Die Sosialistiese Francois Hollande wat die Franse presidentskap di\u00e9 lente oorgeneem het, het vele Franse kiesers laat hoop dat sy nuwe regering ‘n duidelike verandering in die rigting van die “bling-bling” administrasie van sy voorganger, Nicholas Sarkozy sal bring.<\/p>\n
Sy kabinet met baie vars gesigte, lyk asof hy omstrede kwessies met nuwe perspektiewe wil aanpak.<\/p>\n
Hierdie week, is een van die mees ongemaklike en ongeskonde elemente van die Franse politieke grondslag – die kwessie van ras – uitdruklik genoem deur een van Hollande se nuwe ministers.<\/p>\n
Volgens die filosofiese ortodoksie in politiek in Frankryk, is daar net een soort Fransman: ‘n Nie-rassige een. Almal is gelyk in Frankryk, want in Frankryk is elke Fransman ewe Frans. As gevolg hiervan, dra die “koppelteken-identiteite” soos in die Verenigde State nie amptelike goedgekeuring in Frankryk nie.<\/p>\n
Alhoewel daar “Afro-Amerikaners” en “Swart Britte,” in Frankryk is, is daar geen “Franse Afrikaan” nie.<\/p>\n
Hierdie week het egter Yamina Benguigui, Minister van die Franse taal, die radikale voorstel gemaak dat die Franse regering die konsepte van etnisiteit en ras moet erken en moet toegee dat dit werklik bestaan \u200b\u200bin die Franse Republiek.<\/p>\n
Tot op datum is geen amptelike statistiek saamgestel op grond van etniese of rasse-agtergronde nie, sodat geen formele poging aangewend kan word om die Franse volk te analiseer nie, of enige probleme wat dit in die gesig staar, vanuit hierdie perspektief ondersoek kan word nie.<\/p>\n
Benguigui, ‘n filmprodusent wie se pa uit Algeri\u00eb kom, argumenteer dat Frankryk die gevolge van dekades van immigrasie en die mislukking van assimilasie moet erken. Ten spyte van die belangrikheid van “gelykheid” en “broederskap”, het ‘n gebrek aan pragmatisme beteken dat abstrakte ideale oor hoe die Franse staat gebou moet word om die regering se vermo\u00eb om belangrike ras-verhoudingsprobleme aan te spreek, beperk.<\/p>\n
Die TV-nuus van brandende motors en ‘n nag van geweld wat gereeld uit die arm voorstede om Parys en ander groot Franse stede gebeeldsaai word, is ‘n konstante herinnering dat baie mans en vroue, gebore as die kinders of kleinkinders van immigrante in Frankryk, nog steeds nie ingesluit voel in die Cartesiaanse volmaaktheid van die Franse Republiek nie.<\/p>\n
Volgens na Benguigui, het die tyd aangebreek vir die regering om sy blinddoek af te haal en te begin om te erken dat die rasgemeenskappe nog altyd bestaan \u200b\u200bhet in Frankryk en sal voortgaan. Slegs dan kan ‘n pragmatiese benadering bestaan om die uitdagings wat Frankryk die gesig staar, aan te spreek.<\/p>\n
Te midde van negatiewe ekonomiese vooruitsigte, dit is steeds onduidelik hoeveel van ‘n prioriteit Hollande sal gee aan Benguigui se radikale nuwe voorstelle oor hoe Franse burgers hulself moet definieer en, gevolglik, hoe die Franse regering beleid moet ontwikkel om die uitdagings van diversiteit te bestuur.<\/p>\n