![\"Benz](\"http:\/\/afrikaansenuus.co.za\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2012\/03\/benz2.jpg\")
<\/p>\n{jathumbnail off}<\/p>\n
<\/p>\n
Vertoef \u2018n oomblik om saam met my die hoed te lig vir een van die twintigste eeu se uitstaande kunstenaars \u2013 Paul Bracq. Dis Bracq, nie Braque nie. Ek het onlangs weereens die uitsonderlike vreugde gehad om een van sy kunswerke vir \u2018n paar kosbare oomblikke te sien. Dit was in die Noordelike pelse-en-pondevoorstede van Johannesburg, n\u00e1 \u2018n halfdag se rondry, akuut verveeld om net n\u00f3g \u2018n Lamborghini, net n\u00f3g \u2018n 911 Porsche, net n\u00f3g \u2018n Audi R8 te sien, om van BMW M5\u2019e, Range Rover Malemas en allerlei rooi Ferrari’s nie te praat nie. En daar was dit, statig swewend uit \u2018n systraat: \u2018n Mercedes Benz W112-koepee, ivoorkleurig. So grasieus en solied soos Roger Federer se agterbaanspel en so elegant soos… \u00fbh soos Roger Federer. Of soos Hugh Grant.<\/p>\n
Di\u00e9, as stylbewuste pierewaaier, het een gery in The Diary of Bridget Jones<\/em>. Dit was nie die W112 se enigste filmerkenning nie. Justin Bartha se karakter het een geleen by sy aanstaande skoonpa in die onlangse ribkrakerkomedie, The Hangover<\/em>. Die motor was die onbetwiste ster van die rolprent.<\/p>\n \u201cBenze word gery deur dokters en slagters,\u201d word daar in Beiere gespot. (Hou net in gedagte dat die \u201cB\u201d in BMW vir \u201cBeierse\u201d staan.) Mercedes-Benz het ongetwyfeld, en het vir talle dekades nou al, die reputasie dat dit goedontwerpte en wonderlik vervaardigde motors is \u2013 maar dat dit bietjie tekort skiet in die panache-afdeling. Wat \u2018n gruwelike wanvoorstelling van die feite! Mercedes-Benz het nog altyd die vermo\u00eb gehad om die w\u00eareld se asem weg te slaan met flambojante nuwe aanbiedinge, soos die legendariese meeuvlerkkoepee van die 50s of enige van die SL-modelle. Dis net Benz wat \u2018n SLK-karretjie se enjin ruim sal volstop met \u2018n knoorse V8 soos hulle befaamde 6,3-liter. En s\u00ea wat jy wil van 2005 se CLS \u201cvierdeurkoepee\u201d \u2013 dis baanbrekend en sal oor vyftien jaar nog net so vars en uitspattig as tans vertoon. Panache! Ga! Ja! En debonair en suave en elke ander Franse uitdrukkings vir hierjy! waaraan jy kan dink.<\/p>\n Die Daimler-Benz-manne het boonop die vermo\u00eb gehad om nie net iets vars uit niks te maak nie, maar om \u2018n bestaande motor met \u2018n paar vlugtige hale van potlood en gradeboog in iets nuuts en besonders te verander. Die tweedeur-W111\/2 het geensins nuwe tegnologie na die vertoonkamer gebring nie. In 1959 het die Stuttgarters \u2018n groot outomotiewe sprong met die W111- en W112-sedanmotors gegee. Hierdie motors was wonderlik geskape, in die beste Benz-tradisie, maar hulle was ook heel vernuwend, met \u2018n eenheidsbakontwerp met frommelstroke en versterkte passasiersruimtes vir onge\u00ebwenaarde veiligheid, en die laespilpuntswaai-as vir die agterste suspensie wat hulle by die legendariese SL300 geleen het. Die uitstaande uiterlike ontwerpselement was die twee kattebakvinne wat die vlerkies was in die sogenaamde vlerkies-Benz.<\/p>\n Die gewigtige denkers in Daimler-Benz se agterkamers het teen hierdie tyd die agterkant van hulle potlode gekou oor \u2018n vroe\u00ebre verskynsel. Hulle het opgemerk dat een manier om \u0149 Mercedes-Benz meer begeerlik te maak, is om twee van die deure weg te vat. Di\u00e9 taak is oorgedra aan \u0149 jong nuwe ontwerper wat Citroen in 1957 vir Benz verlaat het: Dieselfde Paul Bracq waarvoor ek so flussies my hoofdeksel verwyder het. Hy was vir die vlerkies-Benz wat Edward Scissorhands vir \u2018n struik was en het begin deur die vlerkies van die Benz te verwyder. Wat oorgebly het, is \u2018n lang, slanke horisontale staaf, \u2018n motor van sulke onderbeklemtoonde swierigheid, sulke eenvoudige sierstyl, jy moet kyk, en weer kyk, om die suiwer elegansie daarvan in te neem. In koepeegestalte is die motor sjarmant; as cabriolet is dit verruklik.<\/p>\n Spoed was nooit \u2018n oorweging nie en hierdie tweedeurkoetse is aanvanklik rustig aanbeweeg deur \u2018n onderpresterende 2,2-liter wat 100 kilowatt vir die 220SE W111 ontwikkel het, en \u2018n drieliter-, 134-kilowatt- reguitses vir die 300SE W112 (wat ook met lugsuspensie gepronk het). Die 220SE het later die 250SE geword en toe die 280SE wat een van die beroemdste enjins van alle tye, Mercedes-Benz se klassieke 2,8-liter, enkelbonokas, bevat het. \u2018n 3,5-liter-V8 is later bygevoeg en di\u00e9 variante is raaiselagtig genoeg die 280SE 3.5 genoem.<\/p>\n Selfs met die tweederdedosyn onder die vel, was die W111\/2\u2019s nooit blitsmotors nie. Maar die rygenot, en meer nog, die ferm knusheid waarmee jy daarin ontvang is, was prima gehalte. Dit het die diep duursame genot van \u2018n hereklub verskaf, die skimp van duur whiskey en duurder sigare, van gedempte klassieke musiek en onverganklike letterkunde. Dit bring \u2018n vertroue in die soliditeit daarvan, \u2018n verwondering oor die duursaamheid en \u2018n onaantasbare gevoel dat jy betyds sal wees vir al die belangrike afsprake van jou lewe, al haas jy jou nie.<\/p>\n Daar is \u2018n presiesheid aan die groot motors, en \u2018n verbasende gewillige ratsheid. Wys hom waar om te gaan, en hy gaan. Ek het die buitengewone vreugde gehad om een \u2018n bietjie swaarvoet te gee oor Ou Kaapse Weg met die M3 langs in De Waal-weg in tot in die middedorp van Kaapstad. Dis \u2018n swaar voertuig maar het baie asem en as hy eers op spoed is, verslind sy die pad in \u2018n moeitelose vaart. Daar is geen sug en sak deur die draaie nie; die kinkels word eerder met \u2018n soort minagting uitgestryk. Die vierspoed- outomatiese ratkas kliek nie geruisloos soos Chrysler se Torqueflite van dieselfde jare oor nie, maar met \u2018n netjiese, presiese knik. En wanneer jy die hokaai inskop, gryp die uitstekende remme vas en die groot motor stop met \u2018n verstommende gedienstigheid op die daad.<\/p>\n As \u2018n mens mag droom, laat ons hieroor droom: In die tydvak van die W112 was die klein V8 wat hulle gebruik het nie die enigste een in Benz se pakstoor nie. Hulle het \u2018n monsterenjin, die 6,3-liter wat in hulle 600-limousine gebruik is, tot hulle beskikking gehad. \u2018n Betreklik kranksinnige eksperimenterende ingenieur, Erich Waxenburger van D-B, het een daarvan in \u2018n W109, wat nie veel van die W112 verskil het nie, ingeknars. Di\u00e9 motor was bekend as die 300 SEL 6,3 en was die vinnigste sedan van sy tyd wat die 100 km\/u-kerfie in net oor die sewe sekondes kon afransel. Daar is natuurlik kenne gevryf en gepeins of hulle dieselfde guns vir die W112-koepee sou doen. Maar daar is daarteen besluit. Netnou vang \u2018n Benz-eienaar iets so onbesonne aan as om \u2018n Jaguar E-type daarmee op \u2018n knop te jaag en dit sou net te vulg\u00ear gewees het. Maar ai…<\/p>\n Niks se ge-ai nie. Die motor het dit nie nodig nie. Met \u2018n groter enjin sal jy jou bestemming gouer bereik. En gegewe die rygenot van die W112-tweedeur, wat is die sin d\u00e1\u00e1rvan?<\/p>\n Prost, Herr Bracq! En dankie vir die vreugde!<\/p>\n![](\"http:\/\/afrikaansenuus.co.za\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2012\/03\/benz%20cabriolet%203.jpg\")
<\/p>\n