is.\u201d<\/p>\n Laasgenoemde uitspraak het Millet in \u2018n ander, onlangs gepubliseerde opstel, \u201cOor antirassisme as letterkundige terreur\u201d, gemaak waarin hy skryf: \u201cEk is een van die mees gehate Franse skrywers. \u2018n Interessante plek om jou te bevind, wat van my iemand buitengewoon maak.\u201d<\/p>\n Terwyl die aandag tans op Millet se o\u00ebnskynlik vergoeiliking van Anders Breivik verkeer, laat hy hom ook sterk teen antirassisme uit. Op die reklameteks van \u201cOor antirassisme as letterkundige terreur\u201d, is die volgende te lese:<\/p>\n \u201cAntirassisme het die nuwe internasionale ideologie geword. In Frankryk verteenwoordig dit \u2018n diktatuur van nuwe dwepers waarvan die inkwisiteuragtige drif, die skynheiligheid, die bedoeling om te verskuldig, veral in die sogenaamde liter\u00eare w\u00eareld werksaam is en waar valsheid koning kraai. Die skrywer wat dit waag om na die werklikheid te verwys en hom op die integriteit van sy wese te beroep, asook op die Christelike voortreflikheid van die volk, word nie net in navolging van die kommunistiese propaganda as \u201cregse\u201d of \u201cfascis\u201d getipeer nie, maar hy word bowenal van \u201crassisme\u201d beskuldig: die kriminalisering van denke, waarvoor hy sensuur, ostrasisme, vervolging in die hof moet verduur. Die meeste skrywers word gou stilgemaak, of oortuig om saam met die skape wat met die Goeie gepenetreer is te bl\u00ear.\u201d<\/p>\n