Dit is onaanvaarbaar dat Suid-Afrika nie die w\u00eareld in ten minste twee sportsoorte \u2013 voetbal en krieket \u2013 oorheers nie. Die Springbokke het darem twee w\u00eareldbekers gewen en die naasbelangrikste toernooi, die Drie Nasies, drie keer. Die Proteas \u2013 ou nuus hierdie \u2013 het nog nooit \u2019n uitklopwedstryd in hulle w\u00eareldbekertoernooie gewen nie. Tog, vir lang tye tussenin, was hulle die toonaangewende span in die w\u00eareld. Nie dat dit so ophemelwaardig is nie. Die werklike stand van \u2019n land se krieketmag word in toetskrieket bepaal. Tans rus hierdie w\u00eareldkroon ongemaklik, asof dit nie gemeet is vir die verskillende hoofde waarop dit onlangs geplaas is nie. Maar een span lyk asof die kroon langer, fermer en regmatig op hulle kan pas \u2013 die Proteas.<\/p>\n
Suid-Afrika het in 2008\/9 verskyn as die gepaste troonopvolgers toe hulle die verslete ou heersers uit die stoel gestoot het. Die Australiese span het \u2019n ware dinastie van die dae van Allan Border tot met die herfstyd van Ricky Ponting se bewind daargestel. \u2019n Goeie span het onder Border se voogskap tot \u2019n gedugte uitdager gevorder. Onder Mark Taylor het hulle hulle plek tot in die troonkamer oopgeveg. Die onbuigsame, verbete Steve Waugh het van hulle \u2019n allesverpletterende masjien gemaak en hulle het met Ponting in die voorste hoede \u2019n lang, rokende strook verwoesting deur w\u00eareldkrieket agter hulle gelaat.<\/p>\n
Die Proteas het in hierdie baie lang epog soms manhaftig teen die Ausies gespeel, maar het telkens iewers in hulle mondering \u2019n fatale swakplek gehad en is gereeld genadeloos afgeransel. Die beste wat legendes soos Hansie Cronj\u00e9, Allan Donald, Darryl Cullinan en Gary Kirsten ooit teen hulle sou vaar was om reekse te deel. Ander, soos Kallis, Shaun Pollock en Mark Boucher moes oor en oor oorweldigende reeksnederlae sluk. Hulle kon net nooit suksesvol teen hierdie vloede swem nie. Eers in 2008 het die gety gedraai.<\/p>\n
Die Australi\u00ebrs het \u2019n skielike uittog van legendariese ringkoppe beleef. Geen land het die reserwes om die leemtes gelaat deur Justin Langer, Matthew Hayden, Adam Gilchrist, Glenn McGrath, Shane Warne en ander toe te stop nie. In hierdie selfde tyd het Suid-Afrika se gekonsentreerde talent versolied onder die tegniese oog van Mickey Arthur. Die kolwers het geset in hulle posisies en die boulaanval het jong, nuwe en baie skerp angels bekom. In \u2019n toetsreeks van die hewigste opwinding en spanning, het Suid-Afrika vir die eerste keer \u2019n toetsreeks in Australi\u00eb gewen.<\/p>\n
Die koms van \u2019n nuwe jong w\u00eareldleier is besing, maar in een van daardie onverklaarbare struikelinge het Suid-Afrika versuim om hulle posisie teen Australi\u00eb te bevestig toe die Proteas in die omgekeerde toer met 2-1 in Suid-Afrika verloor het. Daarna het Suid-Afrika nog \u2019n paar geleenthede gehad om hulle kleimpenne finaal in te kap met goeie vertonings oorsee. En tog het die raaiselagtige vormverval tuis hulle telkens gekniehalter. Hulle het Engeland, Indi\u00eb en Australi\u00eb goed onder beheer gehad maar het elke keer die reeks onverklaarbaar gedeel. Hierdie drie spanne het veral van Kingsmead op Durban \u2019n doodsakker van Suid-Afrikaanse krieketambisies gemaak. Die onlangse reeks teen Sri Lanka bygetel, het die Proteas nou hulle laaste vier wedstryde in Durban verloor.<\/p>\n
Die kroon waarmee die Proteas so gewiggel het, is uiteindelik deur Indi\u00eb opgeraap, maar hulle moes dit aan Engeland oorgee omdat hulle blykbaar geen ideale het om buite hulle geliefde sub-kontinent te wen nie. Engeland, na \u2019n oortuigende Asse-veldtog in Australi\u00eb en \u2019n verrinnewering van Indi\u00eb het kortstondiglik na die regmatige kroondraers gelyk, en toe gaan val hulle 0-3 in \u2019n toetsreeks teen die onbesonge Pakistan vas. Dit het die valhek oor die grag vir Suid-Afrika geplaas om weer die kroon terug te neem, iets wat sou gebeur het as hulle die huidige toetsreeks teen Nieu-Seeland 3-0 sou wen. Dis nou, nadat die weer tot die Kiwi\u2019s se verligting die laaste dag se spel verspoel het, nie meer moontlik nie. Die Proteas se volgende geleentheid kom \u2019n bietjie later in die seisoen met \u2019n toer na Engeland. Daar is baie redes vir die Proteas om optimisties te voel oor di\u00e9 toer.<\/p>\n
Die span is man-vir-man beslis opgewasse teen die Engelse. Die Rooinekke het \u2019n indrukwekkende top- en middelordekolflys, met Strauss, Cook, Trott, Bell en Pietersen almal gevaarlike bydraers. Maar Suid-Afrika het vir Graeme Smith, Alviro Petersen, Hashim Amla, Jacques Kallis en AB de Villiers wat selfs dodeliker is. Die Engelse aanval is \u2019n venynige een, maar meeste kolwers ter w\u00eareld sal hulle liewers as Dale Steyn, Morn\u00e9 Morkel, Vernon Philander en die nuwe slinger, Marchant de Lange sien instorm. Die \u00e9\u00e9n angel wat die Engelse het wat skerper is as enige iets in die Suid-Afrikaanse arsenaal, is hulle draaibouler, Graham Swann. Tog is hy nie \u2019n natuurmag soos wat Warne vir Australi\u00eb of Muralitharan vir Sri Lanka was nie.<\/p>\n
Die een speler wat meer as enige ander die sleutel is in hierdie geskil, is waarskynlik Graeme Smith. Ek is seker die enigste persoon in Suid-Afrika wat sy saak nog bepleit, maar hy is dit werd. Van sy vroegste toetsdae af het hy \u2019n voorliefde vir Engelse omstandighede. Hy reserveer sy vernietigendste vorm vir hulle. In sy eerste uithuisige toer as kaptein, het hy in opeenvolgende wedstryde dubbelhonderttalle teen hulle geslaan en sy persoon so aggressief op hulle afgedruk dat hulle gespartel het vir oorlewing. In Suid-Afrika se laaste toer, het hy die eerste postisolasie kaptein van \u2019n se\u00ebvierende span in Engeland geword. En hy was g\u2019n passasier. In die beklinkende toets op Edgbaston het hy korte mette van \u2019n aansienlike telling gemaak toe hy 154 lopies nie uit nie geslaan het in Suid-Afrika se suksesvolle agtervolging van \u2019n wentelling. Dit word as een van die allerbeste vierdebeurtkolfvertonings gereken. Sy blote teenwoordigheid intimideer die Engelse, en as sy kolf enigsins in volle swang gaan wees, sal dit baie bydra tot \u2019n Suid-Afrikaanse reeksoorwinning.<\/p>\n
Daar is wel \u2019n anderkant aan die Smith-faktor. Hy bly een van die mees bruuske en oordonderende oopmaakkolwers in w\u00eareldkrieket, ja, maar dit is my mening dat Suid-Afrika \u2019n vernuwing makeer in die kapteinstoel. Smith was ten beste \u2019n kaptein wat vooruit gegaan het vir ander om te volg. Daar was soms verblindende hoogtepunte van suiwer kreatiwiteit \u2013 soos toe hy vir Ricky Ponting om elke draai uitoorl\u00ea het in d\u00e1\u00e1rdie reeks in Australi\u00eb in 2008. En tog was hy nog nooit \u2019n kaptein wat deurgaans skeppend te werk gaan nie. Die gevoel is soms dat hy \u2019n handleiding het wat hy volg, selfs as daar \u2019n oorverdowende geroep om instinktiewe maneuvers op die veld is. Die enigste rede om hom as uitvoerder van sy eie planne op die veld te hou, sou wees indien daar nie \u2019n ware vervangingskandidaat in die geledere was nie. Nou is daar. AB de Villiers het as eendagkaptein homself reeds as iemand met \u2019n besondere aanvoeling vir die subtiele wendings, slaggate en geleenthede op die veld onderskei. Hy het ook bewys dat hy een van daardie rare krieketwesens is wie se spel in dieselfde juk as kapteinskap floreer.<\/p>\n
Di\u00e9 Suid-Afrikaanse span is lankal nie meer die onbuigsame samestelling wat die Proteas onder, s\u00ea, Hansie Cronj\u00e9 was nie. Dit is \u2019n span wat gemaklik vorm kan smee na gelang van die ontvouing van \u2019n wedstryd. Die kolwers, van 1-6, kan ewe gemaklik die beurt anker as lostrek om \u2019n weifelende aanval te verrinnewoes. Die boulers is almal veelsydig genoeg om lopievloei toe te draai of om bresse te slaan in \u2019n kolflys.<\/p>\n
Suid-Afrika s\u00e1l een of ander tyd weer Nommer Een in die krieketheelal wees. Dit kom \u2019n goeie span toe. Maar as ons regtig groot wil droom, dan is dit van \u2019n span wat, soos die Australiese bende van weleer, teenstanders nie net verslaan nie, maar vernietig, wat vir lang tydperke aaneen eenvoudig sal verleer om te verloor. Kan dit wees? Ja, met al die spelers in ons kraal, ja, dit kan gedoen word. Dit alles begin teen Engeland in Engeland.<\/p>\n
Net solank hulle nie vergeet om eers die Nieu-Seelanders in Nieu-Seeland in die stof te loop nie.<\/p>\n