![\"Jacques](\"http:\/\/afrikaansenuus.co.za\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2012\/03\/rudolph_jacques.jpg\" "\\"Jacques")
Vanoggend, Boeretyd, het twee half-ongewenstes in die Suid-Afrikaanse span bymekaargekom vir \u2019n onoorwonne 47-lopievennootskap, \u2019n veelseggende samewerking van die soort wat ware krieketkenners snoesig en tevrede laat voel. Mark Boucher en Jacques Rudolph het albei as jong sterre verskyn, maar wyduiteenlopende loopbane beleef, en tog is beide onbetwisbaar toetsstoffasie. Nietemin is hulle posisies in die span al hierdie hele seisoen in die gedrang.<\/p>\n
Boucher is reeds vir bykans vyftien jaar deel van die ruggraat van die Suid-Afrikaanse span. Hierdie is sy 145ste toets en hy hou die Suid-Afrikaanse rekord van 76 ononderbroke toetsverskynings. Hy is eers as \u2019n kolwer gesien wat homself agter die penne kon handhaaf, maar met sy gewone onwrikbare deursettingsvermo\u00eb het hy in bloedige harde werk bel\u00ea om een van die w\u00eareld se beste handskoenmanne te word. Sy 546 slagoffers sluit 523 vangskote in \u2013 die meeste ooit ter w\u00eareld. Deur die jare het hy ook \u2019n betroubare oog agter die paaltjies ontwikkel en hy is gereeld betrek in die mini-konferensies tussen kaptein, bouler en spanstrate\u00eb op die veld.<\/p>\n
Die moderne paaltjiewagter kan egter nie net vanwe\u00eb sy handskoenwerk in \u2019n span bly nie. Hy moet \u2019n bepaalde rol met die kolf speel. Boucher se kolfkarakter was as die hardnekkige, omgesukkelde Nommer Sewe. Hy was nog nooit flambojant nie, maar hy is dwarsdeur sy loopbaan as \u2019n gedugte lopiemaker beskou. Geen span kon die Proteas as verslane beskou terwyl Boucher nog daar was nie. Die gedagtebeeld wat meeste kriekettoeskouers van hom het, is met die o\u00eb wat stip onder \u2019n frons uitstaar, spiere wat onder stoppelbaardwangvelle maal en \u2019n bittereinderhouding.<\/p>\n
Sy kolfgemiddeld is net oor die 30, aanvaarbaar vir \u2019n paaltjiewagterkolwer, maar statistieke dui nie aan hoeveel keer hy die laaste hardnekkige wal was wat in die Suid-Afrikaanse saak gegooi is nie. Male sonder tal het hy kosbare kastaiings uit die vuur gekrap, die stertkant gemobiliseer vir \u2019n laaste, deurslaggewende versetaksie, en het hy beslissende lopies uit die greep van die boulspan gewring.<\/p>\n
Boucher se loopbaankrisis is dat hy as \u2019n ou speler gesien word in \u2019n Suid-Afrikaanse span wat besig is met \u2019n proses van vernuwing. Hy is \u2019n oorblyfsel uit \u2019n era van Donald, Pollock, Adams, Kirsten, Cronj\u00e9 en Cullinan. Hy is bykans 36; benewens Jacques Kallis, sy boesemvriend, die oudste speler in die span. Tog is hy fiks en so beweeglik soos altyd, dus die fokus van kritiek is nou geruime tyd al op sy bydrae met die kolf. In alle waarheid gaan hy deur \u2019n dor strook as kolwer, en dit het hom reeds sy plek in die korter vari\u00ebteite van die spel gekos. Na amper vyf-en-half-duisend lopies, veg \u2019n ware krieketheld, miskien nou nie vir oorlewing nie, maar ten minste vir die bevrediging om die spel as eerlike, waardevolle bydraer te verlaat.<\/p>\n
Die ander speler ter sprake, Jacques Rudolph, is sedert kaalvoetdae as die ware Jakob gesien, met sy elegante, vloeiende hotkloukolfstyl, konsentrasie en temperament. Nadat sy promosie tot die toetsspan eers onsmaaklik versper is deur arrogante administrateurs wat in \u2019n misplaaste transformasieywer op die insluiting van die Kleurling Justin Ontong in Rudolph se welverdiende plek aangedring het, het die jong Jacques uiteindelik die toetsveld geneem teen Bangladesj waar hy summier 222 lopies in sy debuut aangeteken het. Hy het homself gevestig as \u2019n integrale lid van die span, maar weens swak toere Engeland, Indi\u00eb en Wes-Indi\u00eb toe, waar hy teen minder as 20 lopies per beurt gekolf het, is sy gemiddeld afgedruk na die middel-dertigs, wat nie die paal haal vir \u2019n toetskolwer nie.<\/p>\n
Tog het hy in daardie tyd gewys dat, sy onaanstootlike persoon ten spyt, daar baie gruis in hom is. Sy rooiletterbeurt was in \u2019n wegtoets teen die Australi\u00eb van Hayden, Langer, Gilchrist, Ponting en McGrath. En Shane Warne. Nadat di\u00e9 blonde go\u00eblbouler die hart uit die Suid-Afrikaanse kolflys geruk het, het Rudolph geduldig, verbete en vir baie lank voortgekolf om die toets te red. Die eerste persoon wat hom daarmee gelukgewens het, was Warne self.<\/p>\n
N\u00e1 sy ontslag uit die toetsspan, het Rudolph sy pak gevat en aan die werk gespring om homself nie soseer te herontwerp nie, maar om net beter te word. Hy het na die taaiste leerskool \u2013 Engelse graafskapkrieket \u2013 gegaan en geleer om lopies in alle omstandighede te maak. So baie het hy daarvan gekry dat hy uiteindelik gevoel het hy kan n\u00e1 jare uit sy selfgemaakte ballingskap terugkeer. Sy hertoetrede het by sy ou tuisunie, die Titane van Pretoria, begin. Daar het hy sy nuwe vakmanskap op die beste moontlike manier ge\u00efmplementeer: Tonne lopies op \u2019n baie bestendige manier. Uiteindelik was die absolute oormaat van sy lopies sodanig dat die keurders hom in die span m\u00f3\u00e9s betrek, en dit om die turksvyposisie as aanvangsmaat vir Graeme Smith te vul.<\/p>\n
Sy terugkeer was nie \u2019n ramp nie, maar ook nie heeltemal bevredigend nie. Hy het in sy ballingskap albei aansigte van sy kolfwerk verbeter: Hy kan aanvallend wees, maar kan ook soos \u2019n Suid-Afrikaanse Dravid \u2019n muur naboots. Sy herontplooiing het meegeval met Gary Kirsten se eerste toets in beheer van die span en dit was moeilik om Rudolph se rol te definieer. Uiteindelik is daar besluit op Rudolph die Stempelafdrukker, daar om die Proteas op die voorvoet te kry en te hou. Hy het gereeld teen die Australi\u00ebrs vinnig lopies gekry, maar gou uitgegaan. (In die bisarre toets in Kaapstad het hy die sonderlike onderskeiding behaal om sy kolfbydrae en veldwerk in beide beurte in \u2019n enkele dag af te handel.)<\/p>\n
In Durban, teen die Aussies, het hy sy ander mondering aangetrek en \u2019n stoere, stadige aanvangsbeurt gespeel. Die rang was nie tevrede nie en Alviro Petersen is betrek om te open. Rudolph se brood was die ontslag van Ashwell Prince wat geruime tyd nie meer na toetsgehalte gelyk het nie. Hy is afgeskuif na die deurslaggewende nommer-6 posisie waar van die speler vereis word om \u00f3f steeks te kan verdedig, \u00f3f om weifelende aanvalle kis te slaan. Die Pretorianer het \u2019n bevredigende reeks teen die Sri Lankane gehad. Maar sy plek was geensins \u2019n gegewe nie.<\/p>\n
In die huidige toets het die Proteas hulle beurt vanoggend hervat met die Jacques\u2019e, Kallis en Rudolph, in die tuig. Die sending van die dag was om gou \u2019n wye genoeg voorsprong op te bou om tyd te h\u00ea om die tien Nieu-Seelandse paaltjies vir \u2019n oorwinning te neem. Kallis, reeds met \u2019n honderdtal, het min bygedra voordat hy op middebaan deur Nicol van Boult uitgevang is. AB de Villiers het kom kolf en gelyk asof hy al lankal daar was. Hy het fluks gekolf maar uiteindelik sy paaltjie vir die saak opgeoffer in \u2019n poging om te versnel.<\/p>\n
Die volgende vennootskap was tussen Rudolph en Boucher, elkeen met sy eie agenda, sy eie stryd binne \u2019n stryd. En beide het \u2019n duidelike verklaring gemaak. Rudolph het ongehinder gekolf, meesterlik aan die wegkant gedryf en venynig gehaak en getrek, te midde van \u2019n baie digte verdediging. Voor etenstyd het hulle stadig gekolf \u2013 Rudolph om die beurt te anker en Boucher om sy voete te vind. N\u00e1 ete het hulle behoorlik aangeskakel. Rudolph het met oorleg en flair gespeel, goeie balle gestuit en middelmatiges gestraf. Die oomblik wat die Protea-telling 435 was \u2013 400 voor die Kiwi\u2019s \u2013 het Smith verklaar met Boucher op \u2019n stewige 34 en Rudolph op 105. Wat meer bevredigend was, was die manier waarop hulle die tellings gekry het: Rudolph met swier en sekerheid en Boucher op sy ou bekende, omgesukkelde manier.<\/p>\n
Dit was \u2019n triomf vir di\u00e9 twee en een kan nou sy loopbaan in vrede afsluit en die ander kan \u2019n tweede krieketlewe bou.<\/p>\n
Nieu-Seeland is die taak gestel om 401 vir \u2019n oorwinning aan te teken. Dit lyk na \u2019n onhaalbare telling, maar hierdie is \u2019n wedstryd wat uiteindelik in die Proteas se greep kan ontplof. Guptill en Nicol is weliswaar goedkoop uit, maar McCullum en Ross Taylor het moeiteloos gekolf vir \u2019n indrukwekkende vennootskap van 82 teen bykans vier lopies per boulbeurt. Hulle kort net 264 lopies en het agt paaltjies om dit mee te doen.<\/p>\n
Suid-Afrika se aanval lyk skielik slagtandloos. Dale Steyn het \u2019n vergruisde groottoon en is nie naastenby sy gebruiklike dodelike selwers nie. Beslissende, skeppende en aggressiewe kapteinskap gaan m\u00f4re vir die Proteas nodig wees, en Graeme Smith begin verstok lyk in di\u00e9 rol. Miskien is dit tog tyd om na die energieke, strydlustige AB de Villiers as opvolger te kyk.<\/p>\n